شعر “المــــــــوج الازرق” (موج آبی) که به زبان عربی با لهجه‌ای محلی (خوزستانی) سروده شده، احساسات عمیق عاشقانه و دلتنگی را با تصاویر دریایی و طبیعت درهم میآمیزد. در ادامه توضیحی درباره شعر ارائه می‌شود:

موضوع اصلی:
شعر درباره عشق، اشتیاق، و درد فراق است. شاعر با استفاده از استعاره‌های دریایی (مثل موج، دریا، طوفان، کشتی) احساسات خود را نسبت به معشوق بیان می‌کند. او از معشوق به عنوان موج آبی ساحر یاد می‌کند که روحش را به دریا می‌کشاند.

کلید واژه‌ها و تصاویر:
· الموج الأزرق (موج آبی): نماد معشوق که جذاب و سحرانگیز است.
· ابحـر شـوگـچ (دریای شور): نشان از عشق پرشور و مشقت‌بار دارد.
· غـرگـانـه (طوفان): اشاره به آشفتگی و اضطراب درونی.
· السفانـه (کشتی): ممکن است نماد زندگی یا روح شاعر باشد که در دریای عشق سرگردان است.
· التودیع (خداحافظی): لحظه‌های دردناک فراق.
· العین (چشم): اشک‌ها و گریه‌های شاعر از فراق.
· الشیب (سفیدی مو): نشان از پیری و گذر زمان دارد که با عشق و اشتیاق همراه شده.

لحن شعر:
لحن شعر غمگین، شورانگیز و پراحساس است. شاعر از معشوق می‌خواهد که نزدش بماند، اما گویا دوری و فراق باعث رنج او شده است.

خلاصه:
شاعر با زبان بسیار غنی و تصاویر طبیعی (دریا، موج، طوفان، گل‌ها و باد) احساس عشق و دلتنگی خود را بیان می‌کند. او از معشوق می‌خواهد که همچون موج آبی ساحر نزدش بماند و از دوری و فراق می‌نالد. همچنین اشاره به پیری (شیب) و زمان می‌کند که با عشق عمیق او درآمیخته است.

نکته:
این شعر عرفانی و زیبا متعلق به دکتر والی عزیز نیا شاعر است و با لهجه محلی سروده شده است.

المــــــــوج الازرق

مـــوج الــزرق ابـعـیـنــاچ ســاحــرنـــی

وروحـی ابـحـر شـوگـچ دوم غـرگـانـــــه

افـز مـرعـوب نـص الـیـل مـن نـــومـــی

مــثــل بـحــار و مــفــارج الــسفـــانـــه

غـشـیـم ومـاعـــرف طبت البحروالـروی

و رویــچ دوم عـالـی وصـعـب طـوفـانــه

اقـسملچ قـسـم بـلی خــلــق روحیــن

ما صدگ تـنـکرین الــمـلح والزاد یفلانـه

ما صد گ ابشاطی الشوگ اظل مکتول

و ما صدگ تجین ابساعت التودیع دفانه

هـنیـالـه الـگـعـد ویــاچ لـیـلــه ابــیــوم

وهنیاله الیحط راسچ عله ذرعانه نعسانه

یــا وردت هـنــه ویــا زهــرت الـبـسـتـان

عـسه اذراعـی کـسر صـبـحتـی ذبـلانه

ابدموع العین اریـد اسـگـیـچ وتـزهـریــن

خـاف الـمای یــبــعـد ونـتـی عـطـشانه

گـلـت ویـاچ اخـلـص الـعـمـر یـا مـنــوای

عـمـت عـیـن العـریـضی وعـابه عدوانـه

معـلنهــه حــرابــا اویــای ابــو الـدگـاـت

گـاعدلـی ابـمعـارا احـتــرگ شــیـطـانه

یا نـسـمـت شمـال و هـابــه ابـچـانـون

اویـرتـی الـگـلـب وسـعـرتــی نـیــرا

اظل برجاچ للـتـسعـین اخضب الشیب

ولو مـهـبـولـه روحـی وصـدگ خـرفـانه

او زار اتـو زر واتــبــع هــــوی الــخـــلان

ادوس اعلـه الـوکـت وتـحـده صـبیـانـه

اشـحلاتــه الـعـمـر لـو یـم الذی تـهـوا

مـثـل لـعـبـت طـفـل یـلـعـب ابـرمانــه

شاعر:
والی عزیز الصمصام الغافلی ( عزیزنیا )