به قلم عبدالحسین کلانتری پور
نوشتهی لیور بن شائول، تحلیلگر سیاسی در یدیعوت آحارانوت…
سلام:
چه کسی فکر میکرد که کشوری که بر خاکستر جنگ جهانی دوم بنا شده و با حمایت نامحدود غرب تغذیه میشود، به این لحظه تاریک برسد؟
بله، من به روشنی و بدون اغراق میگویم: اسرائیل ظرف دو سال فرو خواهد پاشید.
آنچه امروز تجربه میکنیم فقط یک «بحران امنیتی» یا «بنبست سیاسی» نیست. این یک زلزلهی وجودی است که پایههای پروژهی صهیونیستی را ویران میکند. حماس نه تنها در میدان نبرد پیروز شده است؛ بلکه افسانهی «دولت شکستناپذیر» را نیز در هم شکسته و شکنندگی ما را به جهانیان نشان داده است.
ما در حال غرق شدن هستیم و مردم در حال فرار هستند.
پروازها به اروپا، ایالات متحده و کانادا کاملاً رزرو شدهاند. سفارتخانهها مملو از درخواستهای مهاجرت هستند. خانوادهها در سکوت داراییهای خود را میفروشند. والدین فرزندان خود را برای تحصیل به خارج از کشور میفرستند، بدون اینکه قصد بازگشت داشته باشند. ما مهاجرت نمیکنیم… ما فرار میکنیم. بله، ما مانند موشهایی از یک کشتی در حال غرق شدن فرار میکنیم.
صحنههای تحقیر روزانه شدهاند:
– سربازانی که جلوی دوربینها گریه میکنند.
– شهرکنشینانی که از جنوب و شمال فرار میکنند.
– وزرایی که فریاد میزنند و تهدید میکنند… اما فایدهای ندارد.
– و یک ملت کامل که با قرصهای آرامبخش زندگی میکنند.
این چه کشوری است که پایتخت و شهرکهایش روزانه بمباران میشود و قادر به پاسخگویی نیست؟
این چه ارتشی است که با وجود هزاران حمله نمیتواند «غزه را به زانو درآورد»؟
این چه نوع رهبری هست که از پیروزی صحبت میکند در حالی که ویرانی از درون ما را میجود؟
حماس همه حقایق را برملا کرده است.
این کشور ،بزدلی ما را آشکار کرده و شعلههای نفرتی را که ما را میبلعد، شعلهورتر کرده است. در کرانه باختری، انتفاضه نزدیک میشود. در داخل، اعراب اعتماد به نفس خود را باز مییابند. اما ما؟ ما دچار تفرقه، ترس و زوال هستیم.
ما امروز موجودیتی بدون پروژه، بدون قطبنما، بدون توجیه هستیم. دولتی عاری از اخلاق، که غیرنظامیان را میکشد و کودکان را دستگیر میکند، سپس از جهان میخواهد که آن را تحسین کند.
تا دو سال دیگر، اسرائیل دیگر آن چیزی نخواهد بود که ما میشناسیم.
ممکن است به یک “دولت قلعهای محاصرهشده” یا یک “قلعه یهودی مسلح” تبدیل شود که از خردههای حمایت آمریکا ارتزاق میکند. یا ممکن است کاملاً فرو بریزد و سرزمین به صاحبانش بازگردانده شود.
آیا اغراق میکنم؟
از تاریخ بپرسید. هر پروژه استعماری مبتنی بر قتل و دروغ فروپاشیده است. هر موجودیتی که بر بیعدالتی بنا شده، سقوط کرده است.
زمان در حال گذر است.
و وقتی اسرائیل سقوط کند – و سقوط خواهد کرد – جهان درباره آن لحظهای صحبت خواهد کرد که یک دولت مسلح به سلاح هستهای، انسانیت خود را رها کرد و همه چیز را از دست داد.
در مورد ما، اگر اکنون بیدار نشویم، به عنوان احمقترین ملتی که در توهم قدرت زندگی میکرد در حالی که جهان فروپاشی آن را تماشا میکرد، به یاد آورده خواهیم شد.