به گزارش مهدی محمدزاده خبرنگار مجموعه خبری  جهان اخبار پس از برگزاری باشکوه مراسم اربعین حسینی در کربلا، میلیون‌ها زائر پیاده از مرزهای عراق به سمت ایران در حال بازگشت هستند. در روزهای اخیر، شاهد حضور میلیونی زائران اربعین در کربلا و دیگر شهرهای عراق بودیم. این زائران پس از شرکت در مراسم عزاداری و زیارت اماکن مقدس، اکنون در حال بازگشت به کشورشان هستند. مسئولان گمرک و نیروهای امنیتی در مرزهای ایران با آمادگی کامل در حال پذیرش و هدایت این حجم عظیم زائران به داخل کشور هستند. تمهیدات لازم برای تسهیل عبور زائران و تأمین نیازهای آنان در طول مسیر اندیشیده شده است. حجم بالای ترددهای مرزی در این ایام، گواه بر اهمیت سفر اربعین و اشتیاق مردم برای شرکت در این مراسم معنوی است. مسئولان امیدوارند با همکاری و همدلی همگانی، زائران بتوانند به سلامت به دیار خود بازگردند.این حضور میلیونی زائران، نشان از پایبندی مردم به اصول و ارزش‌های دینی و فرهنگی جامعه است. امید است این همبستگی و همدلی، زمینه‌ساز تقویت هرچه بیشتر روابط دوستانه بین ملت‌های ایران و عراق باشداین زائران که از سراسر جهان به این مراسم معنوی آمده بودند، تجربیات ارزشمندی را در طول این سفر معنوی به دست آورده‌اند. بسیاری از زائران پس از بازگشت به ایران، از تحول و دگرگونی معنوی خود در طی این مسیر پیاده‌روی سخن گفتند. آنان احساس نزدیکی عمیقی به امام حسین(ع) و واقعه عاشورا پیدا کرده‌اند و روحیه برادری و اتحاد میان زائران را ستودنی می‌دانند. همچنین زائران از تجربه مهار نفس و تزکیه روحی در طول این مسیر سخن گفتند. آنان احساس شکرگزاری و امید به آینده پیدا کرده‌اند و انگیزه خود را برای خدمت به اسلام و جامعه افزایش یافته می‌دانند. مسئولان ستاد اربعین نیز از آمادگی کامل زیرساخت‌ها و خدمات رسانی به زائران در این ایام خبر دادند و امیدواری خود را برای برگزاری هرچه باشکوه‌تر مراسم اربعین در سال‌های آتی ابراز کردند. بدون تردید، این تجربیات معنوی زائران اربعین، نشان‌دهنده اهمیت این مراسم در تقویت معنویت، ایمان و همبستگی جامعه اسلامی است.
در مصاحبه چند تن از رائرین که  امسال توفیق حضور در اربیعن حسینی را به گفته خود پیدا کرده اند بیان کردند: رضا۲۰ ساله از تهران : “این سفر برای من تجربه‌ای فراموش‌نشدنی بود. پیاده‌روی از مرز تا کربلا، با همه سختی‌هایش، به من احساس آرامش و نزدیکی به امام حسین(ع) را داد. در طول مسیر، احساس می‌کردم قلبم با ضربان‌های امام حسین(ع) همراه است.” حسن۴۵ ساله  از یاسوج: “سفر اربعین باعث شد تا همبستگی و برادری میان زائران را به طور ملموس احساس کنم. همه با هم یکدل و یکصدا در مسیر حرکت می‌کردند و به یکدیگر کمک می‌رساندند. این مشاهده، احساس معنوی عمیقی در من ایجاد کرد.” محسن ۳۲ ساله از بندر ماشهر: “در طول این سفر معنوی، توانستم بر خشم و تکبر درونی خود غلبه کنم. هر روز با پیاده‌روی و مراقبه، روحیه تواضع و فروتنی در من تقویت شد. این تجربه، به من کمک خواهد کرد تا در زندگی روزمره خود نیز این روحیه را حفظ کنم.” حانم فهیمی  از مازندران: “بازگشت از کربلا، من را با انگیزه و هدف جدیدی روبرو کرد. این سفر معنوی، در من عشق و تعهد بیشتری نسبت به دین و جامعه اسلامی ایجاد کرد. حالا احساس می‌کنم مسئولیت بیشتری برای خدمت به اسلام و مردم بر دوش من است.” این شهادت‌های زندگی‌بخش زائران، بار دیگر اهمیت و تأثیر معنوی مراسم اربعین بر روح و روان جامعه اسلامی را نشان می‌دهد. درادامه مهدی محمدزاده حبرنگار  مجموعه خبری جهان احبار  با عاشقان اهل بیت که  روز ها در این مسیر در حرکت بودند با پای پیاده  مصاحبه کرد.آنها افزودند:این سفر برای من فرصتی بود تا به درک عمیق‌تری از واقعه عاشورا و قیام امام حسین(ع) دست پیدا کنم. هر روز در طول مسیر، با خواندن متون دینی و گوش سپردن به مداحی‌ها، جزئیات این واقعه تاریخی برایم روشن‌تر می‌شد. این تجربه معنوی، باعث شد تا عشق و ارادت من به اهل بیت(ع) افزایش یابد.” علی در مصاحبه با حبرنگار جهان اخبار: “آنچه بیش از همه برایم ارزشمند بود، دیدار با زائران دیگر از سراسر جهان اسلام بود. در طول مسیر، با افراد متنوعی از کشورهای مختلف آشنا شدم و توانستم با آنها ارتباط برقرار کنم. این تعامل فرهنگی و معنوی، افق دیدم را گسترش داد و باعث شد تا حس همبستگی جهان اسلام را بیش از پیش درک کنم.” خانم شجراتی در مصاحبه با حبرنگار جهان اخبار: “برای من، مهم‌ترین تجربه این سفر، حضور در کربلای معلی و زیارت مرقد مطهر امام حسین(ع) بود. هنگامی که پا به حرم امام حسین(ع) گذاشتم، احساس کردم که همه آلام و دردهایم از بین می‌روند. آرامش و سکینه‌ای که در آنجا تجربه کردم، وصف‌ناپذیر است.” این گزارش‌ها از تجارب عمیق معنوی زائران اربعین، اهمیت این مراسم برای تقویت ایمان و پیوند معنوی مسلمانان با اهل بیت(ع) را به خوبی نشان می‌دهد سجاد۳۴ ساله همراه با باخانواده عشق و اراده خود را به اباعبدالله الحسین(ع) بیان کرد و افزود: “برای من، لحظه‌ای که وارد حرم امام حسین(ع) شدم، بسیار تکان‌دهنده بود. احساس کردم که تمام گناهان و خطاهایم در حضور امام پاک می‌شوند. آن لحظه، همه وجودم تسلیم حضرت شد و حس کردم که دل‌های همه زائران در آنجا به هم پیوند خورده است.” خانم دولتی نژاد از شیراز: “در طول مراسم اربعین، شاهد حضور چندین هزار زائر از اقصی نقاط جهان بودم. این حجم از جمعیت مشتاق برای زیارت امام حسین(ع) واقعاً حیرت‌انگیز بود. در میان این همه زائر، احساس کردم که همه ما یک خانواده هستیم و به هدفی مشترک پیوند داریم.” محمد رسول ۲۱ساله از ایلام: “یکی از لحظات ماندگار برای من، همراهی با کاروان‌های پیاده روی بود. در طول مسیر، زائران با نوحه‌خوانی و سینه‌زنی، حزن و اندوه خود را نسبت به واقعه عاشورا ابراز می‌کردند. این جلوه‌های عاطفی و معنوی، به عمق تأثیر این سفر در روح و روان من افزود.” این تجارب نشان می‌دهد که زیارت اربعین، تجربه‌ای فراتر از یک سفر مذهبی است و می‌تواند باعث دگرگونی در درک معنوی و ایمانی زائران شود زائر یازدهم: “در میان جمعیت میلیونی زائران، در مسیر کربلا گم شده بودم. بعد از چند ساعت پریشانی و آشفتگی، ناگهان مردی به من نزدیک شد و با مهربانی پرسید ‘میتونم کمکتون کنم؟’ با راهنمایی او، توانستم دوباره به کاروان خود بپیوندم. آن لحظه را هرگز فراموش نخواهم کرد.” زائر دوازدهم: “در یکی از روزهای پیاده روی، پیرمردی را دیدم که با عصای لنگان به سختی خودش را جلو می‌کشید. چند جوان به سمتش دویدند و او را روی ویلچر قرار دادند و با خود بردند. این صحنه، قلب مرا به درد آورد و به من درس بزرگی داد درباره دلسوزی و همدلی میان زائران.” زائر سیزدهم: “در حاشیه‌های جاده، دیدم که چند کودک سرگردان هستند. پس از جست‌وجو، متوجه شدم که آنها از خانواده‌شان جدا شده‌اند. با کمک چند زائر دیگر، توانستیم آنها را به خانواده‌شان برگردانیم. لحظه‌ای که آن کودکان با چشمان اشک‌آلود به خانواده‌شان پیوستند، برای من بسیار تأثیرگذار بود. زائر چهاردهم: “در یکی از روزها که خسته و کم‌آب شده بودم، ناگهان زنی مسن به من نزدیک شد و بدون هیچ حرفی یک بطری آب به دستم داد. وقتی تشکر کردم، با لبخندی گفت ‘خدا قوت پسرم، انشاءالله این آب تشنگی تو رو برطرف کنه.’ آن لحظه را هرگز فراموش نمی‌کنم و حس می‌کنم که آن بانوی مهربان فرشته‌ای بود که خدا فرستاده بود.” زائر پانزدهم: “در یکی از روزها که مسیر طولانی را پیاده طی می‌کردیم، متوجه شدم که پای یکی از زائران دچار زخم شده است. بلافاصله گروهی از زائران به کمک او شتافتند و با استفاده از چادرها و لوازم کمک‌های اولیه، زخم او را پانسمان کردند. این همبستگی و همدلی میان زائران، برایم بسیار تأثیرگذار بود.” زائر شانزدهم: “در حاشیه مسیر، دیدم که گروهی از زائران در حال توزیع غذا و آب بین زائران بودند. وقتی به آنها نزدیک شدم، با لحنی مهربان به من گفتند ‘بفرمایید برادر، این هم سهم شما.’ آن لحظه، احساس کردم که در میان این همه زائر، هیچ غریبه‌ای وجود ندارد و همه ما یک خانواده هستیم.

به گزارش مهدی محمدزاده خبر نگار مجموعه حبری جهان اخبار ،عشق و ارادت مرد نسبت به اهل بیت (ع) ستودنی و غیر قابل وصف است.تعداد زائرینی که با ما مصاحبه کرده اند و عشق خود را به اهل بیت بیان کردند بسیار زیاد است.در ادامه دنباله ایی از صحبت های این عزیزان را می شنویم.زائر هفدهم: “در مسیر راه، متوجه شدم که خانواده‌ای در حال پرسه زدن و دنبال چیزی گشتن هستند. نزدیک‌تر که شدم، متوجه شدم که آنها یک کودک را گم کرده‌اند. بلافاصله گروهی از زائران اطراف آنها جمع شدند و با هم به جست‌وجوی کودک پرداختند. پس از چند دقیقه، بالاخره کودک را پیدا کردند و خانواده را متوجه شدند. شاهد همبستگی و همدلی این زائران در آن لحظه بودم و واقعاً تحت تأثیر قرار گرفتم.” زائر هجدهم: “در نزدیکی یکی از پایگاه‌های امدادی، متوجه شدم که یکی از زائران حال خوبی ندارد. چند نفر از زائران بلافاصله به کمک او شتافتند و او را به پایگاه امدادی بردند. بعد متوجه شدم که او دچار گرمازدگی شده بود. خوشبختانه با کمک پزشکان و داوطلبان، او به زودی بهبود یافت. این نمونه‌ای دیگر از همدلی و مراقبت زائران از یکدیگر بود.” زائر نوزدهم: “در یکی از شب‌ها که هوا بسیار سرد بود، متوجه شدم که چندین زائر بدون چادر و پتو هستند. بلافاصله با چندتن از دوستانم، چندین چادر و پتو جمع کردیم و آنها را بین زائران بی‌پناه توزیع کردیم. حس خوبی داشتم که توانسته‌ایم کمی از سرما و ناراحتی آنها را کم کنیم. زائر بیستم: “در مسیر پیاده‌روی به سمت کربلا، متوجه شدم که یک خانم مسن در حال استراحت کردن است. نزدیک‌تر که رفتم، متوجه شدم که او خسته و کم آب شده است. بلافاصله با چند نفر دیگر به کمک او شتافتیم. آب و خوراکی به او دادیم و چند نفر هم به کمک او آمدند تا او را به پایگاه امدادی برسانند. این صحنه برای من واقعاً معنوی و دلگرم‌کننده بود.” زائر بیست‌ویک: “در یکی از شب‌ها که در کنار جاده اسکان داشتیم، متوجه شدیم که چند کودک گم شده‌اند. همه زائران در اطراف جمع شدند و به جست‌وجوی آنها پرداختند. پس از چند ساعت، بالاخره آنها را پیدا کردند و به خانواده‌هایشان برگرداندند. واقعاً این همبستگی و هم‌دردی زائران را تحسین می‌کنم.” زائر بیست‌ودوم: “در یکی از روزها که گرمای هوا شدید بود، متوجه شدم که یکی از زائران دچار گرمازدگی شده است. چند نفر از زائران سریعاً به کمک او آمدند، او را به سایه بردند و به او آب و غذا دادند. آنها تا زمان انتقال او به پایگاه امدادی کنارش ماندند و از او مراقبت کردند. این کمک بی‌دریغ زائران به یکدیگر بسیار تحسین‌برانگیز بود. زائر بیست‌وسوم: “در یکی از مناطق که به شدت ازدحام جمعیت وجود داشت، یکی از زائران افتاد و دچار آسیب شد. بلافاصله چند نفر به کمک او شتافتند، او را به کنار جاده بردند و به مداوای او پرداختند. آنها تا زمانی که او به وضعیت مناسبی رسید و به پایگاه امدادی منتقل شد، کنارش ماندند و به او رسیدگی کردند.” زائر بیست‌وچهارم: “در یکی از شب‌ها که هوا بسیار سرد بود، متوجه شدم که یکی از زائران بی‌خانمان و بدون پوشش مناسب است. بلافاصله لباس‌های اضافی خود را به او دادم و با همکاری چند نفر دیگر، او را به مکان امن‌تری در نزدیکی پایگاه هدایت کردیم تا بتواند در آنجا استراحت کند.” زائر بیست‌وپنجم: “در مسیر پیاده‌روی، متوجه شدم که یکی از زائران توان ادامه مسیر را ندارد. بلافاصله با چند نفر دیگر به کمک او شتافتیم و او را بر روی ویلچر قرار دادیم و به سمت پایگاه امدادی هدایت کردیم. تا زمان رسیدن به پایگاه، همراه و پشتیبان او بودیم.” این داستان‌ها نشان می‌دهد که زائران اربعین در شرایط مختلف به یاری یکدیگر می‌شتابند و با روحیه برادری و همدلی به همراهان خود کمک می‌کنند. این فرهنگ همیاری و همدردی یکی از ویژگی‌های متمایز این سفر معنوی است زائر بیست و ششم: “در مسیر راهپیمایی، یکی از زائران مسن و ناتوان افتاد و دیگر توان حرکت نداشت. چند جوان بلافاصله به کمک او شتافتند و او را بر دوش گرفتند و به مسیر ادامه دادند. آنها تا زمان رسیدن او به مقصد، با صبر و حوصله از او پشتیبانی کردند.” زائر بیست و هفتم: “هنگامی که در یکی از شهرهای مرزی، نیاز به کمک برای حمل و نقل بود، چندین زائر داوطلب شدند و با وسایل نقلیه خود، زائران را به مقصد منتقل کردند. این کمک بسیار به موقع و ارزشمند بود و باعث شد که افراد نیازمند بتوانند به مقصد برسند.” زائر بیست و هشتم: “در یکی از روزها که شرایط جوی بسیار سخت بود، متوجه شدم که یکی از زائران به شدت گرسنه است. بدون درنگ، غذای خود را با او تقسیم کردم و چند نفر دیگر هم به ما ملحق شدند و به او کمک کردند. آن زائر با چشمانی اشک‌آلود از همه تشکر کرد و گفت که این محبت و همدلی او را امیدوار کرده است. زائر سی و یکم: “در یکی از روزها که مسیر بسیار طولانی و خسته‌کننده بود، دیدم که یکی از بانوان مسن توان ادامه مسیر را ندارد. بلافاصله چند زائر جوان به کمک او شتافتند و او را بر روی دوش خود تا مقصد رساندند. این صحنه همدلی و کمک متقابل بین زائران واقعاً دل‌انگیز بود.” زائر سی و سوم: “هنگامی که در یکی از پایگاه‌های اسکان اربعین، کودکی تنها و سرگردان را دیدم، بلافاصله به او نزدیک شدم و پس از برقراری ارتباط، متوجه شدم که از خانواده خود جدا افتاده است. با همکاری چند زائر دیگر، توانستیم کودک را به خانواده‌اش بازگردانیم. این اقدام جمعی برای کمک به آن کودک واقعاً دل‌گرم‌کننده بود.” زائر سی و پنجم: “در یکی از روزها که هوا بسیار گرم و آفتابی بود، متوجه شدم که یکی از زائران دچار گرمازدگی شده و به کمک فوری نیاز دارد. چند نفر از زائران با سرعت به کمک او شتافتند، او را به سایه بردند، آب و مایعات نوشاندند و با کمک‌های اولیه توانستند او را احیا کنند. این همدلی و همیاری واقعاً تحسین‌برانگیز بود. زائر سی وششم: “در نزدیکی کربلا، یکی از زائران مسن که توان پیاده‌روی نداشت، را دیدم که سعی می‌کرد خود را به پیش ببرد. چند جوان که این صحنه را دیدند، بلافاصله به کمک او شتافتند و او را بر روی دوش خود تا مقصد حمل کردند. این مناظر همدلی و کمک متقابل در بین زائران واقعا تحسین‌برانگیز است.” زائر سی وهفتم: “در زمان اسکان در یکی از پایگاه‌های اربعین، مشاهده کردم که خانواده‌ای که کودکان کوچکی داشتند، در پیدا کردن محل اقامت خود با مشکل مواجه شده‌اند. چند خانواده دیگر بلافاصله به کمک آنها شتافتند و با هماهنگی و همکاری به آنها محل اسکان مناسب پیدا کردند. این صحنه واقعا تأثیرگذار بود.” زائر سی و هشتم “در طول مسیر پیاده‌روی به سمت کربلا، یکی از زائران با مشکل مکانیکی در خودرویش مواجه شد. چند زائر دیگر به سرعت به کمک او شتافتند و با همکاری هم، توانستند مشکل را برطرف کنند و او را به مقصد برسانند. همدلی و همراهی این زائران واقعا قابل تحسین بود. زائر سی و نهم: “در طول راهپیمایی به سمت کربلا، دچار خستگی شده بودم و احساس می‌کردم دیگر توان ادامه مسیر را ندارم. ناگهان احساس کردم که نوری از آسمان بر من تابید و انرژی دوباره‌ای به من بخشید. توانستم مسیر را ادامه دهم و به مشهد امام حسین (ع) برسم. آن تجربه معنوی واقعا آرامش‌بخش و تقویت‌کننده روحم بود.” زائرچهلم: “در حرم امام حسین (ع)، در حال دعا و مناجات بودم که ناگهان احساس کردم حضوری معنوی در کنارم است. نمی‌توانم آن را به خوبی توصیف کنم، اما احساس آرامش و قرب به خدا داشتم. این تجربه معنوی برای من بسیار ارزشمند و به یاد ماندنی بود.” زائرچهل و یکم: “در مراسم اربعین، هنگام شرکت در دسته‌های عزاداری و آیین‌های مذهبی، غرق در حال و هوای معنوی شدم. احساس می‌کردم قلبم با ندای عاشورا همخوانی دارد و روحم در سوگ اباعبدالله الحسین (ع) غوطه‌ور است. آن تجربه معنوی و عرفانی واقعا ماندگار در ذهن و جان من باقی مانده است.”
خبرنگار مجموعه خبری جهان اخبار در مصاحبه با زائرین سوالی مطرح کرد: