به نام خدا

سخنی با نخبگان و کنشگران انقلابی

«مدیریت انتظار؛ یا چگونه دشمن را در دام همدلی خود گرفتار کنیم؟»

عزیزان هم‌دل و هم‌راه؛
این روزها در فضای مجازی، موجی از تحلیل‌های شتاب‌زده و بعضاً شکننده را شاهدیم که متأسفانه با هدف چندقطبی‌سازی و القای «ما در برابر ایشان» طراحی می‌شود. از منظر علم روان‌شناسی سیاسی، دشمن امروز به دنبال «فلج‌سازی اراده‌ی جمعی» از طریق انباشتِ یأس و تردید است. اما پاسخ هوشمندانه‌ی ما، نه سکوت است و نه جنجال، بلکه «همدلیِ فعال» و «اعتمادِ راهبردی» به قلعه‌ی مستحکم نظام یعنی رهبری است.

بیایید با نگاهی فراتر از هیجانات لحظه‌ای، به این نکته دقیق توجه کنیم که رهبر معظم انقلاب (مدظله‌العالی) در تازه‌ترین کلام خود، با کمال صراحت و دور از هرگونه حاشیه‌سازیِ تعارفی، فرمودند: «علی‌الاصول نظر دیگری داشتم»؛ اما در یک حرکت کاملاً مدبرانه و مصلحت‌محور، به رئیس‌جمهور و شورای عالی امنیت ملی اعتماد کردند و قوت قلب دادند.

اینجاست که پای درس «مدیریت خردمندانه» می‌نشینیم. اگر رهبر فرزانه‌ای که اشراف کامل بر ابعاد پنهان و آشکار ماجرا دارد، به‌خاطر پاسداری از انسجام ملی و اقتدار دستگاه دیپلماسی، از نظر شخصی خود می‌گذرد و تیم اجرایی را پشتیبانی می‌کند، آیا سزاوار نیست که ما نیز سلیقه‌های شخصی و گروهی را کنار بگذاریم و گوش‌به‌فرمانِ تام ایشان باشیم؟! مگر نه این است که اطاعت از رهبری، فقط در جایی که نظر ما هم‌سو با ایشان است معنا ندارد؛ بلکه «جهاد اکبر» امروز، اطاعت در شرایطی است که شاید تحلیل ظاهریِ ما چیز دیگری می‌گوید.

دشمنان، به‌ویژه آن رژیم غاصب و کودک‌کش صهیونیستی، امروز بیش از هر زمان دیگری به «آشوب روانی» در داخل امید بسته‌اند. آنها می‌خواهند مذاکره‌کنندگان و هادیانِ سیاست خارجی را در تنگنایِ «چشم‌داشت‌های متعارض» گرفتار کنند تا نتوانند با خیالی راحت، پیگیر حقوق مسلم ملت باشند. پس وظیفه‌ی امروز ما چیست؟ صبوریِ هوشمندانه و انتظارِ فارغ از شتابزدگی.

ما در مجمع نخبگان اهواز، همچون همیشه با رویکردی کارشناسی و فارغ از احساسات زودگذر، همه‌ی زوایا را رصد می‌کنیم. اما تأکید می‌کنیم که ورود ما به عرصه، تنها زمانی خواهد بود که گره‌ای کور در میانه‌ی راه ایجاد شود؛ وگرنه امروز، فصل «قوت‌قلب دادن» به مجموعه‌ی نظام است، نه فصل «موضع‌گیری‌های متفرقانه».

برادران و خواهران! بیایید باور کنیم که وحدت، صرفاً یک شعار عاطفی نیست؛ یک سلاح راهبردی برای خنثی‌سازی فتنه‌ی «چنددستگی» است. دشمنان چشم به التهاب دارند و ما چشم به فرمان رهبر. این تقابل، نشان‌دهنده‌ی بلوغ ماست. بگذارید با «سکوتِ تدبیرآمیز» مقابل شایعه‌پراکنی‌ها و «فریادِ متحد» در حمایت از نظام، ثابت کنیم که ملت ایران، حاضر به بازی در زمینِ دشمن نیست.

ما بر سر عهدی که با انقلاب بسته‌ایم، استواریم؛ گوش به فرمان رهبری و منتظر ظهور نتایج شیرینِ این تدبیر حکیمانه.

والسلام
مجمع نخبگان اهواز
۳ تیرماه ۱۴۰۵