**این دل نوشته تقدیم به دو دختر عزیزم«بهاره و سمانه عزیزم» و همه دختران شهرم بهبهان؛ محل زیستم اهواز، استانم خوزستان و کشورم ایران اسلامی؛ بانهایت عشق واحترام*
______________________
«بِسْمِ اللهِ الرَّحْمٰنِ الرَّحِیمِ»
دل نوشته؛ سیدقنبریوسفیانی
دانش‌آموخته علم سیاست و روابط بین‌الملل
فرزند خوزستان _ شهر علم و ادب، بهبهان (بیدبلند)
______________________
⬅️دختران عزیزم، ای امتداد رؤیاهای خاموش من؛ ای صدای لطیف زندگی در هیاهوی خستگی؛ شما را که می‌نگرم، جهانم آرام‌تر می شود و دردهایم شرم‌زده،عقب می‌نشینند.
شما زیبارویان، نه فقط دختران من هستید،بلکه ادامه‌ی رؤیاهای نسل‌هایی هستید، که در سکوت؛ آرزوی برابری و عدالت را برای رهایی از سلطه حکومت فاسد قاجار و پهلوی ملعون و زن ستیز، زمزمه می‌کردند.
شما آن نوری هستید که باید بدرخشید، در کوچه‌های بی‌چراغِ این شهر فراموش شده.
لبخندتان، اعتراضِ بی‌صداست
به هر بی‌عدالتی، به هر تبعیض،
و نگاهتان، دعوتی‌ست برای، ساختن جهانی که در آن هیچ دختری از بودنش شرم نکند.
دخترانم؛ اگر روزی بغض کردید،
بدانید که پدرانتان،
با تمام واژه‌هایشان،
با تمام زخم‌هایشان،
چون کوه پشت و پناه شما هستند.
اگر روزی خواستید پرواز کنید،
بدانید که ما، با تمام توانمان،
بادِ زیرِ بال‌های شما خواهیم بود.
وبدانید شما را برای سکوت تربیت نکرده‌ایم، بلکه شما را برای ایستادن، برای گفتن، برای ساختن و رسیدن به بی‌نهایت‌های زندگی و موفقیت‌های روزافزون پرورده‌ایم.شما را برای جهانی بهتر،برای فردایی روشن‌تر،برای خوزستانی که لبخند را فراموش نکرده،تربیت کرده‌ام، تا با پشتکار و همت خودوهم‌نوعانتان،این شهر خسته را امیدوار به آینده کنید.
دختران عزیزم و البته، همه‌ی دختران سرزمینم، ایران و اهواز،شما موفق خواهید شد، در ساختن آینده‌ی خود و کشورتان، در رسیدن به مدینه‌ی فاضله‌ی آرزوهایتان، نه فقط چون باهوشید یا زیبا،بلکه چون دل بزرگی دارید و پدرانی که به شما ایمان دارند.
پاینده باشید و موفق انشاا….
مهر ۱۴۰۴ خوزستان _ اهواز