به گزارش خبرنگار مجموعه خبری جهان اخبار، نمایشگاه‌های استانی، ویترینی برای نمایش دستاوردها، توانمندی‌ها و شکوه یک منطقه هستند. آنها فرصتی هستند برای جذب سرمایه، ایجاد نشاط اقتصادی، اطلاع‌رسانی و آنچه «ارتقای سطح کمی و کیفی» خوانده می‌شود. اما به نظر می‌رسد نمایشگاه بین‌المللی اهواز، تعریف کاملاً متفاوتی از این مفهوم دارد. این نمایشگاه نه تنها ویترینی برای نمایش شکوه استان خوزستان نیست، که پرده‌ای است برای عیان کردن بی‌کفایتی، بی‌برنامگی و بی‌توجهی به مخاطب.
از همان لحظه‌ای که پا به محوطه می‌گذارید، گویی وارد کارناوالی از نواقص شده‌اید. نخستین میزبان شما، هوای سنگین و تهویه‌ای است که یا وجود ندارد یا آنقدر ضعیف است که تنها نقش یک «بادبزن تشریفاتی» را ایفا می‌کند. در این گرمای طاقت‌فرسا، جست‌و‌جو برای حتی یک آب سرد و گوارا به یک چالش تبدیل می‌شود. گویی مسئولان فراموش کرده‌اند که بازدیدکنندگان انسان‌هایی با نیازهای اولیه هستند، نه ربات!
اما این تنها آغاز ماجراست. طراحی فضای غرفه‌ها بیشتر به یک شوخی نامناسب شبیه است. برخی غرفه‌ها آنقدر کوچک و حقیرند که گویی پس‌انداز شده‌اند، در حالی که برخی دیگر با مساحتی غیرمنطقی، تنها بر بی‌عدالتی در توزیع فضا مهر تأیید می‌زنند. راهروهای باریک و پرازدحام، صحنه‌هایی از بی‌برنامگی را تداعی می‌کنند که هر لحظه ممکن است به یک حادثه کوچک یا درگیری بزرگی بین بازدیدکنندگان خسته و عصبانی منجر شود.
در این میان، چه کسی باید نظم را برقرار کند؟ پاسخ روشن است: مدیریتی که در حد صفر است! هیچ راهنمایی برای سردرگم‌های میان سالن‌ها وجود ندارد. برنامه‌ها نه بر اساس زمان‌بندی، که بر اساس «هر وقت شد» اجرا می‌شوند. این بی‌برنامگی، پیامی واضح برای بازدیدکننده دارد: «ما خودمان هم نمی‌دانیم چه کار داریم می‌کنیم.»
طبیعی است که چنین فضایی، مردم را کلافه و عصبانی کند. آنها با امید آمدند تا روزی خوب را در یک محیط فرهنگی-اقتصادی بگذرانند، اما با یک «کوره‌ی آدم‌سوزی» مواجه شدند که تنها هدفش، گذراندن یک مناسبت و تیک زدن یک وظیفه اداری بود.
دولت و مسئولان استانی همیشه از توسعه، رونق و پیشرفت سخن می‌گویند. اما برگزاری چنین نمایشگاهی با این حجم از نواقص فاحش، تنها بر شکاف عمیق بین حرف و عمل آنها صحه می‌گذارد. این نمایشگاه نه تنها به اهداف مورد نظر خود لطمه زد، بلکه به اعتبار استان خوزستان و مدیران آن نیز خدشه‌ای جدی وارد کرد. به راستی که نمایشگاه اهواز، نمایشگاهی بود برای نمایش نواقص، نه نمایش پیشرفتها.
پایان
