«بِسْمِ اللهِ الرَّحْمٰنِ الرَّحِیمِ»
✍️ نگارنده؛ سیدقنبر یوسفیانی
دانش‌آموخته علم سیاست و روابط بین‌الملل
«فرزند؛ خوزستان –بهبهان»
______________________________
*«آزمون غیرت در عصرِ دلار؛ وطن‌فروشی در ترازوی قضاوت»*
«مقدمه»
تاریخ، همواره آیینه تمام‌نمای «مردان» از «نامردان» بوده است؛ به ویژه در بزنگاه‌هایی که طوفانِ حوادث، سره را از ناسره جدا می‌کند. در روزگاری که هجمه‌های فرهنگی و اقتصادی، ریشه‌های هویت ملی را هدف گرفته‌اند، «عرق وطن» بیش از آنکه یک شعار باشد، یک آزمون اخلاقی است. دردناک‌تر از فقر، مشاهده‌ی صحنه‌ی خیانت کسانی است که از سفره‌ی همین مردم، به نان، نام و آوازه رسیده‌اند، اما در روز سختی، پشت به پرچم و مردم کرده و روح خود را به بهای ناچیزی به حراج گذاشته‌اند.
*«پارادوکس ثروت و بی‌غیرتی»*
در تضادی عجیب، شاهد هستیم که نه طبقات محروم، بلکه جماعتی از «سلبریتی‌ها» و برخورداران و ثروتمندان از اموالِ بادآورده، و بعضی مدیران نالایق وطنی در سایه‌ی نفوذ و زدوبندهای پنهانی،انتخاب شده و در سمت ها و پست های مهم کلیدی این کشور به کار گمارده شده که میتوان گفت با این انتخابات معرفی شده و خوش رقصی عده ای بی وجود داخلی امنیتِ کشور را بازیچه‌ی منافعِ خود قرار داده‌اند و ملت شریف ایران و مسئولان دلسوز نظام و نیروهای امنیتی و سربازان گمنام این مرز و بوم را دچار زحمت و کشور را دچار خسران و ضرر و ناامنی کرده اند، که این حکایت تلخ را میتوان با استناد به قسمتی از «سریال تاریخی،امنیتی و زیبای گاندو» پخش شده از شبکه سراسری سیمای جمهوری اسلامی ایران که به این موضوع مهم پرداخته، دانست و گفت این افراد معدوم الحال و بعضی افراد به حساب معروف جامعه بیشترین فاصله را با آرمان‌های ملی پیدا کرده‌اند.
طبق الهام گرفتن از پیغام رسای این سریال و بیان وقایع و حتی بعضی حقایق مشخص شده این است که گه گداری بصورت ساده بودن این موضوعات و یا سرسری گرفتن از طرف متولیان امر به این موضوع مهم و تاثیر گذار نگاه می شود، که چه ضربه هایی که اقتصاد کشور و معیشت مردم و ارکان نظام و امنیت کشور از این افراد بکار گرفته شده ضعیف النفس و جاسوس و میز پرست، نخورده اند و در خصوص بعضی سبلریتی های بی وجود، کسانی که با حمایتِ همین مردم و با فریادِ هواداران در میادین ورزشی و هنری به شهرت رسیدند، اکنون با چرخش ۱۸۰ درجه‌ای، نه‌تنها نسبتی با توده‌های زحمتکش ندارند، بلکه با نگاهی از بالا، به ارزش‌های میهنی دهن‌کجی می‌کنند. این عده، گاه برای مشتی دلار و گاه از سرِ میلِ شخصی، به بازویِ تبلیغاتی دشمنانِ جانیِ این مرز و بوم بدل شده‌اند. این «خیانتِ مدرن»، در پوششِ آزادی‌خواهی، تنها تیشه به ریشه وحدت ملی می‌زند و قلب مردمِ وفادار را جریحه‌دار می‌کند.
«راهکار و درخواست از قوه قضاییه»
در برابر این جریانِ نفوذِ نرم و گستاخی‌های سازمان‌یافته، چشمِ مردم به «عدالت» است. می توان گفت درخواست عمومی عامه جامعه آنانی که جان و قلبشان برای این کشور و نظام و ولایت میتپد از دستگاه محترم قضا این چنین است:
۱. بازنگری در قوانین مربوط به نفوذ و اقدام علیه امنیت ملی: به‌گونه‌ای که هیچ‌کس به پشتوانه شهرت یا ثروت، خود را فراتر از قانون نپندارد.
۲. برخورد قاطع با ترویج‌دهندگانِ ناامیدی و خیانت: کسانی که با تریبون‌های عمومی خود، عملاً در حال همکاری با اتاق‌های جنگ نرم دشمن هستند، باید در قبالِ گفته‌ها و کرده‌های خود پاسخگو باشند.
۳. صیانت از اخلاق عمومی: همان‌طور که حقوق مالی مردم باید تأمین شود، حقوقِ معنوی و امنیتِ روانی جامعه نیز باید در برابر «سلبریتی‌های وطن‌ستیز» حفظ گردد.
«نتیجه‌گیری»
وطن، مادرِ معنویِ ماست؛ فرقی نمی‌کند در اوجِ ثروت باشیم یا در حضیضِ تنگدستی. وقتی پرچمِ یک کشور هدف قرار می‌گیرد، آنکه به دشمن لبخند می‌زند، تنها یک غریبه نیست، بلکه زخمِ خنجری است که از پشت بر پیکرِ میهن وارد شده است. بیایید باور داشته باشیم که شکوهِ ایران، نه در دلارهای بلوکه شده‌ی بیگانگان، که در غیرتِ آن کارگری است که با دست‌های پینه بسته، ناموس و خاکِ خود را عزیز می‌دارد. سلبریتی‌ها می‌روند و دلارها تمام می‌شوند، اما آنچه در تاریخ باقی می‌ماند، «نامِ نیک» یا «ننگِ خیانت» است. باشد که عدالت، مرزِ میانِ خادم و خائن را چنان ترسیم کند که دیگر کسی جرأت نکند با «خونِ شهیدان» و «نجابتِ مردم»، سوداگری کند. ایران، نه کالایی برای فروش، که جانِ ماست؛ و جان را به هیچ قیمتی نمی‌توان فروخت.
۱ خرداد ۱۴۰۵ خوزستان _اهواز
یک پاسخ
بسیار عالی