بسم الله الرحمن الرحیم
خطبه امام حسین (علیه السلام) در مکه:
امام حسین (علیه‌السلام) پیش از آنکه از مکه خارج شود و به سوی عراق حرکت کند، خطبه‌ای خواند و در آن، خروج خود را اعلام کرد.
(الحمدلله ما شاء الله ولا قوه الا بالله و خط الموت علی ولد آدم مخط القلاده علی جید الفتاه وما اولهنی الی اشتیاق اسلافی اشتیاق یعقوب الی یوسف وخیر لی مصرع انا لاقیه، کانی باوصالی تقطعها ذئاب الفلوات بین النواویس و کربلاء، فیملان منی اکراشا جوفا واجوبه سغبا لا محیص عن یوم خط بالقلم رضی الله رضانا اهل البیت نصبر علی بلائه ویوفینا اجر الصابرین لن تشذ عن رسول الله صلی‌الله‌علیه‌و‌آله‌وسلّم لحمته بل هی مجموعه له فی حضیره القدس تقربهم عینه وینجز بهم وعده من کان باذلا فینا مهجته وموطنا علی لقاء الله نفسه فلیرحل معنا فانی راحل مصلحا ان شاء الله تعالی)
ترجمه خطبه:
سپاس برای خداست. آنچه خدا بخواهد همان خواهد بود و هیچ نیرویی حکم فرما نیست، جز به اراده خداوند.
و درود و سلام خداوند بر فرستاده خویش.
مرگ بر فرزندان آدم نوشته شده است؛ همانند اثر گردنبند که لازمه گردن دختران است.
و چقدر به دیدار نیاکانم اشتیاق دارم؛ آن چنان که یعقوب به دیدار یوسف اشتیاق داشت. و برای من قتلگاهی معین شده است که در آنجا فرود خواهم آمد گویا با چشم خود می‌بینم که گرگ‌های بیابان ها (لشکریان کوفه) در سرزمینی در میان نواویس و کربلا، اعضای مرا قطعه قطعه و شکم‌های گرسنه خود را سیر و انبان های خالی خود را پر می‌کنند.
از پیشامدی که با قلم قضا نوشته شده است، چاره و گریزی نیست. ما اهل بیت به آنچه خدا راضی است، راضی و خشنودیم. در مقابل بلا و امتحان او، صبر و استقامت می‌ورزیم و او اجر صبر کنندگان را به ما عنایت خواهد فرمود.
بین پیامبر و پاره‌های تن وی (فرزندانش) هیچ گاه جدایی نخواهد افتاد و آنان در بهشت برین درکنار او خواهند بود؛ زیرا چشم او به آنها روشن خواهد شد و وعده او نیز به وسیله آنان تحقق خواهد یافت. هر کس از شما که حاضر است در راه ما از خون خویش بگذرد و جانش را در راه شهادت و لقای پروردگار نثار کند، با ما حرکت کند که من فردا صبح حرکت خواهم کرد، ان شاء الله.
ویکی فقه(دانشنامه حوزوی)