نویسنده و کارگردان نمایش «#همه هم‌دردیم» گفت: تلاش کردیم بعد از جان باختن تعدادی از هم‌وطنانمان در سقوط هواپیمای پرواز ایران -اوکراین نمایشی را با محور همدلی خانواده تئاتر با خانواده جان‌باختگان این سانحه تولید کنیم.
هواپیمای مسافربری اوکراینی صبح چهارشنبه ۱۸ دی‌ماه پس از برخاستن از فرودگاه امام خمینی(ره) بر اثر خطای انسانی و به‌صورت غیرعمد مورد اصابت قرار گرفت و در نتیجه این حادثه ۱۷۶ مسافر و خدمه آن از جمله ۱۴۶ مسافر ایرانی جان خود را از دست دادند.
همراهی هنرمندان با جامعه در تمامی حوادث اجتماعی
یاسر میرحمیدی که با نمایش #همه هم‌دردیم در بخش خیابانی سی و هشتمین جشنواره بین‌المللی تئاتر فجر حضور دارد در گفت‌وگو با خبرنگار فرهنگی ایرنا با اشاره به آنکه بخش مهمی از منابع اولیه و ماده خام تولید آثار نمایشی برای هنرمندان تئاتر با نبض جامعه، تحولات اجتماعی و تاروپود زندگی مردم گره خورده است، گفت: تولید این اثر نمایشی پاسخی برای همراهی، همدلی و مشارکت خانواده تئاتر به‌عنوان بخشی از جامعه بزرگ ایران در همدردی با یاد جان‌باختگان و خانواده های افرادی است که در حادثه سقوط هواپیمای اوکراینی خاطره‌ای تلخ را در تاریخ معاصر کشورمان رقم زدند.
میرحمیدی با اشاره به آنکه بعد از حادثه سقوط هواپیمای اوکراینی در تاریخ هجدهم دی ماه نخستین جرقه‌ها برای تولید اثری نمایشی با محوریت این رخداد در ذهن او زده شده است؛ به تعامل و همراهی با نادر برهانی‌مرند دبیر سی‌وهشتمین جشنواره بین‌المللی تئاتر فجر برای تولید اثر نمایشی برای بیان حس همدلی و همراهی خانواده تئاتر ایران با جان‌باختگان و خانواده های آنان اشاره کرد و یادآور شد: متن این رویداد و تصاویر بازتاب داده شده از حادثه سقوط هواپیما به میزان کافی دارای تصاویری غمگین و ناراحت کننده بود، برهمین اساس تلاش کردیم تا در روایت نمایش #همه هم‌دردیم با استفاده از دنیای بدون مرز تخیل و نگاه روایت فانتزی اثر خود را بدون بهره بردن از دیالوگ و همراهی موسیقی به مخاطب ارائه کنیم.
روایت این اثر نمایشی با نگاه همراه با تخیل و نقاشی‌های یک کودک با نگاهی فانتزی آغاز می‌شود. در نقاشی‌های او شاهد حضور فردی هستیم که از دوران کودکی، مدرسه، دانشگاه را پشت سر می گذارد و درنهایت مخاطب آرزوهای او را برای خلبان شدن و مهمان‌دار شدنش دنبال می کند.
بازیگری که ۱۷۶ بار می میرد و زنده می شود
میرحمیدی تاکیدکرد: همچنین بازیگر این نمایش برای انتقال حس همدلی به مخاطب برای هر یک از ۱۷ مسافری که در این حادثه جان خود را از دست دادند قلبی قرار می‌دهد و تلاش می‌کند در روایت این اثر همراهی خود را مانند یکی از این مسافران پیشاروی مخاطبان ترسیم کند. تا آن که با یک انفجار شاهد پخش شدن قلب‌ها بر زمین هستیم. درحقیقت در این اثر نمایشی بازیگر همسو و همراه با تمامی جان‌باختگان این حادثه ۱۷۶ بار مرگ و زنده شدن را تجربه می‌کند و این تجربه را بی واسطه در مواجهه با مخاطب قرار می دهد.
وی در پاسخ به این پرسش که چرا برای روایت این اثر نمایشی گونه تئاتر خیابانی را انتخاب کرده و به سراغ تولید اثری برای اجرا در صحنه نرفته است، تصریح کرد: نمایش خیابانی به دلیل نوع فراگیری و همراهی مخاطبان و اشراف و آشنایی عموم مردم با هنر تئاتر یکی از تأثیرگذارترین گونه‌های اجرایی به‌شمار می رود.
این کارگردان که چهارمین حضور خود در جشنواره بین‌المللی تئاتر فجر را پشت سر می گذارد، افزود: همچنین به دلیل حس تعامل مستقیم که اثر خیابانی با مخاطبان خود دارد برای تولید این اثر به واسطه همراهی بی‌واسطه و همخوانی‌ای که در انتهای نمایش مدنظر داشتم تا عموم مخاطبان با بازیگر این اثر به یک نگاه مشترک در راستای همراهی و همدلی با جان‌باختگان این حادثه و خانواده‌های سوگوار آن‌ها بپردازند گونه نمایش خیابانی را برای تولید این اثر انتخاب کردم.
