اشتراک گذاری مطلب:

لینک کوتاه مطلب:

کد خبر: 48969

تاریخ انتشار: ۲۰ اردیبهشت ، ۱۴۰۵

«بِسْمِ اللهِ الرَّحْمٰنِ الرَّحِیمِ»
✍️ نگارنده؛ سیدقنبر یوسفیانی
دانش‌آموخته علم سیاست و روابط بین‌الملل
«فرزند؛ خوزستان –بهبهان».
_____________________
*«در روزهای غبارآلود ایران؛ مردم ایستاده‌اند، سودجویان در کمین‌اند»*

⬅️ ایران در روزهای سخت، چهره واقعی فرزندان خود را آشکارتر از همیشه نشان می‌دهد.
در هنگامه‌هایی که فشارهای اقتصادی، نگرانی‌های اجتماعی، التهاب بازار و نااطمینانی نسبت به فردا، ذهن و زندگی مردم را درگیر می‌کند، جامعه به میدان یک آزمون بزرگ اخلاقی و انسانی تبدیل می‌شود. در چنین روزهایی، یک‌سو مردمی ایستاده‌اند که با همه رنج‌ها، همچنان پای کشور، امنیت، آرامش اجتماعی و شرافت ملی خود می‌مانند؛ وهر شب پرشورتر از روز قبل میدان و خیابان را پر رنگ تر و اقتدار را محکمتر از شبها و روزهای پیش به جهان نشان می دهند و در سوی دیگر، کسانی که از زخم جامعه، نان می‌پزند و از اضطراب مردم، سرمایه می‌سازند نیز صف کشیده اند.
⬅️ حال‌وهوای این روزهای ایران، حال‌وهوایی دوگانه است؛
از یک‌طرف خستگی هست، فشار هست، گلایه هست، دلواپسی هست. مردم هر روز با گرانی، کاهش قدرت خرید، دشواری معیشت و اضطراب آینده دست‌وپنجه نرم می‌کنند. خانواده‌ها با هزار حساب‌وکتاب، زندگی را می‌چرخانند. جوانان با امید و تردید توأمان به فردا نگاه می‌کنند. کسبه، کارگران، کارمندان، معلمان، رانندگان، بازنشستگان و مادران خانه‌دار، هرکدام به شکلی بار این روزها را بر دوش می‌کشند. اما باز هم هستند و پر قدرت ایستاده اند پای وطن خود و حامی واقعی نیروهای مسلح، مسئولین، متولیان امر و در اوج این قله رو به جلو ولی امر مسلمین امام خامنه ای جوان هستند.
از طرف دیگر، هنوز در این سرزمین چیزی زنده است که اجازه نمی‌دهد ایران فروبپاشد: همبستگی مردم، غیرت ملی، صبوری اجتماعی و حس مسئولیت همگانی.
ایران را فقط ساختمان‌ها، جاده‌ها و مرزها نگه نمی‌دارند؛ ایران را دل‌های مردمی نگه می‌دارد که در سخت‌ترین لحظات، پشت هم را خالی نمی‌کنند. همان مردمی که وقتی کمبودی پیش می‌آید، سهم خود را کمتر می‌کنند تا دیگری بی‌نصیب نماند. همان مردمی که در بحران، به همسایه، فامیل، همکار و حتی غریبه فکر می‌کنند. همان‌هایی که شاید سفره‌شان کوچک شده باشد، اما شرافتشان کوچک نشده است. اما در سوی دیگر در برابر این نجابت عمومی، پدیده‌ای تلخ و شرم‌آور قد علم می‌کند: احتکار و سودجویی.
محتکر، فقط کسی نیست که کالایی را در انبار پنهان می‌کند؛ محتکر، کسی است که وجدان خود را نیز در انبار طمع زندانی کرده است. او فقط اجناس را از دسترس مردم خارج نمی‌کند، بلکه امنیت روانی جامعه را هم هدف می‌گیرد. هر بسته کالای احتکارشده، هر قیمتِ عمداً بالا برده‌شده، هر بازارِ ملتهبِ ساختگی، تیری است به اعتماد عمومی و خنجری است بر پیکر مردمی که با صداقت زندگی می‌کنند.
سودجویی در روزگار آرامش هم رفتاری ناپسند است، اما در روزهای سخت، شکل آشکار خیانت به جامعه به خود می‌گیرد.وقتی مردم برای تأمین نیازهای اولیه خود نگران‌اند، وقتی خانواده‌ای با اضطراب برای خرید مایحتاج ضروری برنامه‌ریزی می‌کند، وقتی کارگری با حقوق محدود خود میان نیازهای خانه اولویت‌بندی می‌کند، آن‌کس که برای سود بیشتر، کالا را پنهان می‌کند یا قیمت را بی‌رحمانه بالا می‌برد، در حقیقت از رنج مردم بالا می‌رود. این فقط یک تخلف اقتصادی نیست؛ این سقوط اخلاقی و ضربه‌ای مستقیم به روح همبستگی ملی است.
مردمی که پای ایران ایستاده‌اند، شایسته چنین رفتاری نیستند.
می توان با جرآت گفت که؛
مردم این سرزمین دیگر از شعار خسته‌اند؛ آنان انتظار عمل دارند، نه وعده.

⬅️ جامعه امروز ایران اسلامی از همه اقشار پای کار این روزهای میدان بزرگ قدرت در کف خیابانهای با صدای بلند از قوه قضاییه و نهادهای ناظر می‌خواهند که بی‌ملاحظه و بی‌تعارف، با این افراد زالو‌صفت برخوردی قاطع، سریع و عبرت‌آموز انجام دهند.
اینان نه فقط متخلف اقتصادی‌اند، بلکه مخل امنیت روانی مردم و برهم‌زننده نظم اجتماعی‌اند.
احتکار و گران‌فروشی، به‌ظاهر جرم مالی است، اما در عمق خود، خیانت به اعتماد ملی و توهین به مردم پاک‌دستی است که در سختی‌ها ایستاده‌اند و هنوز پشت کشورشان را خالی نکرده‌اند.در چنین روزهایی، قاطعیتِ قانون، خودِ عدالت است.
اگر دست این سودجویان از بازار و روان جامعه کوتاه نشود، امید مردم آسیب می‌بیند، و امید، سرمایه‌ای است که هیچ اقتصاد و هیچ حکومتی بدون آن پایدار نمی‌ماند.جامعه‌ی خسته اما وفادار ایران، نیاز دارد ببیند که قانون نه‌تنها ناظر بر رفتار ضعیفان است، بلکه بر گردن‌کلفت‌ها و محتکران نیز سایه دارد.می‌خواهد باور کند که عدالت، فقط واژه‌ای روی دیوار نیست، بلکه دست توانای قوه قضاییه است که بی‌امان، حق را از ناحق جدا می‌کند.
مردم، این «بدخواهان در لباس سود»، را دشمنان خاموش زندگی خود می‌دانند؛ همان‌هایی که در تاریکی، خون ارزش و اعتماد را مکیده‌اند. آنان انتظار دارند نظام قضایی بی‌هیچ ملاحظه‌ای، چنان در برابر این بی‌انصافان بایستد که دیگر هیچ طماعِ بی‌وجدانی جرأت تکرار نداشته باشد.
امروز، اجرای عدالت نه‌فقط حفظ نظم اقتصادی، بلکه تثبیت ایمان مردم به شرافت و عدالت این سرزمین است.باید بدانند که ایران، کشوری با مردمان اهل جهاد و کار و صبوری است؛نه جولانگاه زیاده‌خواهی و دلالی عده‌ای که فقط ارزش ریال را می‌فهمند، نه ارزش انسان را.
⬅️ زمان آن رسیده است که صدای مردم، صدای عدالت شود و عدالت، دست مردم را بفشارد؛ تا هم زخم‌ها التیام یابند و هم مردم باور کنند که این خاک هنوز جای امیدها دارد و طماع ها،محتکرین، وطن فروشان، خائنین، نان به نرخ روز خورها، جایی در میان این مردم ولایی و شهید پرور ندارند و محکوم به فنا و نیستی هستند و این مردم پای کار نظام و انقلاب و ولایت هستند که می مانند و برتارک جهان کفر و جهان اسلام قرار خواهند گرفت وچون همیشه می درخشند انشالله.
۲۰ اردیبهشت۱۴۰۵ خوزستان _اهواز

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *