*عبدالصادق حیدری زاده پیشکسوت آموزش و پرورش*

*چندروز پیش کلیپی از ساختمان خراب شده دانشگاه سه گوش را در فضای مجازی دیدم که دلم را به درد آورد این مطلب را به عنوان زنگ خطری به مسوولین و هشداری به فرهنگ دوستان گوشزد میکنم*

*اهواز شهری صنعتی یا بهتر بگویم یک کار گاه بزرگ صنعتی کارگاهی که تنها صحبت از نفت و فولاد است و انگار که جایی برای تیر و تخته‌های قدیمی ندارد*

*دانشگاه سه گوش راقدیمی ها بهتر می‌شناسند کسانی که سال‌های سال مثل بنده مو سفید کرده از این دانشگاه خاطرات بسیاری در ذهن دارند*

*در سال ۱۳۰۸هجری شمسی قرار بود بانک ملی اولین ساختمانی را تاسیس کند بهترین جا این مکان را در نظرگرفتند مکانی در کنار رودخانه زیبای کارون که جولانگاه کشتی ها بوده*
*سالها این مکان محل تجارت بوده*

*سال ۱۳۲۱ مصادف با جنگ جهانی دوم و اشغال اهوازاین بانک در اختیار ارتش متفقین قرار گرفت*

*تا سال ۱۳۳۶،(,سال تولد خودم )مقر اداره کل دارایی خوزستان و ستاد فرمانداری اهواز سپس استانداری خوزستان و سازمان آمریکایی اصل ۴ ترومن بود*

*در سال ۱۳۳۶ از بانک ملی خریداری شد به عنوان دانشکده پزشکی دانشگاه جندی شاپور مورد استفاده قرار گرفت*
*از سال ۴۵ تا ۵۰ دانشگاه تربیت دبیر و دانشگاه علوم و مرکز علمی و سمعی بصری بوده*
*در سال ۱۳۵۰ پای دانشگاه ادبیات و زبان‌های خارجی به آنجا باز شد*

*سپس از سال ۸۹ادبیات شهید چمران مورد استفاده قرار گرفت*

* *معمار این شاهکار کریستوفر تادوسیان معمار ایرانی ارمنی که در آلمان تحصیل می‌کرده و طبق گفتار بعضی از محققین تجدید بنای حافظه شیراز همزمان با ساخت این دانشگاه در اهواز بوده*
*
* *سبک معماری آجرکاری طرح و نقش متفاوت درب و پنجره‌های چوبی قدیم نشان, فرهنگ ایران متمدن را می دهد*
*
* *از تاریخ تأسیس شاهد دو جنگ در آن بوده است جنگ جهانی اول و جنگی که صدام بر علیه ملت ایران و مردم خوزستان به جا گذاشتند هنوز آثار ترکش ها و تیرها بر این ساختمان زیبا مشاهده می شود*
*
* *اهواز را به عنوان یک شهر صنعتی می‌دانستیم صنعت را وارد کردیم و سنت را فراموش*
*
*اهواز شهری با قدمت و اصالت حتی یک موزه ندارد اگر نوجوان بخواهد فرهنگ را پیدا کندباید در کتابخانه‌ها آن را جستجو کند*
*چون چیزی از اهواز قدیم نماند که به آن دلخوش باشیم*

*خرابی و رها شدن چندین ساله این محل تاریخی زنگ خطری برای شهر اهواز است هرچند که خیلی از مکانهای اهواز مثل اهواز قدیم و اطراف علی ابن مهزیار اهوازی،راه آهن و منازل آن پل سیاه ، و آخر اسفالت و بعضی از ساختمان های خیابان امام خمینی ره و پل سفید و بازارهای اطراف آن در معرض خطر و نابودی و تبدیل به برج‌های کج و معوج شده و تهدیدی جدی برای فرهنگ و آثار تاریخی و هویت شهرمان است که مسوولین محترم باید فکری برای آن کنندکاش به عنوان موزه از آن محل استفاده گردد*