بیژن خدادادوندحکایت فوتبال در سرزمین شرجی و نفت حکایتی است دور و دراز در این دیار ، پیوسته کودکان معصومی را می یابید که با توپ های پلاستیکی بر روی آسفالت های داغ می دوند و با حرکات موزون خود چشم به راه آینده ایی دوخته اند تا شاید در آینده آنها نیز در این ورزش پرطرفدار نقشی داشته باشند آنها شب ها را با رویای قهرمان شدن به صبح می رسانند رنگ زرد طلایی خوشایندترین رنگ آنهاست و مانند احساس زنده بودن با آن خو گرفته اند و عکس بازیکنان برزیلی دوست و همدم کتاب های درسی شان ست ، فوتبال برزیل الگو و سمبل فوتبال آبادان ست اما در جایی که پول های توجیبی کودکانش به توپ های پلاستیکی مبدل می گردد و حرکاتی چون یک و دو های کوتاه ، شوت های چرخشی دریبل های کشویی ، برگردان های چکشی و ضربه های کاشته با گوشت و خون جوانانش آمیخته ست ، فوتبالش سرنوشتی مبهم دارد فوتبال آبادان و خوزستان یک فوتبال خودجوش ، خودرو و لینی ( کوچه ایی ) ست و شعار زیبای آبادان برزیلته بهترین شعار دنیا برای مردمی ست که با توپ و فوتبال زندگی می کنند