به گزارش خبرنگار سیاسی ایرنا، بابک نگاهداری امروز سهشنبه (۱۹ خردادماه) در مطلبی با عنوان منافع ملی در قربانگاه مطامع انتخاباتی، تاکید کرد در سیاست، یکی از خطرناکترین جنبههای رقابتهای داخلی، پدیدهای است که میتوان آن را «تولید نهیلیسم سیاسی» نامید؛ نهیلیسمی که نه از دل ناآگاهی مردم، بلکه از دل مهندسی انتظارات و بازی با مرز میان «آرمان» و «واقعیت» ساخته میشود. در یک دهه گذشته، گروهی خاص در فضای سیاسی کشور چنین مسیری را دنبال کردهاند و برای خود یک دوگانه مستحکم «ما و آنها» ساختهاند؛ دوگانهای که قابلیت بسیجشوندگی بالایی نیز دارد.
رئیس مرکز پژوهش های مجلس شورای اسلامی سازوکار این پروژه را ساده اما ویرانگر دانست و افزود: سقف آرمانخواهی را آنقدر بالا میبرند که زمین واقعیات هیچگاه نتواند به آن نزدیک شود. نتیجه، ایجاد شکافی دائمی میان ذهن و عین است. مردم با وعدههای بزرگ تغذیه میشوند، اما با واقعیتهای سخت مواجه. از دل این مغایرت، آنچه زاده میشود «پوچی سیاسی» است؛ شکگرایی، بیاعتباری، هیاهو علیه مسئولان مستقر و احساس شکست حتی در میانه موفقیتها.
وی در این مطلب که مرکز پژوهشهای مجلس منتشر کرده است، با طرح این پرسش که چرا چنین رویکردی آگاهانه دنبال میشود؟ تصریح کرد: پاسخ را باید در منطق انتخابات جستوجو کرد. این گروه، چه در داخل ساختار قدرت و چه در حاشیه آن، ژست اپوزیسیون میگیرند تا از یک سو هیچ سهمی از مسئولیت وضعیت موجود بر عهدهشان ننشیند و از سوی دیگر، تمام هزینهها به حساب رقیبان سیاسی نوشته شود. آنان به جای آنکه در اداره امور شریک شوند، ترجیح میدهند در مقام «طلبکار دائمی» بایستند تا لحظهای که از دل این استراتژی، سرمایه سیاسی رقیبان فرو بریزد، اکثریت جامعه با دلزدگی و ناامیدی از نقشآفرینی کنار بروند و میدان سیاست برای آنان بهطور کامل مهیا شود؛ شکلی از انحصارطلبی سیاسی تمامعیار.
رئیس مرکز پژوهش های مجلس در ادامه گفت: چه در میدان جنگ و چه در میدان مذاکره، حتی اگر کشور به بهترین نتیجه ممکن در چارچوب واقعیات و ممکنات برسد، وقتی سقف انتظارات عمداً غیرواقعی تنظیم شده باشد، نتیجه اجتماعی آن «احساس ناکامی» خواهد بود. در چنین شرایطی مردم به جای دیدن دستاوردها، احساس پوچی، شکست و ناامیدی خواهند کرد. این همان نهیلیسم سیاسی است که به فرسایش سرمایه اجتماعی – بهویژه در میان اقشار مذهبی و معتقد به نظام – خواهد انجامید.
نگاهداری با بیان اینکه آنچه در این میان قربانی میشود، منافع ملی و سرمایه اجتماعی کشور است، تصریح کرد: تداوم این روند، چرخهای از نهیلیسم سیاسی ایجاد میکند که میتواند اعتماد عمومی را فرسوده، تصمیمگیریهای کلان را فلج و حتی موفقیتهای واقعی را به احساس شکست جمعی تبدیل کند.
وی خاطرنشان کرد: از این منظر، مقابله با چنین الگویی صرفاً یک ضرورت جناحی نیست؛ بلکه یک ضرورت ملی است. حفظ تعادل میان آرمان و واقعیت، پذیرش مسئولیت در قبال وضعیت موجود و جلوگیری از تبدیل رقابت سیاسی به بازی با امید و ناامیدی جامعه، شرط لازم برای صیانت از ثبات سیاسی و جلوگیری از تعمیق شکاف میان حاکمیت و جامعه است.
