بسم الله الرحمن الرحیم
پول با برکت
علی بن ابیطالب(علیه السلام)، از طرف پیغمبراکرم(صلی الله علیه وآله) مأمور شد به بازار برود و پیراهنی برای پیغمبر بخرد. رفت و پیراهنی به دوازده درهم خرید و آورد.
رسول اکرم پرسید: این را به چه مبلغ خریدی ؟. : به دوازده درهم .
: این را چندان دوست ندارم ، پیراهنی ارزان تر از این می خواهم ، آیا فروشنده حاضر است پس بگیرد؟.
: نمی دانم یا رسول اللّه !.
: برو ببین حاضر می شود پس بگیرد؟.
علی پیراهن را با خود برداشت و به بازار برگشت . به فروشنده فرمود:پیغمبر خدا، پیراهنی ارزان تر از این می خواهد، آیا حاضری پول ما را بدهی و این پیراهن را پس بگیری ؟.
فروشنده قبول کرد و علی پول را گرفت و نزد پیغمبر آورد. آنگاه رسول اکرم و علی با هم به طرف بازار راه افتادند؛ در بین راه چشم پیغمبر به کنیزکی افتاد که گریه می کرد. پیغمبر نزدیک رفت و از کنیزک پرسید: چرا گریه می کنی ؟.
: اهل خانه به من چهار درهم دادند و مرا برای خرید به بازار فرستادند؛ نمی دانم چطور شد پول ها گم شد. اکنون جرأت نمی کنم به خانه برگردم . رسول اکرم چهار درهم از آن دوازده درهم را به کنیزک داد و فرمود: هرچه می خواستی بخری بخر و به خانه برگرد. و خودش به طرف بازار رفت و جامه ای به چهار درهم خرید و پوشید. در مراجعت برهنه ای را دید، جامه را از تن کند و به او داد. دو مرتبه به بازار رفت و جامه ای دیگر به چهار درهم خرید و پوشید و به طرف خانه راه افتاد. در بین راه باز همان کنیزک را دید که حیران و نگران و اندوهناک نشسته است .
فرمود: چرا به خانه نرفتی ؟.
: یا رسول اللّه ! خیلی دیر شده می ترسم مرا بزنند که چرا این قدر دیر کردی .
: بیا با هم برویم ، خانه تان را به من نشان بده ، من وساطت می کنم که مزاحم تو نشوند.
رسول اکرم به اتفاق کنیزک راه افتاد همین که به پشت در خانه رسیدند کنیزک گفت : همین خانه است. رسول اکرم از پشت در با آواز بلند گفت : ای اهل خانه سلام علیکم . جوابی شنیده نشد. بار دوم سلام کرد، جوابی نیامد. سومین بار سلام کرد، جواب دادند: اَلسَّلامُ عَلَیْکَ یا رَسُولَ اللّهِ وَرَحْمَهُ اللّهِ وَبَرکاتُهُ.
: چرا اول جواب ندادید؟ آیا آواز ما را نمی شنیدید؟.
: چرا همان اول شنیدیم و تشخیص دادیم که شمایید.
: پس علت تأخیر چه بود؟.
: یا رسول اللّه ! خوشمان می آمد سلام شما را مکرر بشنویم ، سلام شما برای خانه ما فیض و برکت و سلامت است .
: این کنیزک شما دیر کرده ، من اینجا آمدم از شما خواهش کنم او را مؤ اخذه نکنید.
: یا رسول اللّه ! به خاطر مقدم گرامی شما، این کنیز از همین ساعت آزاد است .
پیامبر گفت :
خدا را شکر! چه دوازده درهم پربرکتی بود، دو برهنه را پوشانید و یک برده را آزاد کرد.
داستان راستان / استاد شهید مطهری

مرکز مطالعات و پاسخگویی به شبهات