در سپهر تحولات راهبردی، لحظاتی فرا می‌رسند که تاریخ، سرنوشت یک ملت را نه صرفا بر پایه قدرت سخت، که بر مدار یکپارچگی اراده‌ها رقم می‌زند. برقراری تفاهم میان ایران و آمریکا و دستیابی به توافق آتش‌بس دائم، بی‌تردید یکی از همین مقاطع سرنوشت‌ساز است. این دستاورد بزرگ که ثمره ایستادگی و مقاومت هوشمندانه ملت در میدان‌های گوناگون است، اکنون نیازمند صیانتی هوشمندانه‌تر است و آن، چیزی نیست جز حفظ وحدت و همبستگی ملی تا نیل به پیروزی بزرگ نهایی. هرگونه غفلت از این اصل راهبردی، حلاوت این کام‌یابی تاریخی را به تلخی مبدل خواهد ساخت.

واقعیت آن است که قدرت چانه‌زنی در میز مذاکره، بازتاب مستقیم انسجام و حضور ملت در صحنه است. هنگامی که دشمن، شکاف و دودستگی را در جبهه داخلی رصد کند، طمع‌ورزی خود را افزایش داده و دستاوردهای روی کاغذ را در میدان عمل تضعیف می‌نماید. برعکس، ملتی که با صدایی واحد و صف‌هایی به هم فشرده از حقوق مسلم خود دفاع می‌کند، به تیم مذاکره‌کننده خود اقتداری می‌بخشد که هر واژه آن در متن توافقات، ضمانتی از پشتوانه عمومی را به همراه دارد. وحدت کلمه، پشتوانه‌ای راهبردی است که معادلات دشمن را بر هم می‌زند و دست برتر را در مراحل پساتوافق تثبیت می‌کند. از این رو، تفرقه و درگیری‌های درون‌گفتمانی، نه یک اختلاف سلیقه ساده، که تیغی برنده در دست بدخواهانی است که تاب دیدن ایران مقتدر و پیروز را ندارند.

در این برهه خطیر، نقش نخبگان، بزرگان، مسئولان و جریان‌های سیاسی بسی فراتر از رقابت‌های معمول جناحی است. آنان که تریبون و نفوذ کلام دارند، باید بدانند که هر واژه نسنجیده می‌تواند شکافی عمیق در روان جمعی ملت ایجاد کند و شیرینی این پیروزی بزرگ را از کام مردم بزداید. مسئولیت تاریخی امروز ایجاب می‌کند که همگان زبان گفتمان خود را از نزاع‌های بیهوده پالایش کرده و بر نقاط اشتراک متمرکز شوند. رقابت‌های سیاسی اگر در چارچوب عقلانیت و اخلاق ملی هدایت نشود، نه تنها کمکی به پیشرفت کشور نمی‌کند، بلکه بستری برای نفوذ و انتقام‌گیری دشمن خواهد بود. بزرگان قوم باید پیش‌قراولان دعوت به خویشتن‌داری، گذشت از کدورت‌های گذشته و تعریف منافع ملی در افقی فراتر از منافع شخصی و گروهی باشند.

تأکید بر وحدت کلمه، میراث ماندگار و همواره زنده رهبران انقلاب اسلامی است. حضرت امام خمینی(ره) بنیان‌گذار جمهوری اسلامی، وحدت را رمز بقا و اقتدار نظام دانستند و آن را حبل‌المتینی خواندند که دشمن از آن هراس دارد. این میراث راهبردی در ادامه مسیر، در منظومه فکری و عملی امام خامنه‌ای شهید(ره) تجلی یافت و ایشان در طول سال‌های متمادی، با هدایت‌های حکیمانه خود، کشتی انقلاب را از میان امواج سهمگین تفرقه به ساحل امن همبستگی رهنمون ساختند. امروز نیز رهبر سوم انقلاب، حضرت امام سیدمجتبی خامنه‌ای، با درایت و هوشمندی بر این اصل اساسی پای می‌فشارند و تأکید دارند که وحدت، نه یک تاکتیک مصلحتی، که استراتژی دائمی ملت ایران در مسیر تحقق وعده‌های الهی و طی طریق تا سرمنزل پیروزی کامل است. سخن نافذ این سه رهبر همواره بر این محور استوار بوده که هیچ قدرتی قادر به شکست ملتی نیست که یکپارچه و متحد به میدان آمده باشد.

بر این اساس، وحدت‌شکنان در میان ملت جایی ندارند و سرنوشتی جز طرد شدن از حافظه تاریخی و اعتماد عمومی نخواهند داشت. آنان که با رفتار و گفتار خود آب در آسیاب دشمن می‌ریزند، اگرچه ممکن است ظاهری از دغدغه‌مندی ملی به نمایش بگذارند، اما در حقیقت بازیگران ناخواسته سناریویی هستند که تهیه‌کننده آن دشمن قسم‌خورده است. ملت آگاه ایران به‌خوبی می‌داند که هرگونه دامن زدن به تفرقه در این مقطع حساس، به‌منزله به خطر انداختن منافع ملی و تضییع خون شهیدان و زحمات مجاهدان است. این مردم همان‌طور که در میدان‌های سخت دشوارتر حماسه آفریدند، در آزمون حفظ وحدت نیز سربلند بیرون خواهند آمد و عناصر نفاق‌افکن را به انزوایی ابدی محکوم خواهند کرد.

در پایان باید اذعان داشت که وحدت، رمز نهایی پیروزی بزرگ است. توافق آتش‌بس، آغازی برای گشایش‌ها و پیشرفت‌های نوین است، اما عبور از این پیچ تاریخی و تبدیل آن به یک صلح پایدار و عزتمند، به شرط بقای همبستگی و هوشمندی جمعی ممکن خواهد بود. ملت ایران با تمسک به وحدت کلمه و با الهام از منویات رهبران الهی خود، این مسیر پرافتخار را تا آخرین نقطه پیروزی طی خواهد کرد. حال که طعم شیرین کامیابی بر کام‌ها نشسته، بیاییم با پرهیز از هرگونه تفرقه بیهوده، این کام را تلخ نسازیم و یکصدا، متحد و استوار، به سوی طلوع فجر پیروزی بزرگ گام برداریم.
صادق سلامت
روزنامه‌نگار
24 خردادماه ۱۴۰۵