«بِسْمِ اللهِ الرَّحْمٰنِ الرَّحِیمِ»
_____________________
✍️ نگارنده؛ سیدقنبر یوسفیانی
دانش‌آموخته علم سیاست و روابط بین‌الملل
«فرزند؛ خوزستان – بهبهان»
_____________________
🔴“ستاره‌ای که غروب نمی‌کند: شب زنده‌داری در آستانه نور”
__________________________

⬅️ شب است و سکوت، کوچه پس کوچه‌ها گواه دل‌های بیدار ماست. شب است و ما، فرزندان روح‌الله، در این خیابان‌های سرد، به دنبال گرمای حضوری هستیم که دیگر در میان ما نیست. شب است و یادِ امامی که قامت تاریخ را هم خم کرد.

فراق، سنگین است. سنگین‌تر از هر بغضی که در گلو می‌ماند. شهادت، اوجِ پروازی است که آرزوی هر دل‌داده‌ی راه حق است. اما شهادتِ امام، شهادتِ آن کسی که چون کوهی استوار، پرچم هدایت را برافراشته بود، داغی است که بر دل امت می‌نشیند. او که چون چراغی فروزان، راه را نشان می‌داد و امروز، شعله‌های این چراغ در دل‌های ما روشن است.

شب است؛ و این خیابان‌هایِ متبرک به نامِ ولی امر مسلمین، حضرت آیت‌الله العظمی خامنه‌ای قدس سره الشریف، وما رهروان راستین ایشان که شب زنده‌داریم. شب است و دل‌های ما، آمیخته با اندوهِ فراق و افتخارِ شهادتِ آن عزیزِ سفر کرده، در جستجوی نوری هستیم که راه را روشن نگه دارد.

فراقِ امام، داغی است بر دلِ امتِ اسلامی شهادتِ آن رادمردِ نستوه، آغازِ فصلی نوین در تاریخِ مقاومت و بیداری است.
ایشان که سال‌ها چون چتری از امنیت و هدایت بر سرِ ما سایه افکنده بود، و امروز، با شهادتِ خود، شهادت داد که راهِ حق، راهِ ایثار و فداکاری است. ایشان که “صالح بعد از صالح” را به ما نشان داد و مسیرِ نورانیِ رهبری را با صلابت و اقتدار طی کرد.
امشب، خیابان‌ها، شاهدِ اشک‌های ما برای این پیشوایِ بی‌بدیل هستند. اما این اشک‌ها، اشکِ ضعف نیست، اشکِ شور و عشق است. عشق به راهی که او گشود، و پیمانی که با آرمان‌هایش می‌بندیم. ما نه تنها در غمِ فقدانِ او، که در شورِ ادامه‌ی راهِ او، شب زنده‌داریم.

🔴“چراغ هدایت در شب‌های زیبا و روشن ایران: پیمان با آرمان‌های امام خامنه‌ای و راهِ نور”

⬅️ جا دارد در این شب‌هایِ نورانی، یادی کنیم از آن ولیِ فقیه ی که چونان کوهی استوار، در برابرِ طوفان‌هایِ حوادث ایستاد. او که علمِ هدایت را به دستِ “صالحِ دیگر” سپرد. جانشینیِ شایسته، حضرتِ حجت‌الاسلام و المسلمین سید مجتبی امام خامنه‌ای دامت حفاظات، که نشانی از استمرارِ این راهِ نورانی است. راهی که با تکیه بر عقلانیت، معنویت و صلابتِ انقلابی، مسیرِ عزت و اقتدارِ امتِ اسلامی را هموار خواهد ساخت.

این شب زنده‌داری ها این روزهای ملت شریف ایران ، تنها یک مراسمِ عبادی نیست؛ تجدیدِ میثاق با امامِ شهیدی است که جانش را فدایِ اسلام کرد و ادامه‌ی راهِ اوست با رهبریِ خلفِ صالحش. ما با بصیرتِ علوی و استقامتِ حسینی، در این خیابان‌ها، عهد می‌بندیم که چراغِ هدایتِ امام خامنه‌ای را روشن نگه داریم و پیامِ او را به گوشِ تمامِ جهان برسانیم و با صبر، استقامت، حفظ اتحاد، همدلی درخیابان، میدان و دیپلماسی نام مبارک ایشان را بر تارک جهان حک کنیم.

اما در پایان؛
ای مردم، ای امت اسلام و قرآن
بمانید در خیابان‌ها! فریاد بزنید!میدان با شما ای شیر مردان و دلاوران نظامی،ارتشی، سپاهی وبسیجیان جان برکف و اما خیابان با ما مردم زمانه شناس.
همچنین ندایِ یکپارچه‌ی “مجید نقطه زنِ تل آویو را شخم بزن” ودیکلمه حماسی” بزن که خوب میزنی” این روزهای خیابان های ایران اسلامی عزیز را سر دهید! و بدانید که اندکی صبر، سحر نزدیک است! شک نکنید؛ پیروزی قطعی حق بر باطل و آینده‌ی روشن جهان اسلام، در اختیارِ ایرانِ اسلامی و ملتِ شریف و نستوهِ ناپذیرِ ایران است و بس!

بگذار شب، شاهدِ اراده‌ی پولادینِ ما باشد. شاهدِ پیوندِ ناگسستنیِ ما با آرمان‌هایی که امامِ امت، جان خود را برایِ اعتلایِ آن وقف کرد. و این پیوند، تضمینِ تداومِ نور در تاریکیِ فتنه‌ها باشد.

✓ بدانید، که میدانم می دانید؛ اگر ستاره‌ای در آسمانِ این شب‌ها خاموش شده باشد، نوری از آن ستاره در جان ما متولد شده است. نوری که خاموش‌شدنی نیست. نوری که ما را در تاریکی هدایت می‌کند و به سوی صبح پیروزی رهنمون می‌ کند.
امشب، در این خیابان‌ها، نه تنها عزادار، که سربازانِ مکتبِ او هستیم. سربازانی که با سلاحِ عشق، ایمان و ایستادگی، در برابر هر یاوه‌گویی قد علم می‌کنیم. شب زنده‌داری ما، فریادِ تجدیدِ بیعت است. بیعت با راهی که او ترسیم کرد و ما تا آخرین نفس، ادامه خواهیم داد.
بگذار شب، شاهدِ بیداری ما باشد. بگذار خیابان‌ها، صحنه‌ی تجلیِ عشقِ ما باشند. عشق به امامی که رفت، اما یادش، راهش و رسالتش، در ما زنده است. و این، آغازِ دوباره‌ی نوری است که هرگز غروب نخواهد کرد.

۱۶ اردیبهشت ۱۴۰۵ خوزستان _اهواز