واتساپ، پگاسوس و موشکهای R9X:
در صحنه پیچیده منازعات مدرن، ایالات متحده آمریکا و رژیم صهیونی با بهرهگیری از فناوریهای پیشرفته، رویکردی دوگانه و نامتقارن را برای هدف قرار دادن فرماندهان، دانشمندان، نخبگان و چهرههای کلیدی ایران اتخاذ کردهاند. این استراتژی ترکیبی، از حذف فیزیکی با دقت بیسابقه تا جاسوسی سایبری عمیق و پنهان را شامل میشود و مرزهای جنگ سنتی را بازتعریف میکند. دو ابزار بارز این رویکرد، سوءاستفاده از پیامرسان واتساپ برای نفوذ سایبری و استفاده از موشکهای ضدنفر فوقدقیق مانند هلفایرR9X برای ترور فیزیکی است.
۱. واتساپ: دروازهای پنهان برای جاسوسی پیشرفته (جنگ سایبری):
مکانیسم حمله: در سال ۲۰۱۹، یک آسیبپذیری بحرانی در واتساپ (متعلق به متا) شناسایی شد. این آسیبپذیری به مهاجمان امکان میداد صرفاً با ارسال یک تماس مخرب (حتی بدون پاسخگویی قربانی) به دستگاه تلفن همراه نفوذ کنند.
ابزار جاسوسی: شرکت اسرائیلی NSO Group از واتساپ برای تزریق جاسوسافزار پگاسوس (Pegasus) به دستگاههای هدف استفاده کرد. پگاسوس، نرمافزاری فوقپیشرفته، قادر به دسترسی کامل به دستگاه بود: ضبط مکالمات و پیامها، ردیابی موقعیت مکانی، فعالسازی مخفیانه میکروفون و دوربین، و سرقت دادههای حساس.
هدفگیری ایرانیان: گزارشهای معتبر (همچون رویترز، نوامبر ۲۰۱۹ و تحقیقات Citizen Lab) تأیید کردند که دستکم دوازده فرد ایرانی شاخص، عمدتاً مرتبط با حوزههای دفاعی، امنیتی و دیپلماسی، از طریق این حمله واتساپی هدف پگاسوس قرار گرفتند. هدف، جاسوسی همهجانبه، سرقت اطلاعات حیاتی دفاعی و هستهای، و احتمالاً ردیابی برای عملیات آینده بود. این حمله نشان داد چگونه ابزارهای ارتباطی روزمره و به ظاهر بیخطر، میتوانند به سلاحهایی مخرب برای هدفگیری نخبگان تبدیل شوند.
۲. موشک R9X “چاقوپرنده”: دقت مرگبار برای حذف فیزیکی (جنگ فیزیکی):
مکانیسم حمله: در مقابل پنهانکاری حملات سایبری، آمریکا از موشکهای فوقدقیق برای حذف فیزیکی چهرهها استفاده کرده است. اوج این رویکرد، ترور شهید سپهبد قاسم سلیمانی، فرمانده سپاه قدس، در نزدیکی فرودگاه بغداد در ژانویه ۲۰۲۰ بود.
سلاح مرگبار: عامل این ترور، نسخهای خاص از موشک هلفایر به نام AGM-114 R9X یا “چاقوپرنده” بود که از یک پهپاد MQ-9 Reaper شلیک شد.
مکانیسم منحصربهفرد: برخلاف موشکهای انفجاری متعارف، R9X فاقد کلاهک انفجاری است. در عوض، مجهز به شش تیغه فولادی سنگین در بدنه است. این موشک با هدایت GPS/لیزری فوقالعاده دقیق، مستقیماً به سمت وسیله نقلیه هدف پرواز میکند. در لحظه اصابت، تیغهها با سرعت بسیار بالا آزاد شده و فقط سرنشینان داخل خودرو را خرد کرده و از بین میبرند، با حداقل انفجار یا آسیب به اموال اطراف. هدف این طراحی، “حذف جراحی” افراد خاص با حداقل شواهد فیزیکی آشکار و ادعای کاهش تلفات جانبی است (هرچند مشروعیت و پیامدهای سیاسی آن شدیداً محل اختلاف است).
نتیجهگیری: تحول عمیق در تاکتیکهای هدفگیری؛
ترکیب مرگبار جاسوسی سایبری پنهان از طریق پلتفرمهای عمومی (مثل واتساپ + پگاسوس) و حذف فیزیکی فوقدقیق با سلاحهای کمصدا و کماثر (مثل R9X)، نشاندهنده تحولی بنیادین در استراتژی آمریکا علیه نخبگان ایران است. این رویکرد دوگانه:
آسیبپذیری دیجیتال مطلق نخبگان، حتی در استفاده از ابزارهای عادی، را آشکار میسازد.
دقت بیسابقه در حذف فیزیکی را با ادعای “انسانیتر” کردن جنگ (کاهش تلفات جانبی) ترویج میکند- ادعایی که با ماهیت ترور هدفمند زیر سوال میرود.
مرزهای سنتی جنگ سایبری و فیزیکی را درهم میآمیزد و نشان میدهد فناوریهای نوین چگونه امکان هدفگیری افراد را با سطحی بیسابقه از دقت، پنهانکاری و انکارپذیری فراهم میکنند.
پاسخ به پرسش امنیتی شما:
خطر استفاده از پیامرسانهای خارجی مانند واتساپ، با حملات اثباتشده پگاسوس، کاملاً واقعی و جدی است. افشاگریها درباره ردیابی و شهادت فرماندهان از این طریق، هشداری بزرگ است. اقدامات ضروری:
- اجتناب از پیامرسانهای خارجی: استفاده از واتساپ، اینستاگرام، تلگرام و سایر پلتفرمهای خارجی برای ارتباطات حساس یا توسط افراد شاخص به هیچ وجه ایمن نیست.
- انتقال به پیامرسانهای داخلی امن: استفاده از پیامرسانهای داخلی معتبر و دارای پروتکلهای رمزنگاری قوی و ممیزی امنیتی مستمر (مانند بله، روبیکا، سروش پلاس – با احتیاط و بررسی مداوم) اولویت دارد.
- افزایش سواد امنیتی: آموزش مستمر درباره فیشینگ، لینکها و فایلهای مشکوک، تنظیمات حریمخصوصی، و بهروزرسانی مداوم نرمافزارها حیاتی است.
- استفاده از دستگاههای امن: برای افراد حساس، استفاده از دستگاههای اختصاصی با سختافزار و نرمافزار کنترلشده و امنسازی شده توسط نهادهای متخصص ضروری است.
- رمزنگاری پیشرفته: استفاده از ابزارهای رمزنگاری نقطه به نقطه (End-to-End Encryption) معتبر، حتی در پلتفرمهای داخلی.
به صراحت میتوان گفت: استفاده از واتساپ و پیامرسانهای خارجی، بهویژه برای افراد مرتبط با نهادهای حساس، بههیچوجه بیخطر نیست و تهدیدی جدی برای امنیت فردی و ملی محسوب میشود.
صادق سلامت دوم
روزنامهنگار
۲۷ تیرماه ۱۴۰۴
