✍️ نگارنده؛ سیدقنبر یوسفیانی
دانش‌آموخته علم سیاست و روابط بین‌الملل
«فرزند؛ خوزستان –بهبهان»

مقدمه؛
جوانی برخاسته از عمق محرومیت؛
داستان مردان بزرگ تاریخ، همیشه از دل بحران ها زاده می شود؛ آنگاه که همه چیز به هم ریخته است و هیچ چیز بر مدار خود نمی چرخد، مردانی پا به میدان می گذارند که قرار است نظم را از دل آشوب بیرون بکشند.
«حال در این مقاله بنا دارم به پاس تشکر از همه خوبیها و خدمات مفید به انقلاب و کشور ایران اسلامی و جانفشانی های ابر مردی از ایل ریشه دار با اصالت و بزرگ بختیاری را به قلم نگارش در اورم که این روزها مجددا” خار چشم دشمنان قسم خورده این اب و خاک و ملت رشید وشهید پرور، همیشه در صحنه ایران اسلامی شده است و با رجز خوانی های زیبا و تحلیل های معنا دارش تخم ترس و وحشت را در دل آمریکایی های زبون و اسراییلی های سگ صفت کودک کش انداخته است».
سردار محسن رضایی، از نسل همان مردان است؛ جوانی از دل کوههای سر به فلک کشیده خوزستان و شهر اولین های ایران مسجد سلیمان شهید پرور ، که روحیه ای مقاوم و ذهنی مدیریتی داشت، دقیقاً در مقطعی که انقلاب اسلامی تازه پیروز شده بود و هر روزش یک امتحان تازه بود.
در آن روزهای آغازین، هنوز ساختارهای کشور تکوین نیافته بود؛ ارتش درهم ریخته، نهادهای امنیتی فروپاشیده و هرج و مرج در اقصی نقاط کشور حاکم بود در همین فضای ملتهب و پرآشوب، انقلابیگری تنها با ایمان و میدان مداری معنا می یافت؛ جوانی از خطه جنوب ایران به میدان آمد که به تدریج نامش بر سردر دفاع مقدس حک شد. او کسی بود که با روحیه انقلابی، تدبیر نظامی و اخلاصی کم مانند، در عنفوان جوانی مسئولیت جبهه وجنگ نابرابر با رژیم بعث را در بحرانی ترین برهه بر دوش گرفت؛ زمانی که بسیاری هم سن وسالان وی حتی تصور اداره کشور را هم نداشتند.جوانی او، جوانیِ بیداری، تفکر و انقلابی بود. او از همان سالهای نخست، خود را وقف آرمانی کرد که امام خمینی(ره) برافراشته بود؛ آرمانی که نه در حرف، که در عملِ سختِ میدان باید رخ می نمود.
بخش اول؛
فرماندهی جنگ هشت ساله دفاع مقدس در بحرانی ترین برهه ها
با شروع تجاوز رژیم بعث عراق و درحالی که کشور در بحران انقلاب به سر می برد، دفاع مقدس به آزمون بزرگ نظام اسلامی تبدیل شد. در این شرایط، سردار محسن رضایی جوان به فرماندهی سپاه پاسداران انقلاب اسلامی رسید و در طول هشت سال دفاع مقدس، مسئولیت سنگین هدایت و سازماندهی نیروهای مردمی و نظامی را بر عهده گرفت.
او در زمانی فرماندهی کرد که:
هیچ زیرساخت دفاعی منسجمی وجود نداشت؛ارتش از گذشته دگرگون شده و سپاه نوپا و تازه قد علم کرده بود؛ اما دشمن خصم با تمام تجهیزات مدرن غربی و شرقی مجهز و حتی پشتیبانی هم می شد؛ و جوانان این سرزمین با دست خالی اما دل سیر از ایمان، به مقابله می رفتند.
اینجا بود که نقش سردار رضایی جوان در این برهه، صرفاً یک فرماندهی نظامی نبود؛ او نقش یک مدیر راهبردی و مهندسِی دفاع مقدس را ایفا کرد. طرح ریزی عملیاتهای بزرگ، هماهنگی بین ارتش و سپاه، مدیریت نیروی انسانی انقلاب و اتخاذ راهبردهای دفاعی و تهاجمی هوشمندانه، از جمله اقداماتی بود که او در آن سالها به سرانجام رساند. همچنین انسجام بخشی به جبهه ها، تربیت فرمانده هانی که بعدها ستونهای دفاع ملی شدند، و طراحی عملیاتهایی که نقطه عطف دفاع مقدس به شمار می روند، همگی مرهون تدبیر و اخلاص، شجاعت و درایت ذاتی سردار رضایی بود.
وقتی همه چیز درهم بود، او نظم بخشید؛ وقتی همه از شکست وامانده بودند، او امید را به جبهه ها بازگرداند؛ و وقتی برخی در پی خستگی نیروها یا نتیجه نگرفتن بودند، او ایستادگی و مقاومت را مبنای عمل قرار داد. یادگار هشت سال دفاع مقدس بودن، افتخاری است که کمتر فرمانده ای نصیبش شده است.

بخش دوم؛
مورد اعتماد امام و بنیانگذار انقلاب

شاید مهم ترین گواه بر حقانیت و شایستگی سردار رضایی، اعتماد بی پایان امام خمینی(ره) و رهبری شهید امت اسلامی به او باشد. در جمهوری اسلامی، نزدیکترین افراد به امام و رهبری، آنان نیستند که فقط ادعای انقلابی گری دارند؛ بلکه کسانی هستند که در میدان عمل، در سختی ها و در دل اتهام ها و تهمت ها، پای در رکاب انقلاب مانده اند.
محسن رضایی از آن معدود چهره هایی است که، در تمام دوران حیات امام خمینی(ره)، از وصایا و اوصاف انقلاب پیروی کرد و در سخت ترین لحظات جنگ وسیاست،همواره مطیع و معتقد به خط امام بود؛ و هرگز از وصیت های بنیانگذار کبیر انقلاب منحرف و غافل نشد وی همواره خود را سربازِ کوچک و رهرو ولایت می دانست.

این اعتماد، فقط در کلام خلاصه نمی شد؛ امام خمینی(ره) و پس ازآن رهبر معظم انقلاب، سپردن مسئولیت های حساس و سنگین به او را گواه بر صداقت، کفایت و قابل اعتماد بودنش قرار دادند. کسی که در کنار ولایت می ماند؛ آن هم نه در روزهای خوش قدرت، بلکه در روزهایی که گاهی حتی سختی های مدیریت، آبستن تهمت ها و بی مهریها نیز بود
پای در رکاب انقلاب ماندن، با سخت ترین آزمون ها سنجیده می شد و سردار رضایی در این آزمون، سربلند بیرون آمد.

بخش سوم؛
پس از جنگ؛ در عرصه سیاست و سازندگی

دفاع مقدس تمام شد، اما میدان خدمت برای سردار رضایی پایان نیافت. او از سپاه به عرصه سیاست و سازندگی گام نهاد و در دورهایی که کشور نیازمند بازسازی ویرانه های جنگ بود، در عرصه های گوناگون به خدمت پرداخت. او در عرصه سیاست نیز همواره دغدغه منافع ملی، مقاومت و پاسداشت ارزشهای انقلاب را مدنظر داشت زیرا همواره از مسئولیت های سیاسی و نظامی گرفته تا حضور مؤثر در مدیریت های کلان کشور، سردار رضایی به عنوان چهره ای مفید، باانگیزه و متعهد شناخته می شد.
وی در عرصه سیاست هم نشان داد که مدیرِ میدان، در فضای دیپلماسی، برنامه ریزی و سازندگی نیز قادر به خدمت است؛ زیرا روحیه او، روحیه خدمت گزاری بود، نه جایگاه طلبی یا سهم خواهی از انقلاب و میدان یا دیپلماسی.
این حضور مستمر، نشان داد که او یک چهره تک بعدی نیست؛ بلکه فردی مخلص و انقلابی و ولایت مداری است که در جنگ، شمشیرِ جهاد را در دست داشت و در صلح، کلنگِ سازندگی را.

بخش چهارم؛

بی مهری ها و تهمت های ناروا؛

اما می توان گفت در برهه های کنونی که مرد و نامرد درپشت نقاب های تزویر و ریا مخفی شده اند هیچ پیش قراولِ صادق وخداترس و وطن دوستی امروزه از گزند حسادت و کینه دشمنان قسم خورده داخلی و خارجی این آب و خاک مقدس در امان نماند اند . سردار رضایی نیز در دوره هایی از سوی برخی جریان هایی که خود را مدافع انقلاب نشان می دادند اما اهل دشمنی با خادمان صادق بودند، مورد هجوم بی مهری ها، تهمت های ناروا و رفتارهای ناخوشایند قرار گرفت. برخی از کاندیداهای ریاست جمهوری در دوره های مختلف، در پی آن بودند که با تخریب چهره او، وی را دلسرد کنند و از چشم مردم بیندازند و از ادامه مسیر انقلابی بازدارند اما شکست و شکست خورده اند و در امیال ناپسند خود غرق و از صحنه روزگار چه سیاسی و چه دولتی محو شده اند و شد همان مثل معروف «زمستان رفت و روسیاهی به زغال ماند». در کل هدف این هجمه ها روشن بود: شکستنِ اراده ایی که پایبند به امام و انقلاب است، کمرنگ کردن نقش واقعی او در تاریخ دفاع مقدس، و از میدان به در کردن چهره ای که رقیبی جدی برای جریانهای خاص بود.

اما خداوند اراده این شخص مخلص خود را بر این نهاد که سردار رضایی:در برابر این بی مهریها و اتهام های ناروا خم نشود و از ادامه راه امام و رهبری دست نکشد؛ ودر برابر موجهای تخریب، همچنان پایدار و مؤمن بماند و با صبر انقلابی و سکوتِ حکیمانه، اعتماد ملت و رهبری را از دست ندهد که همین صبر و ایستادگی، او را به جایگاهی رساند که اکنون همه دوست و دشمن به حقانیت، ایمان و درستکاری هایش پی برده اند؛ آنجا که دیگر تهمت ها بی اعتبار شده اند و حقیقت، خود را بر همگان آشکار ساخته است.

بخش پنجم؛

مورد اعتماد قرار گرفتن رهبری جوان و دبیری شورای عالی امنیت ملی امروز، ثمره سالها اخلاص، ایستادگی و پایبندی به ولایت است که اینک کاملاً نمایان شده است.
سردار محسن رضایی به اعتمادِ رهبر معظم انقلاب و صدالبته مورد توجه امت، به وعده و اقداماتی رسیده که سالهاست برای آنها کوشیده است. مسئولیت حساس و خطیر «دبیری شورای عالی امنیت ملی» سپردهایی است بر دوش او که نشان از عمق اعتماد مجموعه نظام به توانمندی، امانتداری و نگرش راهبردی او دارد.

دبیری این شورا، در دنیای پرتنش امروز و در مقاطع حساس تعیین کنندهایی که امنیت ملی کشور با تهدیدات گوناگون روبه روست، نشان میدهد که مردان میدان دفاع مقدس، همچنان حافظ امنیت و منافع ملی این سرزمین هستند.
او که امروز مورد اعتماد رهبر و نائب بر حق امام شهید است، همان کسی است که در بحرانی ترین روزها در کنار انقلاب ماند و در آرام ترین سپهرِ سیاسی نیز ولایی و متعهد باقی ماند.

*نقش راهبردی در دفاع مقدس:*

طرح ریزی عملیاتهای بزرگ فتح المبین، بیت المقدس، رمضان، والفجرها و کربلاها، از جمله افتخارات دوران فرماندهی اوست.هماهنگی ارتش و سپاه: مدیریت منسجم دو نهاد دفاعی در جنگ، از مهمترین اقدامات مدیریتی او محسوب میشود.

*حضور مستمر در ولایت پذیری:*

در قضیه پیام امام و تخریبهای رسانهای، همواره خط مشی امام و رهبری را ملاک عمل قرار داد.

*روحیه خدمت گزاری:*

او از معدود چهره هایی است که هم در دلِ جنگ، هم در سیاست و هم در سازندگی دغدغه انقلاب را از دست نداد.

نتیجه گیری؛
« مردی که تاریخ او را تأیید کرد»

نام محسن رضایی، امروز در حافظه تاریخ انقلاب و دفاع مقدس این گونه ثبت شده است: مدیری راهبردی، فرمانده ای ایمانی، چهرهای پاکدست و سربازی صادق در رکاب ولایت.
آنچه او را متمایز می سازد، نه فقط فرماندهی نبوغ آمیز هشت سال جنگ، بلکه ایستادگی ماندگارِ او در اوج بی مهری و تهمت هاست؛ درحالیکه برخی درصدد بودند او را خسته و دلسرد کنند، او با اتکال به خدا، از امام و انقلاب دست نکشید و در رکاب ماندن را به عالی ترین وجه معنا کرد. امروز، هم دشمن و هم دوست، هم رهبر و هم ملت، بر حقانیت و ایمان او مهر تأیید زده اند و این، بزرگترین پاداش برای مردی است که یک عمر وقف آرمان انقلاب بود.
“این پیام برای نسل جوان است که بدانند و بیآموزند: کسی که با اخلاص و ایستادگی در راه خدا و ولایت بماند، سرانجام تاریخ به نفع او داوری خواهد کرد و تهمت ها، یک روز در برابر حقیقتِ او خاکسار خواهند شد”.
در پایان باید ، نوشت و دست به دعا گفت؛
یادگار هشت سال دفاع مقدس، برادرعزیز و بزرگوار سردار محسن رضایی؛ امید که همچنان سربلند، رکابدار ولایت و پاسدار ارزشهای انقلاب اسلامی در پناه خداوند منان بمانی.

۲۰مرداد ۱۴۰۵ خوزستان _اهواز