توهم دوستی با مستکبران؛ بازیی که غش‌کننده به طرفشان همیشه بازنده است!

اشتراک گذاری مطلب:

لینک کوتاه مطلب:

کد خبر: 40339

تاریخ انتشار: ۲۴ تیر ، ۱۴۰۴

توهم دوستی با مستکبران؛ بازیی که غش‌کننده به طرفشان همیشه بازنده است!

در طول چهار دهه اخیر، سیاست‌های خصمانه آمریکا و اروپا علیه ایران به وضوح نشان داده است که این کشورها نه تنها دوست ملت ایران نیستند، بلکه با تمام توان در پی تضعیف، تحریم و نهایتاً نابودی استقلال و حاکمیت ملی ایران بوده‌اند. با وجود بیش از ۱۷۰۰ تحریم ظالمانه، تلاش‌های مکرر برای براندازی نظام جمهوری اسلامی، ترور دانشمندان ایرانی و حمایت از گروه‌های ضد انقلاب، متأسفانه هنوز برخی افراد در داخل کشور به دنبال بهبود روابط با این دشمنان خونین هستند. این نگرش نه تنها ساده‌اندیشانه است، بلکه تهدیدی جدی برای امنیت و منافع ملی ایران محسوب می‌شود. 

 

دشمنی تاریخی آمریکا و اروپا با ایران؛

از زمان پیروزی انقلاب اسلامی، آمریکا و متحدان اروپایی‌اش همواره در صدد ضربه زدن به ایران بوده‌اند. تحریم‌های اقتصادی، جنگ روانی، حمایت از تروریسم و حتی اقدامات نظامی مستقیم (مانند حمله به هواپیمای مسافربری ایران در سال ۶۷ و ترور سردار سلیمانی) تنها بخشی از جنایات این کشورها علیه ملت ایران است. با این حال، برخی گمان می‌کنند که با تغییر موضع و ابراز تمایل به غرب، می‌توانند روابط را بهبود بخشند. این توهمی بیش نیست، زیرا تاریخ ثابت کرده که آمریکا و اروپا تنها به منافع خود می‌اندیشند و کوچک‌ترین اعتمادی به آن‌ها خیانت به ملت است. 

 

عشق یکطرفه به دشمن؛ راهی به جز شکست ندارد:

غش کردن به طرف دشمن، مانند عشقی یکطرفه است که نه تنها پاسخی ندارد، بلکه طرف مقابل از این ضعف سوءاستفاده می‌کند. آمریکا بارها نشان داده که حتی در دوران مذاکره (مانند برجام) نیز به تعهدات خود پایبند نمانده و در اولین فرصت، تحریم‌ها را تشدید کرده است. اروپا نیز اگرچه گاهی ادعای میانجی‌گری دارد، اما در عمل همواره تابع سیاست‌های واشنگتن بوده است. بنابراین، هرگونه امید بستن به این کشورها، نه تنها بی‌فایده است، بلکه موجب تحقیر ملت ایران و تقویت دشمن می‌شود. 

 

بیداری؛ تنها راه نجات:

افراد باید از خواب غفلت بیدار شوند و بدانند که دشمن اصلی، همان کسانی هستند که با تحریم‌های ظالمانه، زندگی مردم را تحت فشار قرار داده‌اند. سیاستمدارانی که هنوز به غرب امید بسته‌اند، باید به این واقعیت تلخ توجه کنند که آمریکا و اروپا هرگز به ایران به چشم یک شریک نگاه نکرده‌اند، بلکه همواره در پی سلطه اقتصادی، سیاسی و فرهنگی بر ایران بوده‌اند. راه نجات، تقویت اقتصاد مقاومتی، اتکا به نیروهای داخلی و همکاری با متحدان واقعی مانند کشورهای مستقل و ضداستکباری است. 

 

نتیجه‌گیری:

غرب، به ویژه آمریکا و اروپا، سال‌هاست که با ایران دشمنی می‌کنند و هیچ نشانه‌ای از تغییر این رویکرد دیده نمی‌شود. بنابراین، هرگونه تمایل به سازش با این کشورها نه تنها سودی ندارد، بلکه عزت و استقلال ایران را به خطر می‌اندازد. ملت ایران باید با هوشیاری کامل، توطئه‌های دشمن را خنثی کند و با اتکا به توان داخلی، مسیر پیشرفت و مقاومت را ادامه دهد. غش کردن به طرف دشمن، تنها باعث ضرر است و هیچ گاه نتیجه‌ای جز خسران نخواهد داشت.

صادق سلامت دوم

روزنامه‌نگار

۲۴ تیرماه ۱۴۰۴

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *