«بِسْمِ اللهِ الرَّحْمٰنِ الرَّحِیمِ»
✍️ نگارنده؛ سیدقنبر یوسفیانی
دانشآموخته علم سیاست و روابط بینالملل
«فرزند؛ خوزستان –بهبهان»
___________________________________
*«ایرانِ سرافراز؛ خوزستانِ استوار، مردمِ بیدار»*
_____________________________
در روزگاری که سرزمینها بیش از همیشه در معرض آزمونهای سخت قرار میگیرند، آنچه یک ملت را از فروپاشی و فرسایش نجات میدهد، ایمان به خاک، همبستگی اجتماعی، و ایستادگی مردم آن سرزمین است. ایران، این کهندیارِ پُرافتخار، بارها نشان داده است که ستونهای اصلی بقا و سربلندیاش نه در هیاهوی قدرتطلبان، بلکه در دلهای استوار مردمانش نهفته است. مردمی که در لحظات دشوار، با عقل، غیرت، صبر و آگاهی، اجازه ندادهاند که دشمنانِ امید و آرامش، بر آیندهی این سرزمین سایه بیفکنند.
در این میان، استان خوزستان جایگاهی ویژه و فراموشنشدنی دارد؛ سرزمینی که با ریشههای عمیق تاریخی، فرهنگی و اقتصادی، همواره یکی از کانونهای پایداری ایران بوده است.
از اهواز تا بهبهان و از شهرها و روستاهای این استان تا قلب تپندهی کار، تلاش و مقاومت، مردمانی زیستهاند، از اقوام ریشه دار عرب، اقوام ریشه دار بختیاری، بهمعی، کرد، ترک، بلوچ، ودیگر اقوام ساکن در این استان که نامشان با رنجِ شریف، غیرتِ ملی و وفاداری به ایران گره خورده است.
خوزستان تنها یک استان نیست؛ نماد استقامت است. سرزمینی که بارها در برابر سختیها، از جنگ و ویرانی گرفته تا فشارهای اقتصادی و اجتماعی، قد خم نکرده و همچنان ایستاده است. مردم این دیار، با وجود همهی دشواریها، نشان دادهاند که وقتی پای خاک، شرف و آیندهی فرزندان این سرزمین در میان باشد، هیچ فشاری نمیتواند آنان را از باور به ایران جدا کند.اهواز، بهبهان و دیگر شهرهای خوزستان، هر یک بخشی از شناسنامهی مقاومت ملیاند. در این شهرها، کارگران، کشاورزان، معلمان، بازاریان، جوانان و سالخوردگانی زندگی میکنند که هر کدام به سهم خود، نگهبانان واقعی آرامش و امنیت جامعهاند. آنان شاید در رسانهها کمتر دیده شوند، اما در حقیقت، تکیهگاه اصلی کشور همین مردماند؛ مردمی که با صبوری، هوشیاری و احساس مسئولیت، نگذاردهاند تا آشوب، بیاعتمادی و تفرقه بر زندگیشان چیره شود.
یکی از بزرگترین سرمایههای یک ملت، بیداری اجتماعی است. وقتی مردم آگاه باشند، فریبِ دروغها، جنگ روانی، و طراحیهای پنهان را کمتر میخورند. تاریخ بارها ثابت کرده است که دشمنان یک سرزمین، پیش از هر چیز، بر شکستنِ وحدت مردم حساب میکنند. اما مردمی که به هویت خود، به فرهنگ خود، و به ریشههای خود وفادار باشند، اجازه نمیدهند که این نقشهها به نتیجه برسد. از همین رو، ایستادگی مردم ایران به ویژه در استانهای حساس و راهبردی مانند خوزستان همواره مانع از آن شده است که بدخواهان، بر سرنوشت این ملت چنگ بیندازند.
برای حفظ این سرمایهی بزرگ ملی، چند اصل اساسی باید همواره مورد توجه باشد:
«تقویت همبستگی ملی»
اختلافهای قومی، زبانی، مذهبی و منطقهای نباید به شکاف تبدیل شوند. ایران، خانهی همهی ایرانیان است و شکوه آن در تنوع و همزیستی معنا پیدا میکند.
«آگاهی و هوشیاری رسانهای»
در روزگار جنگ روایتها، هر شهروند باید بتواند میان حقیقت و شایعه تمایز بگذارد. انتشار بیمحابای اخبار تأییدنشده، تنها به زیان مردم و منافع ملی است.
«تکیه بر اخلاق و مسئولیت اجتماعی»
مردم اگر در کنار هم بایستند، هیچ فشار بیرونی نمیتواند آنان را از مسیر درست منحرف کند. همکاری، همدلی و یاریرسانی به یکدیگر، مهمترین سپر در برابر بحرانهاست.
*«پاسداشت نقش خوزستان»*
باید به طور ویژه از مردم خوزستان، اهواز، بهبهان و دیگر شهرهای این استان قدردانی شود؛ مردمی که در سختترین شرایط، با کار، استقامت و نجابت، وفاداری خود را به ایران ثابت کردهاند.
حفظ آرامش و انسجام اجتماعی
وطندوستی فقط در شعار نیست؛ در رفتار مسئولانه، در امیدآفرینی، در حفظ آرامش و در جلوگیری از گسترش ترس و آشوب نیز معنا مییابد.
*نتیجهگیری*
ایران با مردمش زنده است؛ با دلهای پاک، دستهای پینهبسته، نگاههای امیدوار و گامهای استوار فرزندانش. اگر امروز این سرزمین همچنان پابرجاست، بخش بزرگی از آن را باید مدیون مردم صبور و شریف خوزستان دانست؛ مردمی که با وجود همهی رنجها، چراغ غیرت و وفاداری را روشن نگاه داشتهاند.
به اهواز، بهبهان، و همهی شهرهای استان خوزستان باید با احترام نگریست؛ به مردمانی که نشان دادند وطن فقط در نقشه نیست، بلکه در ایثار، بیداری و عشق به آینده معنا میشود.
ودر پایان باید با افتخار فریاد سر داد ؛ درود بر مردم ایران، درود بر مردم خوزستان، درود بر مردم ولایت مدار اهواز و دورد بر مردم سرافراز شهر علم و ادب بهبهان که زخم خورده کین دشمنان اسلام و ایران اسلامی در هشت سال دفاع مقدس است و درود بر همهی کسانی که با آگاهی و شجاعت، نگذاشتند امید این سرزمین خاموش شود.
۲ خرداد ۱۴۰۵ خوزستان _اهواز