«مدیرکل هواشناسی خوزستان از وقوع تندباد و گرد و خاک های محلی تا روز پنجشنبه خبر داد و گفت: توده گرد و خاک با منشا عراقی افت کیفیت هوا و کاهش دید افقی را به همراه خواهد داشت».
این،یکی از انواع خبرهای هواشناسی استان در مورد وضعیت کیفیت هواست.در کنار آن، تشکیل جلسه های متعدد توسط مدیریت بحران استان و پرداختن به موضوع،بارها و بارها صورت گرفته است.
بهداشت و درمان استان نیز،مراجعه تعداد فراوانی از مردم به دلیل گرفتاری در همین زمینه و بستری شدن را گزارش داده اند.تعطیلی ادارات و مدارس،چاره کار شده و زیان های ناشی از آن،انباشته تر می گردند.
این گرفتاری دارای ابعادی فراوان و نحوه نگریستن متعددی است.به قول شاعر «هر کسی از ظن خود شد یار من/از درون من نجست احوال من».
دیدگاه ها در مواردی، متضاد هم هستند.مثلا، ادارات تعطیل، نیروهای خدماتی در خیابان ها و مراکز.
اما شاید منظری جدید، واقعیت های تازه ای را معرفی کند.نگرشی که در آن، از تکرارها می گذرد و به موارد جدیدی دست می یابد.این، کشفی در راه حل ها، گرچه موقتی می شود و توجه به مردم را در عمل، ثابت می نماید.
گرد و خاک به ریه ها وارد و سبب ضایعاتی در تنفس می گردد، مردم گرفتار چاره ای جز مراجعه به مراکز درمانی دولتی و خصوصی ندارند.سئوال اصلی این است، آیا هزینه هایی تحمیل نمی گردد؟
اگر به طور مثال، در بیمارستان دولتی، پزشک، نسخه ای تجویز نمود، آیا تهیه دارو را دولت تقبل می کند؟
در درمانگاه های خصوصی که اصلا این حرف ها نیست.باید هزینه ویزیت قبل از معاینه داده شود.مردم،عامل این وضعیت هستند؟چه عاملی مردم را به مراکز درمانی می کشاند؟
این یعنی،ریشه ای به مسئله نگریستن است.انواع تصمیم هایی که قبل از این گرفته شده اند،روبنایی است،چرا؟چون مسئله حل نشده است.
گرد و خاک بعد از چند روز و به طور موقت قطع می شود و لایه های خاک قرمز بر سطح حیاط های خانه باقی می مانند.چاره ای جز شستن و رفع مشکل با آب نیست.این مصرف، تحمیلی است.آیا اداره آب، به این مسئله واقف نیست.قبض آب، همان طور صادر می شود که در نبود این پدیده نامیمون،محاسبه می شد.
دولت ها، همیشه ادعای مردمی بودن را مطرح می کنند.مردمی بودن در شعار متجلی نمی شود.
آن هاکدامین همکاری را نموده اند؟آیا به طور مثال،اعلام کرده اند که این ماه به دلیل گرد و خاک ومصرف آب، قبض ها به نصف تقلیل یابند؟
مردم خوزستان، شریف و با گذشتند.همدلی را خوب می فهمند.
آنجایی که همین مردم، در مقطعی می گفتند«اگر هوا نداریم/اما هواتو داریم» دولت چه کرد؟آیا از وجود دستگاهی به نام تصفیه هوا،آگاهند؟ نمی توان از این وسیله استفاده نمود؟
اگر مردم خوزستان مورد توجه اند و اگر این وضعیت نگران کننده است و اگر توانایی برای رفع موجود نیست، آیا همه راه ها بسته است؟آیا این دور باطلی که در استان طی می شود،چاره ساز است؟
چرا، ابتکار و خلاقیت، به فراموشی سپرده شده است؟آیا نمی توان در تهیه دستگاه تصفیه هوا و دادن آن ها به هر خانواده خوزستانی، همکاری نمود؟مگر تهیه آن، بیشتر از تعداد کولرهای موجود در خانه هاست؟
چرا ماسک های مخصوص گرد و خاک در خوزستان، موجودیت ندارند؟مگر نمی شود ابتکاری به نام پوشش گرد و خاکی را اجرایی نمود؟استفاده از توانایی های فنی برای مقابله،در کدام وضعیت قرار دارد؟
شاید استفاده از تجارب دیگران هم یاری دهنده باشد و آن مربوط به زمانی است که خوزستان دچار طوفان های شن(ماسه نرم) می شد و جاده های مواصلاتی را می بست اما کاشت درخت در مسیر،باعث حل مسئله گردید.
باید فکری کرد.جلسه های درون سالن های خنک در گرمای سوزان خوزستان، چاره کار نیست.تعطبلی ادارات و مدارس، زیان بارترین هستند.خوزستان، جلگه است.گرد و خاک درونی ندارد، به بیرون بنگرید.آن ها را موظف کنید.سیاست را مانع ندانید.
مردم خوزستان در انقلاب و دفاع مقدس، آزمایش خود را پس داده اند.بیکاری در اوج، مکان های تفریحی در دون، آموزش در ناتوفیقی، سهم درآمد،ناکافی، مدیران پروازی موجود و در نهایت، گرد و خاک،پاسخ مناسبی به این رشادت ها و غیرتمندی ها نیست.
