به قلم یاسین اقبال خبر نگار جهان اخبار استقلال خوزستان؛ نامی که روزی نماد مقاومت و افتخار جنوب بود، امروز به یکی از غمگین‌ترین داستان‌های فوتبال ایران تبدیل شده است. تیمی که با تمام داشته‌های بزرگش هواداران پرشور، استعدادی بینظیر و تاریخی پرافتخارحالا به غریب‌ترین تیم لیگ برتر بدل گشته. تیمی که در استان ثروتمند و پرنعمتی مثل خوزستان، بی‌زمین و آواره شده است.
تیم مردم، اما بی‌پناه
استقلال خوزستان همیشه تیم مردم بود. هوادارانش در سخت‌ترین شرایط هم پشت تیم می‌ایستادند، حتی وقتی که امکانات نبود، حتی وقتی که زمین مناسب نداشتند، حتی وقتی که مسئولان فراموششان کردند. اما امروز این تیم به جایی رسیده که انگار هیچ‌کس را ندارد. هوادارانش هنوز حاضرند، اما مدیریتی منسجم و حمایت مالی پایدار وجود ندارد.
ثروت خوزستان، فقر استقلال
خوزستان، استانی که به واسطه نفت و گاز، اقتصاد ایران را می‌چرخاند، اما تیمش در فلاکت به سر می‌برد. استقلال خوزستان سال‌هاست بدون زمین اختصاصی است، بدون اسپانسر قوی، و گاهی حتی بدون کمترین امکانات تمرینی. این تناقض دردناکی است: استانی که ثروتش تمام ایران را تأمین می‌کند، اما تیمش در لیگ برتر گاهی به سختی نفس می‌کشد.
آوارگی ابدی و بازی در غربت ؛ از زمینی به زمین دیگر
یکی از تلخ‌ترین بخش‌های ماجرا، بی‌خانمانی استقلال خوزستان است. سال‌هاست این تیم زمین ثابتی ندارد. گاه در اهواز بازی می‌کند، گاه در آبادان، گاه در دزفول—و این آوارگی بر عملکرد تیم هم تأثیر گذاشته. هوادارانش هر هفته باید بدانند که بازی بعدی کجا برگزار می‌شود، انگار که این تیم متعلق به هیچ‌جا نیست!
سرمایه‌های از دست رفته در استان خوزستان
استقلال خوزستان همیشه خاستگاه استعدادهای درخشان بود. بازیکنانی که از دل همین تیم به تیم ملی و لیگ‌های معتبر جهان راه پیدا کردند. اما امروز حتی نگه‌داشتن همین استعدادها هم سخت شده. وقتی یک تیم نتواند حداقل‌ها را برای بازیکنانش فراهم کند، چگونه می‌تواند امیدوار باشد که قهرمانی کند؟
آیا امیدی هست به بازگشت رویایی استقلال خوزستان؟
آیا روزی خواهد رسید که استقلال خوزستان دوباره به جایگاه واقعی خود بازگردد؟ روزی که یک زمین اختصاصی داشته باشد، یک مدیریت دلسوز و برنامه‌ریزی بلندمدت؟ هوادارانش هنوز امیدوارند، اما امید بدون عمل کافی نیست.
استقلال خوزستان، این تیم غریب لیگ برتر، لیاقت بیش از این‌ها را دارد. لیاقت دارد که ثروت خوزستان به پای فوتبالش هم برسد. لیاقت دارد که دیگر آواره نباشد. لیاقت دارد که دوباره سرافراز شود.
