” توسعه کشت های فرا سرزمینی گامی بزرگ در عبور از بحران آب ورشدتوسعه اقتصادی”
“سید محمد درستان
سازمان آب وبرق خوزستان”
ایران طی سال‌های اخیر با بحران جدی کاهش منابع آب مواجه شده است. تغییرات اقلیمی، افزایش دمای هوا و کاهش بارش‌ها، منابع تجدیدپذیر آب را به شدت کاهش داده و بر بسیاری از مناطق کشور اثرگذار بوده است. این بحران، به‌ویژه در کلان‌شهرها و استان‌های پرجمعیت نمود بیشتری یافته و چالش‌های فراوانی را در تأمین آب شرب، کشاورزی و صنعت ایجاد کرده که در همین راستا به گفته کارشناسان اصلاح ساختارهای مدیریتی، تقویت فرهنگ مصرف بهینه آب و مشارکت فعالانه مردم و نهادهای مختلف از ضروریات اساسی برای عبور از این بحران‌ها به شمار می‌رود .
مصرف آب دربخش کشاورزی طبق آماررسمی وزرات نیرو سالیانه حدود ۸۰ میلیارد متر مکعب می باشد که این بخش با بیش از ۷۷ درصد مصرف با اختلاف بیشترین نقش را در بحران آب کشور دارد لذا لزوم بازنگری واصلاح در الگوهای مختلف مصرف در این بخش می بایست به عنوان مهمترین هدف در حل بحران آب کشور باشد.
ازمهمترین راهکارهای بلند مدت ،
توسعه کشت های فراسرزمینی به‌ویژه در مناطق پر آب کشورهای همسایه می‌تواند تاثیر بالقوه در
جهت رشد وتأمین امنیت غذایی کشور داشته باشد.
انتقال بخشی از تولید محصولات پر آب برکشاورزی به خارج از مرزها، فشار را از منابع داخلی کاهش داده و در عین حال، از ظرفیت‌های کشورهای همسایه با زمین های حاصل‌خیز و منابع آبی کافی بهره‌برداری می کند.
از دیدگاه اقتصادی، کشت فراسرزمینی می‌تواند فرصت هایی برای اشتغال، صادرات مجدد و همکاری های گسترده‌تر با کشور های همسایه فراهم کرده و روابط اقتصادی، سیاسی و فرهنگی را تقویت کند.
مدیریت منابع آبی نیز در این میان اهمیت زیادی دارد. با انتقال کشت محصولات پرآب بر به کشور های دارای منابع آبی کافی، ایران می تواند منابع خود را برای فعالیت های دیگر حفظ کرده و از فشار بیشتر بر منابع ملی جلوگیری نماید.
اما اجرای این طرح ها نیازمند دیپلماسی قوی، قرارداد های شفاف و حمایت‌های حقوقی دوجانبه است تا از موفقیت پروژه‌ها و امنیت سرمایه‌گذاری ها اطمینان حاصل شود.
اجرای کشت فراسرزمینی شلتوک و تبدیل آن به برنج در این منطقه، در کنار اتصال کریدور اقتصادی چین-پاکستان (CPEC) به اروپا از طریق ایران، می تواند جهش بزرگی در روابط اقتصادی ایران و پاکستان ایجاد کند.
توسعه کشت فراسرزمینی به ویژه در کشور های همسایه، می تواند به عنوان یک راهبرد بلندمدت برای تأمین امنیت غذایی، کاهش فشار بر منابع داخلی و تقویت روابط اقتصادی منطقه‌ای در شرایط کنونی عمل کند و باید مورد توجه واقع ش
2 پاسخ
بیان، این موردبه کارشناسی فنی واصولی نیاز دارد و جا دارد کسانی که در این حیطه سررشته دارند وکارشناس این موضوع هستن به این مقوله بپردازند وبا کارشناسی درست کشور را از این بحران عبور دهند.
درود مهندس
جالب بود