بسم الله الرحمن الرحیم
حسبنا الله و نعم الوکیل نعم المولا و نعم النصیر.
🔴.آرایش مدیریتی کشور باید متناسب با شرایط جنگی باشد
دفاع از سفره مردم، مهم‌ترین عرصه مسئولیت مدیران
💢.کشور در مقطع حساسی قرار دارد و شرایط کنونی اقتضا می‌کند مدیران در همه سطوح، از مدیریت ملی تا استان، شهرستان و دستگاه‌های اجرایی، متناسب با وضعیت موجود آرایش مدیریتی و عملیاتی به خود بگیرند.
در شرایط جنگی، دشمن تنها در میدان نظامی به دنبال ضربه زدن نیست؛ اقتصاد، تولید، معیشت، امنیت غذایی، بازار و آرامش روانی جامعه نیز از عرصه‌های مهم تقابل هستند.
بنابراین، اگر از آرایش جنگی مدیران سخن می‌گوییم، نباید این مفهوم را صرفاً به حوزه‌های دفاعی و امنیتی محدود کنیم. مدیریت اقتصادی و اجرایی کشور نیز باید برای مقابله با فشارها، کاهش آسیب‌ها و حفظ ثبات زندگی مردم، آمادگی و برنامه عملیاتی داشته باشد.
اولویت نخست؛ معیشت مردم
در چنین شرایطی، یکی از مهم‌ترین وظایف مدیران، حفاظت از معیشت مردم و تقویت تاب‌آوری اقتصادی خانواده‌ها است.
مردم نباید هزینه ضعف در تصمیم‌گیری، تأخیر در اقدام، موازی‌کاری یا نبود برنامه را پرداخت کنند.
تحریم و فشار خارجی ممکن است بخشی از واقعیت‌های موجود باشد؛ اما مدیریت کشور باید برای آن راهکار تاب‌آوری داشته باشد. نمی‌توان اجازه داد فشارهای خارجی مستقیماً به بازار و سفره مردم منتقل شود و سپس صرفاً به بیان مشکلات اکتفا کرد.
باید برای هر فشار، راهکار عملی طراحی شود؛ برای هر تهدید، سناریوی مقابله وجود داشته باشد و برای حفظ قدرت خرید مردم، برنامه مشخص و قابل سنجش ارائه شود.
تاب‌آوری اقتصادی باید در زندگی مردم دیده شود
تاب‌آوری اقتصادی یک شعار یا اصطلاح اداری نیست؛ باید نتیجه آن در زندگی مردم دیده شود.
تاب‌آوری یعنی کشور در برابر فشارها بتواند تولید را حفظ کند، زنجیره تأمین کالاهای اساسی را پایدار نگه دارد، از تولیدکننده حمایت کند، اشتغال را حفظ کند و اجازه ندهد فشارهای اقتصادی، اقشار متوسط و ضعیف جامعه را بیش از توانشان تحت فشار قرار دهد.
در این شرایط، باید نگاه مدیران از گزارش‌محوری به مسئله‌محوری و نتیجه‌محوری تغییر کند.
مدیر باید بداند در بازار چه می‌گذرد، مردم با چه مشکلاتی روبه‌رو هستند، تولیدکننده چه موانعی دارد و تصمیم او چه اثری بر زندگی مردم خواهد گذاشت.
مدیر باید در میدان باشد
مدیری که شرایط کشور را به‌درستی درک نکرده، برای بحران‌ها برنامه ندارد، زیرمجموعه خود را برای شرایط دشوار آماده نکرده و برای مشکلات واقعی مردم راهکار عملی ارائه نمی‌کند، باید مورد ارزیابی جدی مدیریتی قرار گیرد.
میز مدیریت، جایگاه مسئولیت است؛ نه تشریفات.
امروز مردم به مدیرانی نیاز دارند که در میدان حضور داشته باشند، صدای مردم را بشنوند، مشکلات را از نزدیک ببینند، تصمیم به‌موقع بگیرند و تا رسیدن به نتیجه، مسئولیت کار خود را دنبال کنند.
در برابر تحریم، باید تاب‌آوری ساخت
در برابر فشار و تحریم، کشور نیازمند اقتصاد تاب‌آور، تولید فعال، زنجیره تأمین پایدار، حمایت هدفمند از تولید و برنامه مشخص برای حفظ معیشت مردم است.
هر دستگاه اجرایی باید از خود بپرسد:
اگر فشارها افزایش پیدا کرد، برنامه ما چیست؟
چگونه از سفره مردم صیانت می‌کنیم؟
چگونه تولید و اشتغال را حفظ می‌کنیم؟
چگونه اجازه نمی‌دهیم مشکلات اقتصادی، فشار مضاعفی بر خانواده‌ها وارد کند؟
این پرسش‌ها باید به برنامه عملیاتی، تقسیم مسئولیت و اقدام واقعی تبدیل شوند.
دفاع از مردم، بخش مهمی از مدیریت در شرایط جنگی است
اگر کشور در شرایط جنگی قرار دارد، مدیریت اقتصادی و اجتماعی نیز باید متناسب با این شرایط فعال شود.
آرایش جنگی واقعی در مدیریت کشور یعنی دفاع از امنیت اقتصادی مردم؛ دفاع از تولید؛ دفاع از اشتغال؛ و دفاع از سفره خانواده ایرانی.
امروز بیش از هر زمان دیگری به مدیرانی نیاز داریم که تصمیم بگیرند، اقدام کنند، پاسخگو باشند و برای حل مشکلات مردم تا رسیدن به نتیجه از میدان خارج نشوند.
زمان، زمان مدیریت روزمره نیست؛ زمان مسئولیت‌پذیری، آمادگی، اقدام و خدمت جهادی است.
🖋️.هوشنگ صالح راد
دبیر جمعیت رزمنده مدافع انقلاب اسلامی استان خوزستان
۲۹شهریور ماه ۱۴۰۵
