در دل گرمای طاقت‌سوز دشت‌های خوزستان، گوهری سبز و طلایی می‌روید که داستان خودکفایی و غرور ملی را روایت می‌کند.
اینجا در پهنه‌ی حاصلخیز جنوب، نیشکر نه تنها یک کشت، که یک نماد است؛
نماد پایداری در برابر وابستگی و نویدبخش شکوفایی اقتصادی در سایه‌ی تولید داخلی.
خوزستان با اقلیم منحصربه‌فرد و منابع آبی غنی به مثابه گهواره‌ی کشت نیشکر در ایران شناخته می‌شود.
این استان، سکوی پرتاب کشور به سوی خودکفایی در تولید شکرو فرآورده‌های جانبی استراتژیک است.
امااهمیت این کشت فراتراز مرزهای استان است و نقشی کلیدی در امنیت غذایی و اقتصادی ملت ایفا می‌کند.
در دورانی که نوسان قیمت‌های جهانی و چالش‌های سیاسی زنجیره‌ی تأمین را با مخاطره مواجه ساخته عزم‌راسخ کشت و صنعت‌های عظیم نیشکر در خوزستان سدی محکم در برابر طوفان واردات بی‌رویه بنا نهاده است.
هر مترمربع از این زمین‌ها که زیر پوشش نیشکر می‌رود در حقیقت سنگری است برای کاهش وابستگی به کشورهای دیگر.
هرکارخانه‌ی قندی که در این خطه فعال می‌شودکارگاهی است برای تولید استقلال.
دستاورد این تلاش جمعی کاهش چشمگیر واردات شکر و حفظ صدها میلیون دلارارزدرداخل کشور است.
اینجا دیگر نیشکر فقط یک گیاه نیست؛ یک سپر اقتصادی است.
این کشت با ایجاد اشتغال پایدار و توسعه‌ی صنایع وابسته، چرخ‌های اقتصاد منطقه و ملی را به حرکت درمی‌آورد و پیام آور این حقیقت است که ایران می‌تواند بر پای توان خود بایستد.
به اعتقاد نگارنده امروز محصول کشت و صنعت‌هایی که در خوزستان قد برافراشته‌اند نه تنها شیرینی خودکفایی را به کام اقتصاد ایران می‌ریزد، بلکه درس بزرگی به ما می‌آموزد که راه توسعه و عزت از دل خاک حاصلخیز میهن و از گذر عزم ملی می‌گذرد.
خوزستان با نیشکرهایش داستان پیروزی اراده‌ی ایرانی بر وابستگی را در تاریخ اقتصادی این مرز و بوم به ثبت می‌رساند.
️ عبدالحمید گل‌افشان
