مهندسان کارهای فنی کشور را انجام می‌دهند و پزشکان در خدمت درمان و بهداشت مردم گام برمی‌دارند، اما این اصلاح‌طلبان دوست‌داشتنی، چه چیزی را می‌خواهند اصلاح یا تغییر دهند؟
بله، آموزش و پرورش و روابط اجتماعی مردم مسلمان را می‌خواهند تغییر دهند! به طوری که حسن روحانی گفته است: «اگر من از همه چیز بگذرم، از معاهده ۲۰۳۰ فرهنگی سازمان ملل نمی‌گذرم!»
روسای اصلاح‌طلب خوب می‌دانند که چه می‌کنند. اولین هدف آن‌ها این است که به شکلی به مردم القا کنند دین مانع دسترسی به پیشرفت، مدگرایی و تجدد است. با مسئله کشف حجاب، عده‌ای فریب‌خورده که در چند نقطه برهنه‌نمایی کردند، آغازی بر این سیاست خصمانه یا کشتن قانون قرآنی مطرح شد. قانون حجاب، با تمام کاستی‌ها و نکات مثبت آن، برای اجرا به دست یک رئیس‌جمهور اصلاح‌طلب سپرده شد، اما او به بهانه‌ای آن را اجرا نکرد!
بدین ترتیب، یک قانون اسلامی در ایران اسلامی کشته شد!
به بهانه اینکه اگر قانون حجاب اسلامی اجرا شود، باعث دوقطبی‌سازی در کشور می‌شود. حال مگر این بی‌حجاب‌های غربگرا با نمایش خود، اکنون چهره ایران را دوقطبی نکرده‌اند؟
در آینده، به بهانه اینکه مشروب‌های دست‌ساز ممکن است باعث مرگ و مسمومیت مصرف‌کنندگان شود، آزادی مشروبخواری را مطرح خواهند کرد. می‌گویند باید مشروب استاندارد به دست مشروب‌خواران محترم برسد و برای حفظ حرمت آن، کارخانه‌های استاندارد در ایران برای ساخت انواع مشروب ایجاد کنیم، یا اجازه دهند مشروب استاندارد از خارج وارد شود تا شاهد عوارض مشروب‌های دست‌ساز نباشیم! این بهانه خوبی است برای کشتن قانون اسلامی به دست اصلاح‌طلبان دوست‌داشتنی!
پروژه خطرناک بعدی، آزادی سقط جنین است. به این بهانه که نمی‌توانیم مانع جدایی دخترها و پسرها در اجتماع، کنسرت‌ها یا محیط دانشگاه شویم، روابط غیرشرعی و تماس‌های فسادآلود ممکن است شکل بگیرد، پس بهتر است قانون سقط جنین تصویب شود تا از تولدهای غیرشرعی جلوگیری کنیم. البته آماده‌سازی ذهن مردم برای این اعمال غیر اسلامی در روزنامه‌های زنجیره‌ای صورت خواهد گرفت!
در نهایت، ما هم مثل عربستان قوانین غربی را به مردم ایران اسلامی ارائه می‌کنیم تا چند درجه‌ای رشد اجتماعی داشته باشیم، تازه دیگر سازمان‌های حقوق بشری غربی هم به ما گیر نمی‌دهند.
مسئله بعدی، بازگشایی قمارخانه‌ها و کازینوها به سبک عربستان و برگزاری کنسرت در میدان آزادی است. این شاید رؤیاهای رنگی پنهان اصلاح‌طلبان برای بی‌محتوا کردن و کشتن قوانین اسلامی در آینده باشد.
بلندپروازانه است، اما این‌ها پروژه‌های سریالی ادامه‌داری هستند که یکی پس از دیگری از آستین بیرون می‌آیند و بعداً اجرا می‌شوند، آن هم به نام اصلاحات اجتماعی!
با این گرانی‌هایی که دولت هیچ برنامه‌ای برای آن ندارد، کنسرت به درد کدام اقشار مردم می‌خورد؟ اما کار اصلی که باید اجرایی شود، از بین بردن وقار و شخصیت دینی و اجتماعی قشر روحانیت محترم است که در برنامه آینده خود در ذهن دارند.
یکی از بزرگ‌ترین خطاهای جریان معارض در سال‌های اخیر، ماجرای «عمامه‌پرانی» بود که پس از حادثه مرحوم ژینا اتفاق افتاد. این ماجرا به عنوان تصویری ثابت در شبکه ایران‌اینترنشنال نیز تثبیت شد؛ حرکتی که نه تنها به نفع آنان نبود بلکه تصویری ماندگار از خشونت و بی‌خردی آن‌ها به جا گذاشت. اگر اندکی دوراندیشی داشتند، همه‌ی روحانیت را به یک چوب نمی‌راندند. واقعیت این است که نیت پنهانشان حذف روحانیت به عنوان عمیق‌ترین نهاد اجتماعی ایران است؛ غافل از اینکه چنین نهادهایی نه حذف‌شدنی‌اند و نه با حرکات نمادین سست می‌شوند.
در ایران، دین نخستین قدرت اجتماعی است. مردم این سرزمین، ملت امام حسین‌اند؛ حتی بسیاری که خود به ظاهر پایبند نیستند، در بزنگاه‌ها پشت دین می‌ایستند. اما افکار چنین دشمنانی برای جمهوری اسلامی نعمتی است، چرا که بی‌تدبیری‌شان خود بهترین سپر برای نظام است.
تخریب روحانیت، تخریب دین است و تخریب دین، تخریب ایران تاریخی و باستانی است که خاری است در چشم دشمنان. از این رو، همه‌ی جمهوری‌خواهان اسلامی واقعی و ایران‌دوستان باید امروز بیش از گذشته در کنار جمهوری اسلامی بایستند.
غلام عباس علیپور
