بسم الله الرحمن الرحیم
خطابه امام حسین علیه السلام برای اصحابش
روز تاسوعا، امام یاران خود را نزدیک غروب به نزد خود فراخواند.
على بن الحسین علیه السلام مى گوید: من نیز در حالى که بیمار بودم، نزدیک امام رفتم تا سخنان او را بشنوم. شنیدم پدرم به اصحاب خود مى فرمود: «خداى را ستایش مى کنم بهترین ستایش ها و او را سپاس مى گویم در آسایش و سختى. بار خدایا! تو را سپاس مى گویم که ما را به پیامبرى (حضرت محمد صلى الله علیه و آله) گرامى داشتى و به ما قرآن را آموختى و ما را فقیه در دین ساختى و گوشى شنوا و چشمى بینا و دلى آگاه به ما عطا فرمودى و ما را در زمره مشرکین قرار ندادى».
امّا بعد، من یارانى برتر و بهتر از اصحاب خود سراغ ندارم و اهل بیتى نیکوکارتر، و به خویشاوندى پاى بندتر از اهل بیتم نمى شناسم؛ خداوند به همه شما پاداش خیر عنایت فرماید!
من مى دانم که فردا کار ما با این دشمنان به کجا خواهد انجامید. من به شما اجازه دادم که بروید و بیعت خود را از شما برداشتم، هیچ عهد و ذمّه اى از جانب من بر عهده شما نیست. سیاهى شب شما را در برگرفته است، از این تاریکى همچون یک مرکب استفاده کنید (و از محلّ خطر دور شوید)».
ولى یاران امام علیه السلام یک صدا گفتند: «نه به خدا سوگند! هرگز چنین چیزى مباد!» (ما مى مانیم و در رکابت شربت شهادت مى نوشیم) امام چون وفادارى اصحاب را تا مرز شهادت ملاحظه کرد فرمود:«إِنَّکُمْ تُقْتَلُونَ غَدَاً کَذلِکَ، لا یَفْلِتُ مِنْکُمْ رَجُلٌ ؛ فردا همه شما همانند من به فیض شهادت نائل خواهید شد و کسى از شما باقى نخواهد ماند».
یاران با شادمانى گفتند: «الْحَمْدُلِلَّهِ الَّذی شَرَّفَنا بِالْقَتْلِ مَعَکَ ؛ خداى را سپاس که افتخار شهادت در راهش را در رکاب تو نصیب ما کرد!».
امام علیه السلام در حقّ همه آنان دعا کرد و آنگاه فرمودند:«ارْفَعُوا رُؤُوسَکُمْ وَ انْظُرُوا؛ سرهاى خود را بلند کنید و جایگاه خود را ببینید!».
یاران و اصحاب نظر کرده و جایگاه و مقام خود را در بهشت برین مشاهده کردند و امام علیه السلام جایگاه رفیع هر کدام را به آنها نشان مى داد و مى فرمود:«هذا مَنْزِلُکَ یا فُلانُ، وَ هذا قَصْرُکَ یا فُلانُ، وَ هذِهِ دَرَجَتُکَ یا فُلانُ ؛ اى فلان کس! این جایگاه از آن توست و این قصر تو و آن درجه رفیع تو».
این بود که اصحاب با سینه هاى گشاده و چهره هاى باز (با شادى و افتخار) به استقبال نیزه ها وشمشیرها مى رفتند تا سریعتر به جایگاهى که در بهشت دارند، برسند.
خبرگزاری دفتر حضرت آیت الله العظمی مکارم شیرازی