✍️جانفداء.د.اردشیر شریف زاده
دبیر جامعه اسلامی فرهنگیان استان خوزستان و عضو شورای مرکزی فرهنگیان کشور

صحنه‌ای که در سالن مجمع عمومی سازمان ملل رقم خورد، بیش از یک سخنرانی بود؛ یک اعتراف تاریخی و یک خودکشی سیاسی علنی بود. بنیامین نتانیاهو، نخست‌وزیر رژیمی که زمانی خود را ابرقدرت نظامی منطقه می‌دانست، دیشب پشت تریبون ایستاد، اما نه به عنوان یک فاتح، بلکه به عنوان یک متهم فراری که نقاب از چهره‌اش کنار رفته بود.

🔸خروج دسته‌جمعی نمایندگان کشورها از سالن، درست در لحظه‌ای که او شروع به سخنرانی کرد، نمایشی بی‌سابقه از انزجار جهانی بود. این صحنه، تصویر واقعی «انزوای مطلق» اسرائیل در جهان امروز بود. نتانیاهو که غرق در توهمات قدرت بود، با لحنی وقیحانه خطاب به حاضران گفت: «اگر بزدلی باقی مانده، از سالن خارج شود.» اما این جمله، نه نشانه قدرت، بلکه فریاد استیصال کسی بود که می‌دید دنیا پشتش را به او کرده است.

🔹در طول سخنرانی، زبان بدن مضطرب و لرزان او، فریادهای خشم‌آلود و اتهام‌زنی‌های بی‌پایه به روسای کشورها و حتی شهردار نیویورک، همه و همه نشان می‌داد که او در لبه پرتگاه ایستاده است. او دیگر همان نتانیاهوی سه سال پیش نبود که با قلدری در مجامع بین‌المللی ظاهر می‌شد؛ او حالا رهبر یک رژیم شکننده، منفور و در حال زوال بود که برای بقای خود، جز جنایت و نسل‌کشی چاره‌ای نمی‌بیند.

🔸شاید بهترین بخش این نمایش مذبوحانه، اعتراف ناخواسته او به قدرت بازدارندگی ایران بود. نتانیاهو با وحشت از «هزاران موشک بالستیک ایران» سخن گفت؛ اعترافی تلخ برای صهیونیست‌ها که ثابت کرد ضربات سنگین محور مقاومت، به‌رغم سانسور رسانه‌ای، چگونه ستون‌های این رژیم پوشالی را به لرزه درآورده است.

🔹آنچه دیشب جهان دید، نه نمایش قدرت، بلکه مراسم تشییع حیثیت سیاسی رژیمی بود که با جنایت و دروغ، برای خود هویتی جعلی ساخته بود. نتانیاهو با تکرار جمله «ما در حال نابودی هستیم»، در واقع وصیت‌نامه سیاسی خود و رژیمش را امضا کرد.

🔸تاریخ ثابت خواهد کرد که این اشتباهات فاحش، زوال اسرائیل را بسیار زودتر از آنچه تصور می‌شد، رقم خواهد زد. دیشب، در قلب نیویورک، صدای فروپاشی شنیده شد.