ادامه مذاکرات با شیطان بزرگ، چیزی جز خیانت آشکار به خون پاک شهدای ایران نیست! در شرایطی که تیمهای مذاکرهکننده ایرانی در میز گفتوگو سرگرم بازیهای دیپلماتیک آمریکا میشوند، شیطان بزرگ با حیلهگری تمام، مشغول دزدی ریزترین اطلاعات محرمانه از اماکن حیاتی هستهای و غیرهستهای کشورمان است. این نمایش مسخره مذاکره، پردهپوشی برای جنایات همپیمان صهیونیستی آنهاست؛ همان رژیم بزدلی که با حمایت صریح واشنگتن، در حملات گسترده هوایی خود در ۲۳ خرداد ۱۴۰۴، بهترین فرماندهان نظامی، نخبگان هستهای و مردم بیدفاع و غیرنظامی را به خاک و خون کشیده و تأسیسات راهبردی ما را هدف موشکهای خود قرار داده است.
آیا این جنایتکاران بینالمللی، سابقهای جز خیانت و فریب دارند؟! رژیم صهیونیستی و ارباب آمریکاییاش در طول تاریخ، هرگز طالب مذاکرات سازنده یا صلح پایدار نبودهاند. تمام گفتوگوهای گذشته، فرصتی برای آنها بوده تا با سرگرمسازی دیپلماتیک، زمان کافی برای طراحی عملیاتهای خرابکارانه جدید کسب کنند. امروز نیز همان بازی پلید تکرار میشود: درحالی که نمایندگان ایران مشغول چانهزنی روی صندلیها هستند، جاسوسان حرفهای شیطان بزرگ مشغول نقشهکشی برای ترور بعدی دانشمندان و حمله به زیرساختهای ملی ما هستند!
چه سند آشکارتری از همکاری مستقیم آمریکا در ترور فرماندهان دلیر و نخبگان علمی میخواهید؟! خون شهدای هستهای بر دستان آلوده سیاستمداران واشنگتن و تلآویو خشکیده است. ادامه این مذاکرات خفتبار، توهینی آشکار به ملت بزرگ ایران و اهانت به مقام شامخ شهدایی است که با جان خود از عزت این مرز و بوم دفاع کردند. آیا سزاوار است پس از شهادت بهترینهای میهن، بر سر میز همان جنایتکاران بنشینیم و برای “تفاهم” التماس کنیم؟!
واقعیت این است: شیطان بزرگ، زبان جز زور و فریب نمیفهمد. هر دقیقه مذاکره اضافی، فرصتی طلایی برای جمعآوری اطلاعات محرمانه، سری و طراحی ضربههای بعدی به امنیت ملی ماست. رژیم صهیونیستی نیز چون هیولایی خونخوار، تنها در سایه حمایت آمریکا جسارت حمله به حریم ایران را پیدا میکند. پذیرش ادامه این نمایش مضحک، یعنی تن دادن به ذلت و تحقیر ملتی که هزاران شهید برای عزتش تقدیم کرده است.
ملت ایران فراموش نکردهاند که چگونه در روز روشن، دانشمندان هستهایشان در خیابانها ترور شدند. فراموش نکردهاند که چگونه موشکهای دشمن، خانههای مردم بیپناه را ویران کرد. حالا برخی میخواهند با تکرار مذاکرات بیحاصل، راه را برای جنایات بعدی هموار کنند؟! این نه دیپلماسی، که خیانت عریان به آرمانهای شهیدان است!
راه نجات، در میز مذاکره با فریبکاران نیست. قدرت واقعی در اتکا به توان داخلی، وحدت ملی و گوشزد کردن این حقیقت به دشمن است: خون شهدا، سد مستحکمی در برابر توطئههای شیطان بزرگ و همدستان صهیونیستش ایجاد کرده است. هر قدم به سوی مذاکره، قدمی به سوی خیانت به این خونهای پاک است. زمان آن رسیده که به این نمایش خفتبار پایان دهیم و دشمن را با زبان زور و مقاومت پاسخ گوییم. ادامه مذاکرات، تنها خوشخدمتی به دشمنان و خنجری بر پیکر ملت ایران است.
۲۳ خرداد ۱۴۰۴
