✍️ نگارنده:سید قنبر یوسفیانی
دانش‌آموخته علم سیاست_روابط بین‌الملل
فرزند خوزستان _ شهر علم و ادب، بهبهان (بیدبلند)

با سلام و درود بر نبی اکرم اسلام، خاتم الأنبیاء و المرسلین، محمد مصطفی (ص).
اللهم صل علی محمد و آل محمد و عجل فرجهم.

همانگونه که همگان از تحصیل کرده تا راننده تاکسی های زرد رنگ سطح شهر، بازاریان ، خرده فروشان، دانشگاهیان ، فرهنگیان و کارمندان همه ادارات در جریان واقعیت امر و وضعیت نابسامان وسردر گم جامعه امروز ایران اسلامی هستند و به وضوح میتوان دید که جامعه و بالطبع آن مردم فهیم و قدردان و زحمت کش ایران در همه اقشار با چالش‌هایی پیچیده و چندلایه،در بحث های لاینفک اقتصادی،اجتماعی،فرهنگی، سیاسی و بسیار واضح تر در امور یومیه روزانه وگذران زندگی خصوصا’ در میان اقشار آسیب پذیر جامعه و طبقات پایین و متوسط و زیر خط فقر مواجه هستند؛ که در نتیجه این بحران‌های اقتصادی و فرهنگی گرفته تا کاهش سرمایه اجتماعی و افزایش فاصله میان مردم و نهادها منجر شده اند،که این فضای سنگین، نه‌ تنها بر کیفیت زندگی افرادجامعه تأثیر گذاشته، بلکه امید به آینده را نیز کمرنگ کرده است و میتوان اثرات مخرب آن را در بالارفتن سن ازدواج جوانان و سرخوردگی نوجوانان و جوانان که برای التیام بخشیدن بر درد های بی درمان و آینده نابسام و تاریک بودن آینده پیش روی خود که همه بر اثر بیکاری و ناتوان بودن در انتخاب شغلی برای امرار معاش خود وخانواده به مصرف مخدرات روانگردان نه سنتی بلکه از نوع صنعتی آن روی آورده اند وگاها” میبینیم که جوان بدلیل مصرف مواد از خود بیخود شده و در خیابان کارتن خواب که نه روی آسفالت داغ این روزهای خوزستان به خوابی عمیق فرو رفته ودر اوهام بسر میبرد و یا بیهوش گوشه ای افتاده است که هر انسانی با دیدن چنین صحنه ای ناراحت وافسرده میشود.
« اینجانب خود به شخصه در خیابان نادری آن را به عینه مشاهده کرده ام وبسیار بسیار ناراحت وافسرده شده ام» ودرهمان لحضه به این فکر فرو رفتم که شاید آن مدیریا وزیری که وظیفه اش سر و سامان بخشیدن به امورات جوانان این مرز و بوم است وظیفه اش را درست انجام نداده و در مواردی مطمعنا”کوتاهی کرده یا اینکه رشته و هنر تحصیلی وی معادن و یا دیگر رشته های غیر تخصصی بوده که به ناحق و بصورت گزینشی براین مسند نشسته تا برای این جوان وجوانان عزیز ما نسخه بپیچد که اگر وارد به درمان ریشه ای درد این جوان وجوانان دیگر و مشابه ایشان بود مطمعنا چنین صحنه های را گاها” در کوی و برزن این کشور عزیز که نامش عجین شده با ریختن خون شهدایی گرانقدر در عنفوان جوانی برای دفاع از میهن اسلامی چون هزاران شهیدبه مثال فهمیده ها و… بوده شده است. اماسوال اینجاست که آیا می‌توان از این وضعیت عبور کرد؟
پاسخ مثبت است، به شرط آن‌که با نگاهی واقع‌گرایانه و مسئولانه، به بازسازی بنیادهای اجتماعی بپردازیم. وهر مدیر و مسئولی را در رشته ومدیریتی که وارد است بکار بگیریم.نه اینکه یک نیروی ارکان ثالث یا نیروی قراردادی یک مجموعه بزرگ را بعنوان رییس و مدیر یک ارگان مهمی قرار دهیم که در آن ارگان صد ها نیروی کارکشته و وارد به کار در آن مدیریت با تجربه های فراوان حضور دارند. آیا؟ این امر خود توطئه بدون جنگ وخونریزی و ترور، دشمنان قسم خورده ایران اسلامی در جامعه فعلی و بعضی مدیریت های خرد وکلان کشوری واستانی نیست. وقتی سکان مدیریتی را با مافیای رابطه، فامیلی، پارتی، وابستگی به حزب یا شخص خاصی به شخصی فاقد تجربه میدهند آیا نباید انتظار داشت که چنین وضع اسفباری را مشاهده کرد. گویند مدیر قوی کارمند قوی را میطلبد و مدیر بی تجربه وضعیف در بعد مدیریت افراد پایین تر، ترسو، بی تجربه و ناوارد را صرفا” در جهت بله قربان گویی میطلبد. این معضلی بزرگ در بعد جامعه و بعضی از مدیران فعلی حال حاضر کشور و در مقیاس کوچکتر استان همیشه در صحنه خوزستان است. آیا اگر آن شخص منتخب به همه جوانان به یک چشم و با عدالت عدل امام علی(ع) نگاه میکرد و اولویت استخدام ودیگر امکانات رفاهی، فرهنگی را برای همه جوانان این استان فارغ از فامیل وی بودن و یا سفارشی بودن آنان،صرفا” افراد بیکار بدون پارتی وسفارشی استان را در نظر میگرفت مطمعنا” جوانان ما سرخورده و کارتن خواب نمیشدند. پس میتوان در بازنگری انتخاب مدیران با تجربه و کسانی که فارغ از هر جناح وباند وحزبی تنها وتنها فکر واندیشه موفقیت کشور ایران اسلامی و سربلندی جوانان این استان و کشور عزیزمان را داشته باشند، انتخاب وبر مسند گمارد تا تنها به فکر طایفه وعشیره وقوم وفامیل خود نباشد وبداند این افراد واقوام وعشیره تنهای نقطه ای از این دایره بزرگ انسانی هستن و حق را برای دیگران هم قائل شود، و در این موضوع مهم میتوان به این فرموده زیبای وپر مغز وگرانبهای امام علی (ع) رجوع کرد که درشرح نامه ۳۱ نهج البلاغه (نامه امام علی به امام حسن)بخش نهم، درجمله اوّل و دوم مى فرمایند: «براى دیگران چیزى را دوست دار که براى خود دوست مى دارى و براى آنها نپسند آنچه را براى خود نمى پسندى»; (فَأَحْبِبْ لِغَیْرِکَ مَا تُحِبُّ لِنَفْسِکَ، وَاکْرَهْ لَهُ مَا تَکْرَهُ لَهَا).
این جمله حکمت‌آمیز، تأکیدی بر اصل مهمی در اخلاق و رفتار انسانی میباشد. امام علی (ع) با این سخن به ما یادآوری می‌کنند که باید در روابط اجتماعی و تعاملات خود با دیگران همان‌گونه که خود دوست داریم و برای خود و دوست وآشنا وبرادران وخواهران خود میپسندیم ،در همه زمینه ها به دیگران هم احترام بگذاریم و محبت کنیم همان را برای آنان نیز بپسندیم وبه مرحله اجرا برسانیم ولو در بحث بکارگیری جوانان در کار و محیط های کاری.
واین را درک کنیم که
این آموزه به ایجاد همدلی، احترام متقابل و جامعه‌ای با روابط انسانی سالم کمک می‌کند. با پیروی از این اصل، مهم وانتخاب هر شخص یا انسان کاردان آن هنر و کار و رشته ومدیریت در همه ابعاد می‌توانیم به ساختن کشوری بهتر از قبل و انسانی‌تر کمک کنیم.
*نتیجه‌گیری*
برون‌رفت از فضای فعلی جامعه، نیازمند هم‌افزایی میان مردم، نخبگان، نهادها و رسانه‌هاست. این مسیر، شاید دشوار باشد، اما با گام‌های کوچک و پیوسته، ومراعات الفاظات فوق الذکر می‌توان آینده‌ای روشن‌تر و جامعه‌ای که در آن، امید نه یک شعار، بلکه یک واقعیت زیسته باشد، ساخت.
سید قنبر یوسفیانی
شهریور ۱۴۰۴ خوزستان _اهواز