به قلم عبدالحسین کلانتری‌پور
کارشناس مجموعه خبری جهان اخبار
مقدمه
مراسم‌های فرهنگی و رسانه‌ای، اگر از سطح تشریفات عبور کنند، می‌توانند به بستری برای بازخوانی اندیشه دینی، هویت شیعی و مسئولیت اجتماعی تبدیل شوند. برنامه اخیر مجموعه خبری «جهان اخبار» از همین جنس بود؛ برنامه‌ای که در کنار تجلیل از تلاش‌های رسانه‌ای و رسیدن روزنامه به آستانه انتشار دوهزارمین شماره، فرصتی برای تأمل در مفاهیم عمیق‌تری چون ولایت، انتظار، نقش امام غایب و جایگاه رهبری دینی در عصر معاصر فراهم آورد.
این مراسم، هم‌زمان با میلاد باسعادت مولود کعبه، امیرالمؤمنین علی بن ابی‌طالب (ع)، برگزار شد؛ شبی که در تقویم شیعه تنها یک مناسبت تاریخی نیست، بلکه یادآور ستون‌های اعتقادی مذهب تشیع است: عدالت، ولایت، امامت و مسئولیت.
تقدیر از تلاش رسانه‌ای و بلوغ یک جریان خبری
در آغاز، لازم می‌دانم از زحمات صادقانه و خالصانه جناب آقای مهندس مهدی محمدزاده و همکاران ایشان در مجموعه خبری جهان اخبار قدردانی کنم. رسیدن یک نشریه به عدد دوهزار، صرفا یک آمار نیست؛ نشانه تداوم، صبوری، استقلال و ایستادگی در مسیر اطلاع‌رسانی مسئولانه است.
رسانه‌ای که بتواند در شرایط پیچیده اجتماعی، اقتصادی و سیاسی امروز دوام بیاورد، قطعا بر پایه تعهد، ایمان به مسیر و باور به نقش آگاهی‌بخش رسانه بنا شده است. این دستاورد، شایسته تبریک است و امید می‌رود که این مسیر تا بیست هزار شماره و فراتر از آن ادامه یابد.
میلاد امیرالمؤمنین (ع)؛ تولد عدالت در خانه خدا
میلاد حضرت علی (ع)، تنها یک تولد نیست؛ یک پیام تاریخی است. تنها انسانی که در درون کعبه متولد شد، کسی بود که تمام عمرش را صرف شکستن بت‌ها، چه بت‌های سنگی و چه بت‌های قدرت، زر و تزویر کرد.
تولد در خانه خدا و شهادت در خانه خدا، آغاز و پایان زندگی امام علی (ع) را به نماد خالص‌ترین بندگی تبدیل کرده است. این اتفاق تصادفی نیست؛ انتخاب الهی است. خداوند خواست که عدالت، شجاعت، علم و زهد، در مقدس‌ترین مکان متولد شود تا حجت را بر تاریخ تمام کند.
نجف اشرف؛ پیوند زمین و آسمان
محل دفن امیرالمؤمنین (ع) نیز حامل پیام است. نجف اشرف، سرزمینی که بنا بر روایات، محل دفن حضرت آدم و حضرت نوح (ع) نیز هست، به نقطه‌ای تبدیل شده که تاریخ نبوت و امامت در آن به هم می‌رسد.
این پیوند، تصادفی نیست. امیرالمؤمنین (ع) ادامه راه همه پیامبران الهی است و دفن ایشان در کنار پیامبران اولوالعزم، نشانه استمرار خط توحید در تاریخ بشر است.
عصر غیبت؛ حضور بدون ظهور
یکی از تلخ‌ترین اما عمیق‌ترین مفاهیم در اعتقاد شیعه، غیبت امام زمان (عج) است. امامی که زنده است، حاضر است، می‌بیند، می‌شنود و ناظر است؛ اما به اذن الهی، هنوز مأمور به ظهور نشده است.
عصر جمعه برای شیعه دلگیر است، نه از سر ناامیدی، بلکه از شدت انتظار. انتظار ظهور کسی که مظلوم‌ترین انسان تاریخ است؛ زیرا هم هست و هم دیده نمی‌شود، هم امام است و هم تنها.
بزرگ‌ترین ظلم به امام زمان (عج)، فراموشی اوست. اینکه در تحلیل‌های سیاسی، اقتصادی و اجتماعی، نامی از او نبریم؛ گویی جهان بدون حجت الهی اداره می‌شود. در حالی که بنا بر اعتقاد شیعه، هیچ لحظه‌ای از زمین خالی از حجت نیست.
نقش امام زمان (عج) در جهان امروز
امام زمان (عج) ناظر بر وقایع عالم است. جنگ، ظلم، کشتار، فقر، جنایت و فجایعی که امروز در غزه، فلسطین و دیگر نقاط جهان رخ می‌دهد، از نگاه آن حضرت پنهان نیست. قلب امام، از رنج انسان‌ها آزرده می‌شود و همین، مسئولیت ما را سنگین‌تر می‌کند.
دعا برای سلامتی امام، صدقه دادن به نیت ایشان و طلب تعجیل در ظهور، اعمالی تشریفاتی نیستند؛ نشانه زنده بودن ارتباط شیعه با امام غایب است.
ظهور و تحول جهانی
بر اساس روایات، با ظهور امام زمان (عج)، زمین تمام برکات خود را آشکار می‌کند. اقتصاد جهانی متحول می‌شود، عدالت فراگیر می‌گردد و مدیریت جهان به دست پاک‌ترین و شایسته‌ترین انسان‌ها می‌افتد.
در آن زمان، منابع زمین نه برای انباشت قدرت، بلکه برای رفاه بشر به کار گرفته می‌شود. این وعده الهی است، نه یک رؤیای آرمان‌گرایانه.
رجعت و جایگاه حضرت عیسی (ع)
در آموزه‌های شیعی، رجعت یکی از مباحث مهم آخرالزمانی است. حضرت عیسی مسیح (ع)، بنا بر روایات معتبر، در زمان ظهور بازمی‌گردد و پشت سر امام زمان (عج) نماز می‌خواند. این یعنی پذیرش ولایت امام عصر و تأیید حقانیت مسیر امامت.
این مسئله، پیام روشنی دارد: حقیقت دین، واحد است و در نهایت، همه ادیان الهی به ولایت ختم می‌شوند.
انتظار؛ مسئولیت، نه انفعال
انتظار، نشستن و دست روی دست گذاشتن نیست. انتظار یعنی اصلاح فردی، اجتماعی و اخلاقی. یعنی آمادگی برای عدالت، نه فقط آرزوی آن.
جامعه منتظر، جامعه‌ای مسئول، آگاه، اخلاق‌مدار و ظلم‌ستیز است. اگر چنین نباشد، ادعای انتظار، تنها یک شعار است.
نقش رهبری دینی در عصر غیبت
در عصر غیبت، جامعه شیعه بدون راهبر رها نشده است. ولایت فقیه، ادامه منطقی خط امامت در دوران غیبت است. در این مسیر، نقش رهبر معظم انقلاب اسلامی، حضرت آیت‌الله العظمی امام سید علی خامنه‌ای، به‌عنوان نایب عام امام زمان (عج)، نقشی محوری و بی‌بدیل است.
جامعیت علمی، شجاعت سیاسی، حکمت، دیانت، ساده‌زیستی و ایستادگی ایشان، نعمتی بزرگ برای امت اسلامی است. اطاعت از فرامین رهبری، در حقیقت، حرکت در مسیر ولایت است.
جمع‌بندی
میلاد امیرالمؤمنین (ع)، فرصتی برای بازگشت به اصل است؛ اصل ولایت، اصل عدالت و اصل انتظار. رسانه، اگر بخواهد رسالت خود را درست انجام دهد، باید این مفاهیم را زنده نگه دارد، نه صرفا خبر تولید کند.
امید آن است که با حفظ این مسیر، هم رسانه‌ها و هم جامعه، در زمره منتظران واقعی ظهور قرار گیرند و روزی، ظهور حضرت حجت (عج) را در کنار عدالت‌خواهان حقیقی جهان شاهد باشیم.
اللهم عجل لولیک الفرج.
