صنعت نفت آبادان فقط یک تیم فوتبال نیست؛ بخشی از هویت شهری است که نامش با فوتبال گره خورده است. آبادان، شهر فوتبال و مردمانی است که سال‌هاست قلبشان برای زرد طلایی می‌تپد؛ تیمی که سکوهای ورزشگاه تختی و خاطرات نسل‌های مختلف فوتبال‌دوستان آبادانی با نام آن عجین شده است.
اما شرایط امروز صنعت نفت، نگرانی‌های زیادی را میان هواداران ایجاد کرده است؛ نگرانی‌هایی که نمی‌توان به سادگی از کنار آنها گذشت. آینده این تیم و جایگاه آن در فوتبال کشور، برای مردمی که صنعت نفت را بخشی از زندگی خود می‌دانند، اهمیت زیادی دارد.
در سال‌های اخیر، یکی از دغدغه‌های جدی هواداران، فاصله گرفتن تدریجی مدیریت باشگاه از بدنه بومی و ظرفیت‌های مدیریتی آبادان بوده است. شهری که در کنار سابقه درخشان صنعتی و ورزشی، مدیران و نیروهای توانمندی دارد که می‌توانند برای صنعت نفت تصمیم بگیرند و برای این باشگاه بزرگ برنامه داشته باشند.
اکنون نیز زمزمه‌هایی درباره احتمال تغییر مدیرعامل و حضور مدیری از تهران شنیده می‌شود؛ خبری که امیدواریم صرفاً در حد شنیده‌ها باشد و تصمیمی عجولانه درباره آینده باشگاه گرفته نشود.
سؤال ساده است: آیا در آبادان و مجموعه بزرگ صنعت نفت، مدیری توانمند و دلسوز برای اداره باشگاهی با این پیشینه وجود ندارد؟
آقای راشدی مدیر عامل محترم پالایشگاه آبادان، امروز انتظار مردم آبادان این است که از هویت، ظرفیت‌ها و داشته‌های این شهر دفاع شود. صنعت نفت باید مدیری داشته باشد که درد فوتبال آبادان را بداند، کنار مردم باشد و با تمام توان برای موفقیت این تیم تلاش کند.
قرار نیست هر مدیر یا مسئول غیر بومی الزاماً ناموفق باشد؛ بحث بر سر اعتماد به ظرفیت‌های بومی است. وقتی مدیرعامل، مدیران ارشد و بخش‌های مختلف یک باشگاه عمدتاً از خارج از آبادان انتخاب می‌شوند، طبیعی است که این پرسش برای مردم شکل بگیرد که چرا از نیروهای توانمند همین شهر استفاده نمی‌شود؟
صنعت نفت آبادان متعلق به یک فرد یا یک مجموعه نیست؛ این تیم شناسنامه فوتبال آبادان است.
مردم این شهر حق دارند درباره آینده تیم محبوبشان نگران باشند و حق دارند انتظار داشته باشند تصمیم‌های مهم درباره صنعت نفت، با شناخت عمیق از آبادان و فوتبال آن گرفته شود.
امروز بیش از هر زمان دیگری، صنعت نفت به ثبات، مدیریت توانمند، برنامه‌ریزی و البته اعتماد به ظرفیت‌های آبادان نیاز دارد؛ چرا که زرد طلایی فقط یک رنگ نیست، بخشی از هویت مردمی است که سال‌ها با افتخار نام صنعت نفت را فریاد زده‌اند.

حرف مردم آبادان و فوتبال‌دوستان این شهر یک مطالبه ساده اما جدی است؛ لطفاً کمتر از مدیران پروازی استفاده کنید.
مدیری که قرار است از تهران برای اداره صنعت نفت به آبادان بیاید، چه چیزی بیشتر از یک مدیر توانمند آبادانی می‌تواند به این باشگاه اضافه کند؟ آیا شناخت او از فوتبال آبادان، مردم این شهر و فرهنگ صنعت نفت بیشتر است؟ آیا جز هزینه‌های رفت‌وآمد و اقامت، آورده دیگری برای باشگاه خواهد داشت؟
آبادان سال‌هاست با صنعت نفت زندگی کرده و مردم این شهر بیش از هر مدیری، درد و دغدغه این تیم را می‌شناسند. در همین استان و همین شهر، مدیران توانمندی حضور داشته‌اند که در سطوح مختلف کشور مسئولیت داشته و چرخ بسیاری از مجموعه‌های بزرگ را گردانده‌اند. پس چرا وقتی نوبت به صنعت نفت آبادان می‌رسد، اعتماد به نیروهای بومی کمرنگ می‌شود؟
این خواسته، خواسته‌ای جناحی یا شخصی نیست؛ دغدغه مردمی است که صنعت نفت را بخشی از هویت آبادان می‌دانند.

صنعت نفت را باید با شناخت آبادان، با دلِ آبادان و با اعتماد به توان مدیران آبادانی اداره کرد؛ چرا که سخت است باور کنیم برای اداره شناسنامه فوتبال آبادان، حتماً باید مدیری از تهران به این شهر بیاید.

این یک سهم‌خواهی نیست؛ دفاع از هویت آبادان است. صنعت نفت اگر قرار است دوباره قد علم کند، به مدیری نیاز دارد که با این تیم زندگی کند، درد مردمش را بفهمد و برای موفقیتش وقت بگذارد؛ مدیری که بتواند اعتماد سکوهای زرد را دوباره به دست آورد.
صنعت نفت آبادان را نباید از آبادان گرفت؛ این تیم، برای مردم این شهر فقط فوتبال نیست.

در پایان از فرماندار آبادان و نمایندگان مردم در مجلس انتظار می‌رود این مطالبه فوتبال‌دوستان آبادانی را جدی بگیرند و اجازه ندهند مدیریت باشگاه بدون توجه به ظرفیت‌های مدیریتی این شهر، صرفاً به خارج از آبادان سپرده شود.