به قلم یاسین اقبال، خبرنگار ورزشی جهان اخبار از اهواز
با نزدیک شدن به آغاز مسابقات پرهیجان لیگ برتر فوتبال بانوان، آسمان ورزش خوزستان در حالی رنگ غبار گرفته که دو غول صنعتی و ورزشی این استان، فولاد خوزستان و استقلال خوزستان، در خوابی عمیق و غفلتی غیرقابل بخشش به سر می‌برند! در حالی که تمامی تیم‌های حاضر در لیگ برتر از هفته‌ها قبل در اردوهای فشرده آماده‌سازی به سر می‌برند، بازیکنان خود را تقویت کرده و با برنامه‌ریزی دقیق قدم در مسابقات می‌گذارند، این دو باشگاه حتی یک گام نمادین نیز برای تشکیل و ثبت تیم فوتبال بانوان خود در فصل جدید برنداشته‌اند.
این بی‌تفاوتی آشکار و تعجب‌برانگیز، پرسش‌های بنیادینی را در اذهان عمومی و به ویژه جامعه ورزشی بانوان مطرح می‌کند: آیا مدیریت‌های این باشگاه‌های بزرگ که از پشتوانه مالی قابل توجهی برخوردارند، باور دارند که فوتبال تنها عرصه‌ای مردانه است؟ آیا توسعه ورزش را تنها در بخش مردان تعریف می‌کنند؟ این سکوت مرگبار چه پیام ناامیدکننده‌ای برای هزاران دختر نوجوان و جوان فوتبالدوست خوزستانی دارد که آرزوی پوشیدن پیراهن تیم محلی خود را در سر می‌پرورانند و منتظر هستند تا قهرمانان آینده از همین زمین‌های خاکی استانشان برخیزند؟
وضعیت بحرانی و از هم پاشیدگی یک نسل
وضعیت به حدی بحرانی و نگران‌کننده است که هسته اصلی و بازیکنان بااستعداد تیم‌های گذشته این دو باشگاه، که روزی امیدهای فوتبال بانوان استان بودند، به دلیل این بی‌مسئولیتی و نبود چشم‌انداز روشن، یا به تیم‌های دیگر استان‌ها پیوسته‌اند یا به کلی از دنیای فوتبال خداحافظی کرده‌اند. این یعنی نه تنها حال، بلکه آینده فوتبال بانوان خوزستان نیز در معرض تهدیدی جدی قرار دارد. سرمایه‌گذاری‌های گذشته به باد رفته و یک نسل از بازیکنان مستعد، به دلیل بی‌برنامگی مدیران، پراکنده شده‌اند
این غفلت تنها یک شکست ورزشی نیست، بلکه یک اشتباه راهبردی بزرگ برای خود این باشگاه‌ها محسوب می‌شود. حضور پررنگ در عرصه فوتبال بانوان می‌تواند باعث جذب حمایت‌های مالی جدید، ایجاد تصویری مترقی و مردم‌پسند برای باشگاه و عمق بخشیدن به ارتباط با نیمی از جمعیت جامعه شود. بی‌اعتنایی به این حوزه، فرصت‌های بزرگ تبلیغاتی و اجتماعی را از این دو نهاد ورزشی می‌گیرد و آن‌ها را در مقایسه با رقبایی که به صورت همه‌جانبه فعالیت می‌کنند، عقب می‌اندازد.
آیا وقت آن نرسیده که هواداران پرشور و پرسروصدای فولاد و استقلال خوزستان، که خود نماد نشاط و امید هستند، صدای اعتراض خود را بلند کنند و پاسخگویی مدیران این دو باشگاه را طلب نمایند؟ آینده فوتبال بانوان خوزستان در خطر است و سکوت در این شرایط برابر با رضایت از نابودی یک جنبش ورزشی مهم است. هواداران به عنوان اصلی‌ترین ذینفعان می‌توانند با طلبگری از رسانه‌ها و شبکه‌های اجتماعی، مدیران را وادار به توضیح و شفافیت در این مورد کنند.
واضح است که مدیران فولاد و استقلال خوزستان در قبال نیمی از جمعیت استان خود و آینده ورزشی آنان مسئولیتی احساس نمی‌کنند. این رفتار نه تنها یک اشتباه مدیریتی، بلکه یک ضد تبلیغ بزرگ برای باشگاه‌هایی است که ادعای مردم‌پسندی و توسعه محوری دارند. باید دید آیا مسئولان ارشد استان و نهادهای نظارتی ورود خواهند کرد یا شاهد حذف خاموش و تلخ دو نماینده خوزستان از بزرگ‌ترین عرصه فوتبال بانوان کشور خواهیم بود؟ نادیده گرفتن این ظرفیت عظیم، خیانت به ورزش استان و نادیده گرفتن حقوق نیمی از جامعه آن است.
