تلاش آمریکا برای محدودسازی قدرت نظامی ایران:

قدرت نظامی جمهوری اسلامی ایران همواره یکی از موضوعات حیاتی در سیاست‌های داخلی و خارجی ما بوده است. در سال‌های اخیر، به‌ویژه در یک سال اخیر، سردمداران آمریکایی با صراحت به دنبال محدود کردن قدرت نظامی ایران بوده‌اند. این تلاش نه تنها به‌عنوان یک اقدام تنش‌آمیز بلکه به‌عنوان بخشی از استراتژی کلی آمریکا برای محافظت از منافع خود در منطقه قابل بررسی است.

هدف آمریکا؛ برای برهم زدن توازن منطقه‌ای:

بدیهی است که هدف آمریکایی‌ها خلع سلاح ایران است. آنها به دنبال آن هستند که از طریق فشارهای اقتصادی و نظامی، توانمندی‌های ایران را کاهش دهند تا همزمان بتوانند حملاتی را علیه ما توسط خود یا از طریق رژیم صهیونیستی انجام دهند. به عبارتی دیگر، این فشارها بخشی از یک نقشه بزرگ‌تر برای ایجاد عدم تعادل در قدرت منطقه‌ای هستند. قطعاً این سیاست به کاهش قدرت نظامی ایران در برابر اسرائیل و دیگر کشورهای محور مقاومت منجر خواهد شد. در تاریخ معاصر، کشورهایی مانند لیبی و عراق نمونه‌های بارزی از عواقب فقدان قدرت نظامی در برابر ایالات متحده هستند؛ در این کشورها، کاهش توان دفاعی به کشته شدن و تسلیم مطلق در برابر زورگویی‌های آمریکا منجر شد.

هیچ آدم عاقلی حاضر نیست قدرتی را که به دست آورده است، به سادگی از دست بدهد. به‌خصوص وقتی که این قدرت برای یک کشور مانند ایران، که چندین دهه تحت فشار سلطه‌جویان بوده، به یک خط قرمز تبدیل شده است. جمهوری اسلامی ایران با اتکای به مردان و زنان با اراده و قوی، توانسته است نیرویی بسیار قوی و متنوع را تولید کند. این قدرت نظامی به ما امکان می‌دهد تا در برابر تهدیدات خارجی مقاوم باشیم و از تمامیت ارضی و استقلال خود دفاع کنیم.

پیامدهای تسلیم در برابر فشارهای آمریکا:

جمهوری اسلامی ایران به‌عنوان یک قدرت برتر در سطح جهانی، به ویژه در آب، زمین، هوا و فضا، نباید در برابر خواسته‌های آمریکا تسلیم شود. تاریخ نشان می‌دهد که تسلیم شدن به خواسته‌های قدرت‌های بزرگ می‌تواند عواقب وخیمی به همراه داشته باشد. مسلماً وضعیت عراق و لیبی برای ایران یک زنگ خطر محسوب می‌شود. کشورهای مذکور پس از تسلیم به فشارهای خارجی، توان دفاعی و خودمختاری خود را از دست داده و در نهایت دچار نابودی و هرج و مرج شدند.

حفظ قدرت نظامی؛ کلید استقلال و امنیت ملی ایران:

بنابراین، جمهوری اسلامی ایران باید به‌عنوان یک کشور مستقل و دارای قدرت نظامی، در برابر هرگونه تهدید و فشار ایستادگی کند. حفظ قدرت نظامی در واقع به معنای حفظ استقلال و تمامیت کشور است. هیچ کشوری نمی‌تواند با بی‌توجهی به شرایط امنیتی خود، در عرصه‌های بین‌المللی موفق باشد. در نهایت، قدرت نظامی نه تنها ابزاری برای دفاع است، بلکه عاملی کلیدی در تعیین سرنوشت یک ملت در دنیای معاصر به شمار می‌رود.

ایران به‌عنوان یک قدرت نظامی برتر در منطقه، باید تمام تلاش خود را برای تقویت نیروهاییش به کار گیرد، تا بتواند در برابر تهدیدات خارجی مقابله کند و همواره در مسیر استقلال و آزادی گام بردارد. بدون شک، هرگونه تلاشی برای محدود کردن قدرت نظامی جمهوری اسلامی نه تنها بی‌پاسخ نخواهد ماند، بلکه می‌تواند به یک واکنش شدید و سرسختانه منجر شود. در این راستا، جمهوری اسلامی ایران نباید و نمی‌تواند قدرت نظامی خود را به خطر بیندازد.

صادق سلامت دوم

روزنامه‌نگار

۱۰ خرداد ۱۴۰۴