گویند اویس شتربانى مى کرد و از اجرت آن مخارج مادر خود را مى داد. یک روز از مادر اجازه خواست که براى زیارت پیغمبر (صلى الله علیه و آله و سلم) به مدینه رود. مادرش گفت: اجازه مى دهم به شرط آنکه بیش از نصف روز در مدینه توقف نکنى. اویس حرکت کرد وقتى به خانه پیغمبر (صلى الله علیه و آله و سلم) رسید اتفاقاً ایشان هم تشریف نداشتند. ناچار اویس بعد از یکى دو ساعت توقف، پیغمبر (صلى الله علیه و آله و سلم) را ندیده به یمن مراجعت کرد.
چون حضرت به خانه برگشت پرسید: این نورِ کیست که در این خانه تابیده؟
گفتند: شتربانى که اویس نام داشت به اینجا رسید و بازگشت. فرمود: آرى اویس در خانه ما این نور را به هدیه گذاشت و رفت.
درباره چنین شخصى پیغمبر (صلى الله علیه و آله و سلم) مى فرماید: یفوح روائح الجنه من قبل القرن و اشوقاه الیک یا اویس القرن،
نسیم بهشت از جانب یمن و قرن مى وزد. چه بسیار مشتاقم به دیدارت اى اویس قرنى .(۱)
—————————
۱- منتهى الامال ، ج ۱، ص ۱۴۲.
منبع: آگاه شویم، حسن امیدوار،جلد دوم.
مؤسسه تحقیقات و نشر معارف اهل البیت علیهم السلام
