مقدمه:
با ۵.۰۰۰ تحریم فلج‌کننده و حملات مستقیم آمریکا و اسرائیل، توسل به مذاکره التماسی برخی سیاسیون غربزده و بی‌فکر با غرب و آمریکا، اوج خیانت و ذلت است. این سیاست التماس نه تنها عزت ملی را لگدمال کرده بلکه امنیت کشور را نیز به مخاطره انداخته است. ۵.۰۰۰ تحریم نشان از شکست مفتضحانه راهبرد تعامل یکطرفه دارد که اقتصاد و مقاومت کشور را تهدید می‌کند. ادامه دادن به این رویکرد قبیح، بازی در زمین دشمن و اعتراف به ناتوانی است. تنها راه نجات، قطع وابستگی و تقویت قدرت داخلی است، نه التماس به زورگویان جهانی.
این مذاکره، خاری در چشم عزت ملت است.
توسل به مذاکره التماسی، نشانه تسلیم تحقیرآمیز است:
راهبرد التماس و تعامل یکطرفه عمیقا شکست خورده است. پس از گذشت سال‌ها از اعمال بیش از ۵.۰۰۰ تحریم کمرشکن علیه ایران که اقتصاد کشور را فلج کرده، پس از حملات و تجاوزات مکرر اسرائیل و آمریکا به خاک و تاسیسات کشورمان، اکنون باز هم برخی سیاسیون غربزده پا به پای دشمنان، متوسل به مذاکره التماسی با غرب هستند. این رویکرد نه صرفا نشانه ضعف، بلکه نماد یک شکست مفتضحانه و تحقیرآمیز در سیاست خارجی است. توسل به دشمنان، ذلت‌آور و عزت ملی را خدشه‌دار ساخته و امنیت کشور را به خطر انداخته است.
تجربه تلخ ده‌ها سال عقب‌نشینی و قول و قرارهای بی‌ثمر در برابر غرب، بارها و بارها ثابت کرده که اعتماد به دشمن کینه‌توزی که با دشمنی و تحریم پاسخ می‌دهد، یک خطای استراتژیک و فاجعه‌بار است. حملات نظامی هدفمند اسرائیل و حمایت کامل آمریکا از این تجاوزات، واضح‌ترین نشانه‌های این هستند که نه تنها انتظار رحم از دشمنی خبیث خطایی نابخشودنی است، بلکه ادامه بر این سیاست بازی در زمین دشمن معنایی جز تحمیل بیشتر فشار و محرومیت ندارد.
شکست راهبرد التماس را باید در این نکته جستجو کرد که راهبرد تعامل یکطرفه و توسل به غرب هیچ دستاوردی جز فشار، تحریم و تهدید بیشتر به دنبال نداشته است. وعده‌های توافق و مذاکره در عمل به زیاده‌خواهی بیشتر دشمنان و افزایش فشارها منتهی شده است. تحریم‌های فلج‌کننده بخش‌های مالی، بانکی، و دفاعی کشور، محصول همین نگاه منفعل و تسلیم‌طلبانه است.
راه واقعی و نجات‌بخش ایران، توقف این راهبرد ذلت‌بار و بازگشت به سیاست قدرت‌محور، تقویت بنیه دفاعی، اقتصادی و کاهش وابستگی‌هاست. تنها با مقاومت فعال و توسعه توان داخلی است که می‌توان در برابر زورگویی‌های جهان‌خواران ایستاد و امنیت ملی را تضمین کرد. ضعف و التماس، راهی به جز تحقیر و خسارت مالی و معنوی برای کشور به همراه نخواهد داشت.
بنابراین، هرگونه مذاکره و تعامل با دشمنان باید بر اساس عزت، اقتدار و تضمین‌های واقعی همراه باشد نه به شکل یکطرفه و التماسی. سیاست‌مداران باید از خواب بیگانگی و اتکای به دشمن بیدار شوند و مسیر مقاومت و خودکفایی را اتخاذ کنند. بازی با دست دشمنان فقط موجب می‌شود کشور بیش از پیش به باتلاق وابستگی و فشار کشیده شود و آینده‌ای تاریک در انتظار ملت ایران باشد.
در پایان باید گفت که تکرار اشتباهات گذشته، نه تنها عزت ملی را خدشه‌دار کرده بلکه امنیت کشور را در معرض خطرات جدی‌تر قرار می‌دهد. تاریخ ثابت کرده است که عزت و اقتدار یک ملت فقط در مقاومت فعال و دوری از وابستگی به غرب معنا پیدا می‌کند و هر سیاست دیگری جز بازی در زمین دشمن، چیزی جز شکست کامل نخواهد بود.
راه نجات امروز ما، قطع وابستگی‌ها، تقویت بنیه داخلی و امتداد جهاد مقاومت است، نه توسل به دشمنان که بی‌رحمانه‌ترین تحریم‌ها و حملات را علیه کشورمان رقم زده‌اند. ایستادن بر این اصول، تنها راه تضمین امنیت و آینده‌ای روشن برای ایران است.
صادق سلامت دوم
روزنامه‌نگار
۱۶ شهریور ۱۴۰۴
