موضع روسیه در قبال حمله اسرائیل به ایران با واکنش منفی حامیان داخلی آمریکا، که خود حامیان دولت مستقر نیز هستند، مواجه شده است.

روسیه در واکنش به حمله اخیر اسرائیل به خاک ایران، موضع محتاطانه‌ای اتخاذ کرده و از محکومیت خیلی جدی حمله رژیم صهیونیستی خودداری کرده است. اما نباید فراموش کرد که در ماجرای حمله به کنسولگری ایران، این کشور موضع‌گیری قاطعی در محکومیت اقدام رژیم صهیونیستی نشان داده بود.

اما ریشه این تغییر موضع روسیه چیست؟

برای پاسخ به این سوال، باید به اظهارات اخیر مقامات ایرانی در نیویورک، به‌ویژه موضع‌گیری‌های مسعود پزشکیان در مورد جنگ اوکراین، توجه کرد.

پزشکیان احتمالاً تحت تأثیر ظریف، موضع‌گیری کرده که برخلاف رویکرد جمهوری اسلامی در قبال تحولات اوکراین بوده است. او بدون هیچ اشاره‌ای به دخالت ناتو و غرب در آتش‌افروزی جنگ اوکراین، بر “لزوم توقف سریع حمله‌های نظامی در اوکراین” تأکید کرده و خواستار گفت‌وگوی طرفین شده است.

نکته قابل تأمل این است که روسیه نیز در قبال حمله اسرائیل به ایران، موضعی کاملاً مشابه به مواضع پزشکیان در سازمان ملل اتخاذ کرده است.

تحلیلگران معتقدند روابط بین‌الملل عرصه‌ای برای بازی‌های محاسباتی است و کشورها همواره منافع خود را در اولویت قرار می‌دهند. برخلاف رویکرد «برد-برد» با روسیه که در دوره شهید رئیسی تعریف شده بود، برخی رفتارهای اخیر دیپلماتیک دولت پزشکیان نشان‌دهنده نگاه رمانتیک به روابط بین‌الملل و تمایل به مواضع غربی‌ها است.

علاوه بر این، وقتی ایران در ماجرای جنگ اوکراین یک سیاست کلی مبتنی بر کسب منافع حداکثری اتخاذ کرده، اعلام مواضع هزینه‌زا از سوی دولت پزشکیان نه تنها به منافع ملی آسیب می‌زند، بلکه به حمایت‌های دیپلماتیک کشورهای مهمی مانند روسیه از ایران نیز خدشه وارد می‌آورد.

در واقع، پزشکیان و تیم دیپلماسی دولت او باید به این سوال پاسخ دهند: آیا اتخاذ مواضعی در جهت خوشایند غربی‌ها سبب نزدیکی آنها به ایران یا کسب منافع برای ایران شد؟ یا اینکه فقط بر روابط ایران و روسیه آسیب وارد آورد که نمونه‌ای از آن را در ماجرای حمله اخیر رژیم صهیونیستی مشاهده کردیم.

غلامحسین بهمئی، کارشناس سیاسی