بسم الله الرحمن الرحیم
گام نخست:
مقدمه: آنچه پیش رو دارید یک بیانیه، شکایتنامه و مطالبه حقوقی وکیفری از مقامات ذیصلاح بین المللی است به منظور محکومیت جنایات جنگی صورت گرفته توسط آمریکا و رژیم صهیونی بر علیه جمهموری اسلامی ایران. لازم به ذکر است که این شکایتنامه پس از امضای شما به عنوان یک سند، جهت پیگیریهای بعدی به مراجع معتبر بین المللی ارجاع خواهد شد.
گام دوم:
بیانیه حقوقی جمعی از استادان حوزه علمیه و دانشگاه، پژوهشگران، شخصیت‌های علمی و فرهنگی و مؤسسات علمی و فرهنگی و اهالی فرهیخته رسانه خطاب به:
دبیرکل سازمان ملل متحد، رئیس شورای امنیت سازمان ملل متحد، رئیس شورای حقوق بشر و دیگر مسئولان و کارگزاران بین المللی مرتبط
موضوع: گزارش و درخواست بررسی تجاوز نظامی و نقض گسترده حقوق بین‌الملل بشردوستانه توسط آمریکا و رژیم صهیونی علیه جمهوری اسلامی ایران
عالیجنابان،
این بیانیه، از طرف جمعی از استادان حوزه علمیه و دانشگاه، پژوهشگران، شخصیت‌های علمی و فرهنگی و مؤسسات علمی و فرهنگی و اهالی فرهیخته رسانه، با استناد به مسئولیت علمی و اخلاقی خود در قبال صیانت از اصول حقوق بین‌الملل از جمله اصل عدالت، کرامت انسانی، صلح جهانی و حفظ ارزش های اخلاقی و میراث فرهنگی بشر صادر شده و جهت ثبت در مراجع ذیصلاح سازمان ملل متحد و جلب توجه و اتخاذ تصمیم جدی و فوری جامعه بین‌المللی نسبت به تهاجم نامشروع آمریکا و رژیم صهیونی علیه جمهوری اسلامی ایران ارائه میشود.
این بیانیه با اتکا به اصول بنیادین حقوق بین‌الملل، از جمله منشور ملل متحد، کنوانسیون‌های چهارگانه ژنو ۱۹۴۹ و پروتکل‌های الحاقی آنها، اساسنامه رم دیوان کیفری بین‌المللی، کنوانسیون لاهه ۱۹۵۴ درباره حمایت از اموال فرهنگی در مخاصمات مسلحانه و سایر اصول و قواعد مرتبط حقوق بین‌الملل تدوین شده است.
بخش اول: نقض اصل منع توسل به زور و ارتکاب عمل “تجاوز”
۱. در سحرگاه ۹ اسفند ۱۴۰۴ (۲۸ فوریه ۲۰۲۶)، مجموعه‌ای از حملات نظامی گسترده علیه قلمرو جمهوری اسلامی ایران انجام شد که بنا بر مستندات موجود، بدون مجوز شورای امنیت سازمان ملل متحد و در تعارض با اصول، اهداف و مفاد منشور ملل متحد صورت گرفته است.
۲. مطابق ماده ۲ بند ۴ منشور ملل متحد و تعریف ارائه شده در قطعنامه ۳۳۱۴ مجمع عمومی سازمان ملل متحد درباره «تعریف تجاوز»، هرگونه استفاده از نیروی نظامی علیه حاکمیت، تمامیت ارضی یا استقلال سیاسی یک کشور مستقل، در صورت فقدان مجوز شورای امنیت، مصداق نقض جدی حقوق بین‌الملل محسوب میشود.
بخش دوم: ترور رهبر سیاسی و مذهبی و سایر مقامات
۳. در جریان نخستین مراحل این حملات، عالی‌ترین مقام رسمی جمهوری اسلامی ایران، حضرت آیت‌الله سید علی خامنه‌ای (قدس سره)، که علاوه بر جایگاه سیاسی به عنوان رهبر دینی میلیون‌ها مسلمان شیعه در جهان شناخته می‌شد، به همراه جمعی از اعضای خانواده و همراهان خود در یک اقدام تروریستی اگر چه مطابق با اسناد بین المللی از مصونیت کامل از هرگونه تعرض محسوب میشوند هدف حمله قرار گرفته و شهید شدند.
۴. همچنین مستنداتی از هدف قرار گرفتن تعدادی از مقامات سیاسی و فرماندهان نظامی ایران منتشر شده است. چنین اقداماتی نقض جدی حقوق بین‌الملل و قواعد حاکم بر حمایت از حیات انسانی محسوب می شوند.
بخش سوم: حملات گسترده علیه جمعیت غیرنظامی
۵. گزارش‌های میدانی ثبت‌شده در فاصله زمانی ۹ اسفند ۱۴۰۴ تا ۳ فروردین ۱۴۰۵ (۲۸ فوریه تا ۲۳ مارس ۲۰۲۶) نشان‌دهنده پیامدهای انسانی گسترده این حملات است.
۶. بر اساس مستندات موجود، بمباران و موشک‌باران مناطق شهری و روستایی موجب جراحت ۱۸۹۹۲ نفر، انجام ۷۷۹ عمل جراحی و کشته شدن بیش از ۵۰۰ زن و کودک شده است.
۷. همچنین مستنداتی وجود دارد از آتش‌سوزی عمدی مخازن بزرگ سوخت در اطراف شهر تهران که منجر به انتشار گازهای سمی و تهدید سلامت میلیون‌ها شهروند شده است.
بخش چهارم: تخریب زیرساخت‌های حیاتی و مناطق مسکونی
۸. در جریان این حملات، بیش از ۸۲۲۵۰ واحد مسکونی و تجاری غیرنظامی هدف قرار گرفته یا آسیب دیده‌اند.
۹. همچنین تأسیسات حیاتی شامل مخازن آب شیرین در جنوب کشور، خطوط انتقال برق و انرژی و مراکز ذخیره و توزیع مواد غذایی در نقاط مختلف کشور هدف حملات قرار گرفته‌اند.
۱۰. حمله به زیرساخت‌های حیاتی که بقای جمعیت غیرنظامی به آنها وابسته است، در حقوق بین‌الملل بشردوستانه و مفاد کنوانسیون چهارم ژنو (۱۹۴۹) ممنوع اعلام شده است.
بخش پنجم: حمله به مراکز درمانی و کادر پزشکی
۱۱. بر اساس گزارش‌ها، دست‌کم ۲۷۵ مرکز بهداشتی و درمانی و ۱۲ بیمارستان در جریان این حملات آسیب دیده‌اند.
۱۲. همچنین ۲۲ نفر از پزشکان، امدادگران و کارکنان درمانی کشته و بیش از ۱۱۰ نفر از اعضای کادر درمان در حین انجام وظیفه مجروح شده‌اند.
۱۳. مطابق کنوانسیون‌های ژنو، مراکز درمانی، بیمارستان‌ها و کادر پزشکی از حمایت ویژه برخوردارند و حمله به آنها نقض جدی حقوق بین‌الملل بشردوستانه محسوب میشود.
بخش ششم: حمله به مراکز آموزشی و کودکان
۱۴. مستندات حاکی از حمله یا تخریب بیش از ۴۹۸ مرکز آموزشی در ایران است.
۱۵. در یکی از شدیدترین موارد، بمباران یک دبستان دخترانه در شهر میناب منجر به کشته شدن نزدیک به ۱۷۰ کودک در حال تحصیل شد.
بخش هفتم: حمله به نیروهای امدادرسان
۱۶. بیش از ۱۷ مرکز هلال احمر و حدود ۹۰ خودروی امدادی و آمبولانس هدف حمله قرار گرفته‌اند.
۱۷. برخی از این خودروها در زمان ماموریت برای نجات هدف قرار گرفته‌اند که مانع امدادرسانی به قربانیان شده است.
بخش هشتم: تخریب میراث فرهنگی
۱۸. گزارش‌ها حاکی از تخریب یا آسیب جدی به بیش از ۱۰۸ اثر فرهنگی و تاریخی در ایران است.
۱۹. تعدادی از این آثار در فهرست میراث جهانی سازمان آموزشی، علمی و فرهنگی ملل متحد (یونسکو) ثبت شده‌اند و طبق کنوانسیون لاهه ۱۹۵۴ تحت حمایت بین‌المللی قرار دارند.
بخش نهم: درخواست‌ها
با توجه به موارد فوق، از دبیرکل سازمان ملل متحد، شورای امنیت و شورای حقوق بشر درخواست می شود:
۲۰. انجام بررسی فوری، مستقل و بی طرفانه درباره تجاوزات صورت گرفته و پیامدهای انسانی و حقوقی آن.
۲۱. محکومیت هرگونه اقدام مغایر با منشور ملل متحد و اصول بنیادین حقوق بین‌الملل.
۲۲. تشکیل یک هیئت حقیقت‌یاب بین‌المللی مستقل و بی طرف جهت بررسی ابعاد مختلف حملات نامشروع آمریکا و رژیم صهیونی.
۲۳. بررسی مسئولیت‌های بین‌المللی مرتبط با نقض حقوق بین‌الملل بشردوستانه.
۲۴. حمایت از روندهای بین‌المللی برای جبران خسارات انسانی، زیست‌محیطی و فرهنگی ناشی از این حملات.
- بررسی مسئولیت های بین المللی و اتخاذ ترتیبات لازم جهت پیشگیری الزام آور از هرگونه تجاوز مجدد.
نتیجه‌گیری
این بیانیه بر این باور است که حفظ اعتبار نظام حقوقی بین‌المللی مستلزم رسیدگی بی‌طرفانه و عدالت محور به هرگونه ادعای نقض جدی تعهدات مبتنی بر قواعد و اصول حقوق بین‌الملل است. پایبندی به اصول منشور ملل متحد و تضمین پاسخگویی در قبال نقض‌های جدی آن، برای حفظ و صیانت از صلح و امنیت بین‌المللی ضروری است.
اهالی رسانه، اساتید و دانشجویان دانشگاه، علما و طلاب حوزه های علمیه، کسبه و تجار و آحاد مردم
