در گفت‌وگویی اختصاصی با مهدی محمدزاده، خبرنگار روزنامه جهان اخبار امید سلامات رئیس کانون سراسری انجمن های صنفی رانندگان ناوگان حمل فرآورده‌های نفتی کشور درباره مشکلات و معضلات حمل و نقل صحبت کرد و از نبود حمایت‌های لازم برای رانندگان انتقاد کرد.

وی در ابتدای مصاحبه با تأکید بر نقش حیاتی حمل‌ونقل در اقتصاد کشور گفت: “حمل‌ونقل زیربنای اصلی اقتصاد بوده و بدون آن هیچ صنعتی نمی‌تواند فعالیت کند. اگر چراغی روشن، و کارخانه‌ای در حال تولید می باشد و اگر مواد اولیه به دست تولیدکننده می‌رسد، همه این‌ها حاصل دسترنج رانندگان ناوگان جاده بوده و  وابسته به حمل‌ونقل است. متأسفانه، علیرغم اهمیت حیاتی این صنعت، دولت‌ها تاکنون نگاه ویژه ای به آن نداشته‌اند. حمل‌ونقل کشور همچنان به شیوه‌های سنتی اداره می‌شود و نیازمند تغییر و تحولی جدی است.”
حمل‌ و نقل کشور مالک محوری می باشد.

وی در ادامه افزود: “در کشورهای توسعه‌یافته حمل‌ونقل به‌صورت شرکت‌محور مدیریت می‌شود، یعنی رانندگان زیر نظر شرکت‌ها استخدام می‌شوند، اما در ایران این صنعت کاملاً مالک‌محور است. ۹۶٪ حمل‌ونقل جاده‌ای کشور توسط مالکان کامیون‌ها انجام می‌شود و تنها ۴٪ آن تحت نظارت شرکت‌های حمل‌ونقل است. اما در کشور ما تمام زحمات حمل و نقل در بحرانی ترین شرایط از سیل گرفته تا زلزله، کرونا … بر عهده رانندگان و کامیون داران است و آنها همیشه در خط مقدم حضور دارند.

به گفته او از رانندگان در شرایط سخت اقتصادی حمایت‌های کافی نشده و همواره با مشکلات صنفی دست و پنجه نرم می کنند.

رانندگی باید جزو مشاغل سخت محسوب شود

یکی از مهم‌ترین مطالبات رانندگان، قرار گرفتن شغل رانندگی در گروه مشاغل سخت و زیان آور  می باشد. رئیس کانون در این رابطه توضیح داد: “رانندگان ساعت‌های طولانی در شرایط سخت کاری فعالیت می‌کنند. آن‌ها به‌طور دائم در جاده هستند، با خطرات مختلفی از جمله تصادفات، خستگی شدید، و نبود امکانات رفاهی مواجه‌اند. با این‌حال، شغل آن‌ها در گروه مشاغل سخت قرار نگرفته است. که موجب محرومیت آن‌ها از بسیاری از مزایای بیمه‌ای و بازنشستگی می‌شود.”

او همچنین به نبود امکانات رفاهی مناسب در جاده‌ها اشاره کرد و گفت: “در بسیاری از مسیرها هیچ مجتمع رفاهی مناسب برای رانندگان وجود ندارد. آن‌ها مجبورند در کابین کامیون استراحت کنند، بدون اینکه امکانات کافی برای یک استراحت مناسب داشته باشند. این موضوع سلامتی رانندگان را به خطر می‌اندازد و باعث کاهش کیفیت کاری آن‌ها می‌شود.”
پرداخت به‌موقع کرایه‌ها؛ مطالبه جدی رانندگان

رئیس کانون با انتقاد از تأخیر در پرداخت کرایه‌های رانندگان گفت: “رانندگان هزینه‌های زیادی را برای حمل بار پرداخت می‌کنند، از جمله سوخت، خوراک، و هزینه‌های جاده‌ای با این‌حال کرایه ی آنها توسط برخی شرکت‌ها تا ماه‌ها پرداخت نمی‌ شود. در مواردی دیده شده که رانندگان باید دو تا شش ماه منتظر بمانند تا دستمزدشان را دریافت کنند. این در حالی است که بدون پرداخت به‌موقع، چرخ زندگی آن‌ها نمی‌چرخد و آن‌ها با مشکلات اقتصادی جدی مواجه می‌شوند.”

وی بر لزوم نظارت بیشتر بر این روند تأکید کرد و افزود: “شرکت‌ها باید ملزم به پرداخت به‌موقع کرایه رانندگان شوند. یکی از پیشنهادات ما ایجاد سامانه‌ای است که پرداخت کرایه‌ها از طریق سامانه ای که توسط سازمان راهداری و حمل و نقل جاده ای با عنوان سامانه پاک طراحی شده صورت پذیرد تا رانندگان بتوانند مایحتاج خود و لوازم مورد نیاز کامیون خود از قبیل لاستیک، قطعات و روهن  را با قیمت روز  تهیه کنند.”
عدم توزیع عادلانه بار؛ تبعیض بین رانندگان

رئیس کانون در بخش دیگری از مصاحبه درباره توزیع ناعادلانه بار در برخی استان‌ها گفت: “در بعضی مناطق، بارها فقط به کامیون‌های بومی اختصاص داده می‌شود و رانندگان غیر بومی عملاً از دریافت بار محروم هستند. این تبعیض آشکار باعث شده بسیاری از رانندگان متضرر شوند. حمل‌ونقل یک صنعت ملی است و نباید به‌صورت منطقه‌ای مدیریت شود.”

وی راهکار پیشنهادی کانون را چنین مطرح کرد: “برای رفع این مشکل، لازم است یک سامانه کشوری تحت نظارت سازمان راهداری و حمل‌ونقل جاده‌ای ایجاد شود که تخصیص بار را به‌صورت منصفانه توزیع کند. این سامانه باید از سوءاستفاده‌های احتمالی جلوگیری کرده و شرایط برابر برای همه رانندگان ایجاد نماید.”
مشکلات بیمه رانندگان نفتکش؛ پرداخت دو مرحله‌ای بیمه

رئیس کانون همچنین از مشکلات بیمه‌ای رانندگان نفتکش انتقاد کرد و گفت: “رانندگان نفتکش مجبورند در دو مرحله بیمه پرداخت کنند، که برخلاف قوانین جاری است. این موضوع سال‌ها پیگیری شده، اما سازمان‌های مسئول از اصلاح آن امتناع می‌کنند. همچنین، هزینه‌های حمل برای این رانندگان به دلیل حمل بارهای خطرناک، چندین برابر سایر رانندگان است. این موضوع باید مورد بررسی و اصلاح قرار گیرد.”
راهکارها و پیشنهادات کانون

در پایان، رئیس کانون راهکارهای پیشنهادی برای حل مشکلات رانندگان را مطرح کرد:

ایجاد سامانه پرداخت کرایه: شرکت‌های حمل‌ونقل باید ملزم شوند کرایه رانندگان را به‌موقع پرداخت کنند.
تشکیل کمیته نظارت بر قیمت قطعات یدکی: قیمت‌گذاری قطعات باید تحت نظارت سازمان‌های دولتی قرار گیرد.
حذف سیاست‌های بومی‌گرایی در تخصیص بار: بارها باید بر اساس نیاز کشور و نه سیاست‌های منطقه‌ای مدیریت شوند.
اصلاح قوانین بیمه رانندگان نفتکش: رانندگان نباید مجبور به پرداخت دو مرحله‌ای بیمه باشند.
بهبود امکانات رفاهی جاده‌ای: ساخت مجتمع‌های رفاهی استاندارد باید در اولویت قرار گیرد.

وی در پایان تأکید کرد که مشکلات رانندگان حمل‌ونقل جاده‌ای نه‌ تنها تأثیر زیادی بر اقتصاد کشور خواهد داشت. وی خواستار توجه جدی مسئولان به این حوزه شد تا شرایط کاری رانندگان بهبود یابد و حمل‌ونقل کشور به سطح استانداردهای جهانی نزدیک‌تر شود