بعد از باخت ۷-۱ استقلال تهران مقابل الوصل امارات یکی از نمایندگان سابق مجلس شورای اسلامی با توئیتی فاش ساخت: «مبلغ ۳۰ میلیون دلار معادل بیش از ۳ هزار میلیارد تومان از منابع مالی هلدینگ خلیج فارس که متعلق به بیت المال و عموم مردم است از سوی مدیران این هلدینگ برای استقلال تهران هزینه شده است»!
هر چند اگر یکی از تیم های خوب محلات که در تامین کفش و لباس نیز مشکل دارند در مقابل الوصل قرار می گرفتند اینهمه گُل نمی خورد و سنگین ترین باخت ورزشی کشور را رقم نمی زد را کنار بُگذاریم اما بنظر می رسد زمان و دوره ی انحصار دوقطبی شدن فوتبال بین استقلال(تاج) و پرسپولیس به سرآمده و حتی هواداران سرسخت آنان باید مثل همه جای دنیا به طرفداری از تیم های شهر و استان خود بسنده و برای تقویت تیم های محلی سنگ تمام بگذارند!
از آنجا که سیستم های مدیریت تمرکزگرا،
کنترل و سلطه را در همه ابعاد مدنظر قرار می دهند بخش ورزش در این رابطه نه تنها استثناء نیست بلکه با وجود میلیونها هوادار از بخش های مهم مدیریت «هیجان اجتماعی» به شمار می آید که دولت ها سعی دارند این بخش را در ید قدرت خود نگهدارند.
دوگانه سازی انحصاری تاج- پرسپولیس قبل از انقلاب که بعد از آن به استقلال- پرسپولیس تغییر و تا الان ادامه یافته و فرهنگ سازی ایجاد شده مبنی بر انتساب به یکی از این دو تیم به مثابه ی یک هویت ورزشی ، در واقع همان مدیریت ذائقه ی ورزشی و مقابله با تکثرگرایی قهرمانی است!
روزگاری استقلالی (تاجی) یا پرسپولیسی بصورت یک اپیدمی، شناسه ی قریب به اتفاق مردم حتی شامل پیرزنان و پیرمردانی که با فوتبال بیگانه بودند به شمار می آمد و چه دعواها و خونریزیهای که بین هواداران این دو تیم رخ نمی داد.
ورود به یکی از این دو تیم آرزوی همه ی جوانان فوتبالیست بود زیرا میدانستند که ترقی و پول در آنجا رقم می خورد، اما پشت صحنه ی این تمرکز «ورزش» نبود، بلکه کنترل و سرآمد نمودن پایتخت در تمام ابعاد به شمار می آمد.
هر چند در طی چند سال اخیر و به برکت برخی از سازمانهای متمول، برخی از تیم های ورزشی شهرستان و مراکز استان ها
توفیقاتی بدست آورده اند اما به حسب تجربه بدلیل نگاههای سلیقه ای مدیران و شاید «مرکز» این موفقیت ها پایدار
نمی مانند ، زیرا استقلال و پرسپولیس قبل از اینکه دسته های ورزشی باشند، ابزار سیاسی بوده و نباید زیر سایه ی هیچ تیمی قرار بگیرند.
حق طبیعی و قانونی مردم است که سیاهه ی هزینه کرد تیم هایی که از بودجه ی عمومی و شبه عمومی ارتزاق می کنند منتشر شود آن وقت است که مشخص
می گردد که در حوزه ی ورزش در کجای جدول توزیع ثروت قرار داریم.
( فاضل خمیسی)