هفته وحدت، فرصتی گران‌بها برای تبیین و تاکید بر پیوندهای عمیق و ناگسستنی بین مسلمانان جهان، به‌ویژه برادران شیعه و سنی، است. این مناسبت، نمادی درخشان از اراده امت اسلامی برای تمرکز بر مشترکات فراوانی است که قلب‌های آنان را به هم پیوند زده و دشمنان را ناامید ساخته است.
اشتراکات بین مذاهب اسلامی، چنان گسترده و ریشه‌دار است که می‌تواند اساس همبستگی قدرتمندی را تشکیل دهد. همه مسلمانان، از هر مذهبی، به خدای یکتا معتقدند؛ خدایی که در ذات، صفات و احکامش هیچ تفاوتی بین باورهای شیعه و سنی وجود ندارد. عبادت آنان جهت‌گیری یکسانی دارد و به سوی قبله واحد صورت می‌گیرد. همه آنان به رسالت پیامبر اکرم(ص) ایمان داشته و او را خاتم پیامبران می‌دانند. قرآن کریم، کتاب آسمانی مشترک همه مسلمانان، مرجع دینی و منبع تشریع احکام برای هر دو گروه است و هیچ اختلافی در اعتبار و حجیت آن وجود ندارد.
مسلمانان در بسیاری از اصول و فروع دین، از جمله نماز، روزه، زکات و حج، دارای باورها و اعمال مشترک هستند. احترام به شخصیت‌های برجسته تاریخ اسلام نیز از نقاط پیوند عمیق بین شیعه و سنی است. امام علی(ع) به عنوان بازوی قدرتمند اسلام، یار وفادار پیامبر(ص) و انسانی وارسته، مورد احترام همه مسلمانان است. اگرچه دیدگاه‌ها درباره جانشینی پیامبر متفاوت است، اما هر دو گروه بر جایگاه رفیع ایشان به عنوان یکی از خلفای راشدین و شخصیتی بی‌نظیر در تاریخ اسلام اتفاق نظر دارند.
حضرت فاطمه زهرا(س)، دختر گرامی پیامبر اسلام، نیز نقطه اتصال محبت و احترام بین همه مسلمانان است. شیعه و سنی با اشتیاق و احترام، از مقام بلند ایشان یاد می‌کنند و او را الگویی والا برای همه اهل ایمان می‌دانند. همچنین، امام حسن و امام حسین (علیهماالسلام) به عنوان نوادگان گرامی پیامبر، مورد احترام و محبت عمیق همه مسلمانان هستند و حدیث مشهور درباره آنان به عنوان سروران جوانان اهل بهشت، نزد همه مقبول است.
در کنار این مشترکات گسترده، برخی تفاوت‌های فقهی و تاریخی وجود دارد که در مقایسه با اصول مشترک، بسیار جزئی و کم‌اهمیت هستند. این اختلافات، هرگز نباید مانع همکاری و همدلی مسلمانان شود، چرا که در طول تاریخ، علما و مذاهب اسلامی با حفظ احترام متقابل، به حل و فصل مسالمت‌آمیز این تفاوت‌ها پرداخته‌اند. این اختلافات حتی در مذاهب چهارگانه اهل سنت نیز دیده می‌شود اما توجهی به آن نمی‌شود.
اتحاد مسلمانان جهان، نه تنها یک آرمان دینی، بلکه ضرورتی انکارناپذیر برای حل مشکلات امت اسلامی است. در دنیای امروز، مسلمانان با چالش‌های مشترکی از جمله ظلم، استعمار، فقر و تهدیدهای فرهنگی مواجه هستند که تنها با همکاری و وحدت می‌توان بر آنها غلبه کرد. وحدت اسلامی به معنای نادیده گرفتن تفاوت‌ها نیست، بلکه به معنای تمرکز بر اهداف مشترک و تقویت بنیان‌های همکاری است.
در پایان، باید تأکید کرد که دشمنان اسلام همواره در پی تفرقه‌افکنی بین مسلمانان بوده‌اند. بنابراین، هوشیاری و اتحاد امت اسلامی، مهم‌ترین سلاح در برابر این توطئه‌ها است. با تکیه بر ایمان مشترک، ارزش‌های الهی و تاریخ پرافتخار اسلام، می‌توانیم جامعه‌ای قدرتمند و متحد بسازیم که عزت، پیشرفت و سربلندی را برای همه مسلمانان به ارمغان آورد. به راستی که اعضای این امت، پیکری واحد هستند که در درد و شادی یکدیگر شریکند.
صادق سلامت دوم
روزنامه‌نگار
۱۴ شهریور ۱۴۰۴
