پنجشنبه ۱۴۰۴/۲/۱۱ ساعت ۲۳:۰۰، قرار بود هواپیما از تهران به مقصد اهواز در فرودگاه اهواز فرود بیاید.
متأسفانه، به دلیل شرایط نامساعد جوی و اعلام خلبان مبنی بر نبود دید کافی، به جای فرود در نزدیک‌ترین فرودگاه، یعنی دزفول، یا بازگشت به مبدأ، هواپیما به اصفهان هدایت شد.
بیمار کم‌توان ما، همراه با دیگر مسافران، گرفتار و سرگردان شد. برخی مسافران در نمازخانه فرودگاه مستقر شدند، در حالی که عده‌ای دیگر مجبور شدند با وسایل نقلیه شخصی از اصفهان به اهواز بازگردند.
سؤال این است که کدام مقام مسئول باید به این گزارش رسیدگی کند؟
چرا در این سفر، به جان، مال، و کرامت انسانی مسافران بی‌احترامی شده است؟ آیا چنین اتفاقی حتی در کشورهای کمتر توسعه‌یافته‌ای مانند بورکینافاسو یا ساحل عاج رخ می‌دهد؟
اکنون، در تاریخ ۱۴۰۴/۲/۱۲، این سؤال مطرح است که وزیر راه چگونه باید این موضوع را جبران کند؟
آیا رها کردن و سرگردان گذاشتن مردم، بدون پاسخگویی، توجیه‌پذیر است؟
مقصر این وضعیت کیست؟
مسافری که بلیط خریده است؟
شرکت هواپیمایی؟
سازمان فرودگاه‌های کشور؟
شما می‌دانید که بیمار با استفاده از بالابر سوار هواپیما شده است، اما هیچ مکان، مسئولیت، یا تعهدی برای رسیدگی به شرایط این مسافران وجود نداشت.
آیا حتی افغانستان چنین برخوردی با مردم خود دارد؟
مسافر بیمه دارد، بلیط نیز شامل بیمه می‌شود، اما چرا هیچ پاسخگویی و مسئولیتی در قبال این شرایط وجود ندارد؟
به قلم :عبدالحسین کلانتری پور
