✍️”سید محمد درستان”
سفر بسیار هیجان انگیز است و مسافر با فراز و نشیب های گوناگونی روبرو می شود و معمولا هر سفری با تصاویرزیبا وخاطره های شیرین آن سفر، ماندگارتر می شود.
در مسیری از این کره خاکی ،سفری است بسیار زیبا ومسیری بسیار دلنشین وزیباتر، که در دوره ای از سال میلیونها مسافر عاشق را با خود دارد ، دراین سفر سختی های زیادی از گرما و تشنگی ، تصادف ، مریضی یا حتی مرگ وجود دارد ولی در این سفر همه مشتاقند پیر ، جوان ، کودک ، زن ومرد، همه وهمه.
میزبانان سفر نیز از همه چیز خود گذشته و زیباترین وبا خلوص ترین سفره ها را تزئین و والاترین پذیرایی را از مهمانانی عزیزخود خواهند داشت. مسافرانی که همچون انبوهی از ستارگان نورانی در آسمانی که دو ماه بسیار رخشان وزیبا در خود دارد جمع شده اند ودر مسیر عرفانی و ماورایی بین این دوماه (بین الحرمین) در گردش و نور افشانی می باشند .
این سفر دلنشین، مسیری پر از عشق وایثار است که مسافران ومیزبانانی دارد که همه شیفته وعاشق و شوق بسیاری در رسیدن به زیباترین وبزرگترین مرکز عشق عالم را در خود پرورانده اند.
زیبایی سفری به پهنای عشق به عاشقی که از همه گذشت ودر آخربه همه رسید از جان عزیزو عزیزفرزندان و بهترین یاران وهمه گذشت وعشقی مجنون وار آفرید که جهان را هزاران سال شیفته و مبهوت خود نموده است.
سفری با عشق به امامی که دفتری قطور از کلیه واژگان عشق ومعرفت داشت .
کدامین برگ دفتر عشق خونین کربلای حسینی را ورق زنیم تا تجلی حماسه ها، روح و روانمان را حیاتی تازه بخشد؟ کدامین صفحه از کتاب سرخ عاشورا و تاریخ کربلا را از نظر بگذرانیم تا تلألؤ معجزه ها، دیدگان جانمان را نور و صفا دهد؟
اربعین حسینی، آینه باز تابنده آن حماسه ها و باورهاست.
هر قدم و هر عمل حسین بن علی و یاران او و وارثان راهش و پیام رسانان خونش، حماسه ای ماندگار است. حسین علیه السلام معلم حماسه و آموزگار سروری و اسوه خداجویی و شهادت طلبی است.
کربلای او جلوه گاه حقیقت است و اربعین او، بازگشایی همان کتاب جاوید، که سطر سطرش بیدارگر و الهام بخش است واین سفر عشق واربعین است که همه را از پیر وجوان ، زن ومرد واز همه عالم به سمت او روان می نماید.
” ای شوق پابرهنه کـه نامت مسافر اسـت
این تاول اسـت در کف پا یا جواهر اسـت
راهی شدی بـه سمت رسیدن بـه اصل خویش
وقتی کـه در نگاه تـو مقصد حرم شود
پاگیر جاده می شود آن دل کـه عابر اسـت
با آب و تاب سینه زنان گرم قل قل اسـت
کتری آب جوش کـه در اصل شاعر اسـت
فنجان لب طلا پر و خالی کـه می شود
هربار گفته ام نکند چای آخر اسـت ”
در آخر اربعین، تنها یک سفر نیست؛ مدرسهای برای آموختن عشق، ایثار، همدلی و بندگی است. راهی است که از کربلا میگذرد و دل انسان را به افق روشن ظهور پیوند میزند.
“اللهم ارزقنا زیاره الحسین(ع) فی الدنیا و شفاعته فی الآخره”
2 پاسخ
محمد جان. بهت افتخار می کنم عزیزم. مثل همیشه انشای زیبایی نوشتی. انشاالله همین طوری خوب درس بخون تا در آینده برای جامعه اسلامی مفید باشی.
دوستدارت عبدالله
سلام. منم تو نوشتن شعر به محمد کمک کردم. من و محمد با هم شعرو کامل کردیم. لطفن اسم منم اضاف کنید اگه میشه.
مصطفی زمانی هستم. ۱۲ سالمه.