محمدرضا ایزدی
عدم تعهدات چهارده ساله در شرکت مخابرات ایران سخیف ترین واقعه اسفبار در طول تاریخ شرکت مخابرات ایران است که با اجرای اصل ۴۴ یا خصوصی سازی آن صورت گرفته است .
شرکت مخابرات ایران به موجب ماده ۷ قانون برنامه چهارم توسعه اقتصادی اجتماعی و فرهنگی جمهوری اسلامی ایران در اجرای اصل ۴۴ قانون اساسی و مصوبه شماره ۲۸۶۲۷/ت/ ۳۹۷۶۰ مورخ ۱۳۸۸/۲/۲۹ هیات وزیران با تائید مجلس شورای اسلامی و شورای نگهبان به شرکت سهامی عام و بخش غیردولتی واگذارشده و از تاریخ ۱۳۸۸/۸/۱۸ عملیاتی گردید .
باتوجه به بند ۶ مصوبه هیات وزیران به شماره ۱۶۳۹۵۵/ت/۳۶۵۴۴ مورخ ۱۳۸۵/۱۲/۸ که معروض می دارد «کلیه تعهدات شرکت مخابرات ایران واگذار شده ، به کارکنان اعم از (حقوق ، مزایا ، بیمه ، بازنشستگی و سایر تعهدات) کماکان محفوظ و در تعهد شرکت واگذار شده میباشد.»
و همچنین قرارداد شرکت اعتماد مبین به عنوان سهامدار عمده (۱+۵۰) با سازمان خصوصی سازی به شماره ۸۸/۲/۵۶۵۹ مورخ ۱۳۸۸/۰۸/۱۹ که در ماده ۹ خیارات معروض می دارد:
«خریدار ضمن اعلام به اطلاع کامل از شرایط و موقعیت قانونی شرکت و سهام مورد معامله آن و وضعیت مالی اقتصادی حقوقی و فنی و کلیه تعهدات گذشته حال و آینده شرکت مورد واگذاری ، مبادرت به امضا این قرارداد نموده و با امضای آن کلیه خیارات خصوصاً خیار غبن ولو فاحش را از خود سلب و ساقط نمود»
به موجب این تعهدات ، آئین نامه استخدامی و پرسنلی در ۹ فصل و ۹۰ ماده و ۵۷ تبصره تنظیم شده و در تاریخ ۱۳۸۹/۰۵/۳۱ به تصویب هیات مدیره و از تاریخ ۱۳۸۸/۰۸/۱۸ قابل اجرا گردید .
به موجب اهم مفاد رفاهی مشروحه ذیل در آئین نامه فوق الذکر ، مدیران گذشته و حال و آینده شرکت مخابرات ایران مکلف هستند این تعهدات را به بازنشستگان انجام دهند .
✓ماده ۲۵ ، پرداخت مناسبت های مذهبی ، ملی و صنفی
✓ماده ۵۴ تبصره ۱ و ۲ ، سکه بازنشستگی
✓ماده ۵۷ هزینه خواربار ماهانه
✓ماده ۵۸ بیمه تکمیلی درمان و عمر
✓ماده ۶۵ و ۶۶ کمک هزینه ورزشی و اماکن ورزشی
✓ماده ۶۸ کمک هزینه مقاطع تحصیلی
✓ماده ۶۹ هزینه کفن و دفن
✓ماده ۷۰ کمک هزینه ازدواج
✓ماده ۸۵ رسیدگی به ایثارگران
متاسفانه از همان ابتدای خصوصی سازی با انحراف در فرایند و روند اصل ۴۴ در مخابرات ایران توسط سهامداران عمده و مدیران مخابرات ، بیشتر این مفاد قانونی بطور کامل محقق نشده و با وجود تورم شدید اقتصادی ، مطالبات پرداخت نشده و بصورت انباشت در آمده و هر ماهه و هر ساله با بلوکه کردن مطالبات ، ارزش اقتصادی آن ناچیز و بی ارزش شده است .
سهامداران عمده خاص ، با گماردن بعضی از مدیران که از صنف نظامی و غیر مخابراتی می باشند و با عدم اجرای تعهدات قانونی ، خصوصا از سال ۱۴۰۰ دامنه اعتراضات صنفی در کل کشور را افزایش داده ومنجر شده این اعتراضات به خیابان ها کشانده و گسترش داده شود .
با عنایت به اینکه بیشتر بازنشستگان مخابرات از اقشار جانبازان ، ایثارگران و خانواده شهدا می باشند لذا از همه مسئولین نظارتی و امنیتی انتظار می رود با تلاش صادقانه خود جلوی تضیبع حق الناس بازنشستگان مخابرات را گرفته و کاری کنند که مظاهر آشکار ظلم را در مخابرات ریشه کن نمایند .
تا کنون به دفعات و مکرراً ، عدم تعهدات سهامداران عمده و مدیران شرکت مخابرات ایران را به کمیسیون های مختلف مجلس و دستگاه های نظارتی بصورت کتبی و تشکیل پرونده در کمیسیون اصل نود و سایر کمیسیون های دیگر کتبی و حضوری اطلاع داده ، اما بدلیل قدرت سهامداران عهده خاص ترتیب اثری دیده نشده….!!!
متاسفانه در بحث بیمه های بازنشستگی هم ، پیمان شکنی و بد عهدی در زمان خصوصی سازی درسال ۱۳۹۰ به کارکنان با بیمه بازنشستگی صندوق کشوری آنان نیز ظلم مضاعف و آسیب های شدیدی وارد شد .
با وجود قوانین بالا دستی ازجمله بند د ماده ۲۱ قانون مدیریت خدمات کشوری و همچنین تبصره ۲ ماده ۳۱ قانون سیاست های کلی اصل ۴۴ قانون اساسی متاسفانه مدیران وقت مخابرات ایران و صندوق بازنشستگی کشوری کارکنان را رها کردند و به بازنشستگان اصل ۴۴ مخابرات از نظر بیمه بازنشستگی ضرر و زیان های فراوانی وارد گردید .
در بحث موضوعات سلامت و درمان متاسفانه ما نمی دانیم مبلغی که تحت عنوان بیمه تکمیلی درمان و دندان پزشکی و بیمه سلامت از حقوق رفاهی ۴۹ هزار بازنشسته مخابرات کسر می شود ، مدیران مخابرات این کسورات را به حساب بیمه واریز نمی کنند و مشخص نیست در کجا هزینه می شود…؟!
بطور مثال در استان خوزستان بیمه گر سال های قبل (شرکت بیمه معلم) همچنان به تعداد ۵۲ متوفی غرامت بیمه عمر طلب کار هستیم و همچنین چندین میلیارد تومان خسارت درمان بیماران صعب العلاج و خاص نیز بیمه معلم پرداخت نشده است .