اسماعیل عبدی مکوند
آموزش و پرورش، سنگ بنای پیشرفت هر جامعه‌ای است و سرنوشت نسل‌های آینده در دستان مدیرانی رقم می‌خورد که با درایت، صداقت و تدبیر، راهگشای مسیر تعلیم و تربیت می‌شوند. امروز، ۲۴ بهمن ۱۴۰۳ ، برگ تازه‌ای در دفتر آموزش و پرورش خوزستان ورق خورد و جناب ناصر علیفر، مدیری جوان اما کارآزموده، سکاندار این نهاد مهم شد. این انتصاب را به مردم شریف استان، خصوصاً فرهنگیان فرهیخته، تبریک می‌گوییم؛ باشد که این انتخاب، آغازی برای تغییرات بنیادین و خروج از تاریکی‌های گذشته باشد.
آموزش و پرورش خوزستان؛ گذشته‌ای تلخ، آینده‌ای امیدبخش؟
سال‌هاست که آموزش و پرورش استان، در سراشیبی ضعف و ناکارآمدی افتاده و در رتبه‌های آخر کشوری دست و پا می‌زند. بی‌توجهی به آموزش، بی‌عدالتی در انتصابات، ناکارآمدی مدیران و نفوذ عناصر ناصالح، این نهاد را از مسیر اصلی خود منحرف کرده است. محیطی که باید بستر رشد و تربیت باشد، درگیر فساد مالی، اخلاقی، آموزشی و پرورشی شده و نتیجه آن، افت تحصیلی، نارضایتی معلمان و بی‌انگیزگی دانش‌آموزان است.
اکنون که جناب علیفر با پشتوانه تجربه و سلامت کاری، این مسئولیت را پذیرفته‌اند، چشم امید همه به تدابیر و تصمیمات ایشان دوخته شده است. اولین و مهم‌ترین انتظار از ایشان، پاکسازی این ساختار بیمار و بازگرداندن شأن و جایگاه حقیقی آموزش و پرورش خوزستان است.
موانع اصلاح و لزوم هوشیاری در برابر نفوذگران
در مسیر اصلاح، دو چالش جدی پیش روی مدیرکل جدید قرار دارد:
۱. نفوذ ریشه‌دار افراد نالایق و آلوده در بدنه‌ی آموزش و پرورش
سال‌هاست که برخی چهره‌های ناکارآمد و فاسد، با نزدیک شدن به مدیران، لابی‌گری و ریاکاری، در مناصب کلیدی نفوذ کرده‌اند و این سیستم را به انحراف کشانده‌اند. بدون برچیدن این عناصر، هیچ اصلاحی ممکن نخواهد بود.
۲. نفوذ چهره‌های متظاهر در اطراف نمایندگان مجلس
نمایندگان محترم مجلس، همواره در سلامت اخلاقی و نفس شهره‌اند، اما متأسفانه افرادی سودجو در اطراف برخی از آنان نفوذ کرده‌اند که نه صلاحیت علمی دارند و نه تعهد اخلاقی. این افراد سال‌ها با اتکا به ارتباطات سیاسی، بر کرسی‌های مهم تکیه زده و حاصل کارشان چیزی جز عقب‌ماندگی آموزشی نبوده است. امروز، این انتظار از نمایندگان استان می‌رود که دست مدیرکل جدید را برای تصمیم‌گیری مستقل باز بگذارند و از معرفی چهره‌های ناصالح پرهیز کنند.
راهکارهای بهبود آموزش و پرورش خوزستان
برای خروج از وضعیت اسفبار کنونی، پیشنهادهای زیر می‌تواند راهگشا باشد:
۱. برقراری عدالت در انتصابات
مدیران و مسئولان ادارات نواحی باید از میان افراد شایسته، خوش‌فکر، سالم و کاردان انتخاب شوند، نه بر اساس روابط و سفارش‌ها.
۲. پاکسازی بدنه آموزش و پرورش از فساد و ریاکاری
هیچ توسعه‌ای بدون ریشه‌کن کردن فساد ممکن نیست. شفافیت مالی، نظارت دقیق و برخورد قاطع با متخلفان، نخستین گام برای اصلاح این مجموعه است.
۳. ارتقای کیفیت آموزشی و بازنگری در روش‌های تدریس
بهره‌گیری از معلمان باانگیزه و خلاق، استفاده از فناوری‌های نوین آموزشی و پرهیز از روش‌های سنتی و ناکارآمد، می‌تواند سطح علمی استان را بهبود بخشد.
۴. توجه ویژه به پرورش اخلاقی دانش‌آموزان
نظام تعلیم و تربیت نباید صرفاً بر انتقال مفاهیم علمی متمرکز باشد. تقویت ارزش‌های اخلاقی، مسئولیت‌پذیری و روحیه‌ی پرسشگری در دانش‌آموزان، جزو اولویت‌های ضروری است.
۵. افزایش حمایت‌های مادی و معنوی از معلمان
معلمانی که با حقوق پایین، دغدغه‌های معیشتی و نبود امنیت شغلی روبه‌رو هستند، چگونه می‌توانند نسل آینده را به‌درستی پرورش دهند؟ افزایش حمایت از معلمان، یکی از راهکارهای اساسی برای ارتقای سطح آموزش است.
سخن پایانی؛ آغاز راهی دشوار اما امیدبخش
امروز، آموزش و پرورش خوزستان در آستانه‌ی یک تغییر مهم قرار گرفته است. جناب ناصر علیفر، امید می‌رود که شما با تکیه بر تجربه، تعهد و جسارت، این مجموعه‌ی پرچالش را از مسیر انحرافی بازگردانید و به جایگاه شایسته‌اش برسانید.
این مسئولیت، بی‌شک سنگین است، اما با درایت، استفاده از مشاوره‌ی نخبگان و تکیه بر نیروهای سالم و کارآمد، می‌توان این مسیر را به سمت پیشرفت و توسعه تغییر داد.
برای شما و تمامی دلسوزان تعلیم و تربیت، آرزوی توفیق، سربلندی و عزمی استوار داریم. امید که نام شما، در تاریخ آموزش و پرورش خوزستان، با افتخار و تحول ماندگار شود.
راه دشوار است، اما امید به تغییر، همیشه روشن‌ترین چراغ مسیر خواهد بود.
