اینتر آشغال، منوتو، بیبیسی: تویخانههای دشمن؛
در میدان جنگ نرم امروز، دشمنان ایران و اسلام، سلاحهای نوینی را به کار گرفتهاند؛ سلاحهایی که نه با فشنگ، که با دروغ و فتنهانگیزی، بنیانهای وحدت ملی و اعتقادی ملت ایران را نشانه رفتهاند. در صف مقدم این جنگ، شبکههایی چون «اینترآشغال» ایستادهاند، شبکهای که نه یک رسانه، بلکه «سلاح نرم اسرائیل علیه ملت ایران» و «بلندگوی دروغهای رژیم اشغالگر قدس» است. هر کلیک، هر تماشا، و هر اشتراک گذاری اخبار این شبکه، چیزی جز «حمایت بیقیدوشرط از اسرائیل» و «تقویت گلولههای صهیونیستها» نیست؛ این یک «خیانت به ایران و اسلام» است که با سادهترین حرکت، یعنی یک تماشای ساده، اتفاق میافتد!
ریشههای خیانت: اینترآشغال از کجا تغذیه میشود؟!
«آیا میدانید اینترآشغال پولهایش را از کجا میگیرد؟!» حقیقت تلخ این است که این شبکه معاند، «رسانهای در خدمت صهیونیستها» با «بودجه اسرائیلی» است. پشت پردهی اخبار به ظاهر مستقل آن، دستهای آشکار و پنهان رژیم صهیونیستی و حامیان غربی آن قرار دارد که هدفی جز تضعیف ملت ایران، ایجاد تفرقه در میان ملت، و مشروعیتزدایی از مقاومت در برابر اشغالگری قدس ندارد. « اینترآشغال، شبکهای با ماموریت صهیونیستی» است که به عنوان «ابزار نرم اسرائیل برای نفوذ در ذهنها و شستشوی مغزی» عمل میکند.
تماشاچی = حامی؛ انتشاردهنده = خائن!
این ادعا که صرف تماشا بیضرر است، دروغی بزرگ است. «هر کلیک شما روی اینترنشنال، کمک به رژیم اشغالگر است!» چرا؟! زیرا در صورت داشتن آمار بالای مخاطب، مشروعیت و تاثیرگذاری دروغین به این شبکه میبخشد، بودجههای بیشتر را از حامیان صهیونیست جذب میکند، و آنان را در «ادامه کارشان علیه ایران» جسورتر میسازد. «هر بیننده اینترآشغال، یک حامی اسرائیل است!» او با نگاه خود، مستقیم به جیب و سلاح صهیونیستها کمک میکند و به توطئههای آنان علیه امنیت و منافع ملی ایران مشروعیت میبخشد. این، خود به تنهایی «خیانت به کشور و به اسلام» است.
اما گناه کسانی که اخبار این شبکه را منتشر میکنند، به مراتب سنگینتر است. این افراد، آگاهانه یا ناآگاهانه، به «گسترش توطئههای صهیونیستی» دامن میزنند و سمّ دروغ و فتنهای را که در لندن و تلآویو طراحی شده، در میان جامعه ایرانی تزریق میکنند. انتشار اخبار اینترآشغال، «خنجر زدن به ملت ایران» است. آنان پل ارتباطی دشمن با مردم خود میشوند و باید بدانند که این عمل، جنایت محض است. کسانی که به هر نحو اخبار اینترآشغال را انتشار میدهند، خائنینی آگاه به خدمت دشمن هستند و باید به سختی مجازات شوند. آنان شایستهی هیچ بخششی نیستند.
اینترآشغال: زبالهدانی دشمن؛
نامیدن این شبکه به «اینترآشغال»، لقبی است که حقیقت پلید ماهیت آن را فریاد میزند. این شبکه، به همراه دیگر ابزارهای جنگ روانی دشمن مانند منوتو و بیبیسی فارسی، تشکیل دهندهی «توپخانههای دشمن» علیه ایران هستند. «اینتر آشغال، منوتو، بیبیسی: شبکههای شیطانی دشمن!» این شبکهها «تجمیع دشمنان علیه ملت ایران» هستند؛ گردهمآیی کسانی که پشت نقاب رسانه، خنجر خیانت را برای فروپاشی ایران و اسلام تیز کردهاند.
نتیجه: خط قرمز سرخ خیانت؛
«گوش دادن به اینترآشغال = حمایت از اسرائیل!» این یک معادلهی ساده و انکارناپذیر است. «تماشای اینترآشغال، کمک مستقیم به صهیونیستهاست!» و «حمایت از اینترآشغال، خیانت به فلسطین است!» هر شهروند ایرانی و مسلمان که دغدغهی امنیت، استقلال و اعتلای کشور و دین خود را دارد، باید این شبکه و امثال آن را تحریم کند. گوش دادن، تماشا و به ویژه انتشار محتوای اینترآشغال، نه یک انتخاب رسانهای، که عبور از خط قرمز سرخ خیانت به میهن، به آرمانهای انقلاب اسلامی، و به امت اسلام است. هوشیار باشیم! دشمن در لباس رسانه، با سلاح دروغ، به قلبها و خانههای ما حمله کرده است. مقاومت در برابر این تهاجم، وظیفهای همگانی و شرعی است. « اینترآشغال سلاح نرم اسرائیل علیه ایران است؛ گوش دادن= خیانت!» این را هرگز فراموش نکنیم.
صادق سلامت دوم
روزنامهنگار
۲۲ تیرماه ۱۴۰۴