روایت غرقشدگانی که فریادشان شنیده
نشد.
خوزستان گرم و سوزان هر تابستان شاهد مرگ خاموش فرزندانش در آبهای به ظاهر آرام است این بار نه در دریا که در رودخانهها و کانالهای کشاورزی غرقشدگان رفتهرفته آمارشان از مرز هشدار گذشته است از ابتدای امسال اورژانس ۱۱۵ خوزستان به ۲۳ ماموریت غرقشدگی پاسخ گفته اما درد دل خانوادههای داغدیده حکایت از داستانهای تلختری دارد.
فریادهای خاموش از شهرهای غرقزده
در شوشتر رودخانه شطیط پسر ۱۵ سالهای را بلعید مادرش با چشمانی اشکبار میگوید *پسرم برای فرار از گرما به آب زد اما جریان آب او را کشت.
جسدش هفت روز بعد در پاییندست پیدا شد* این شهر با سه شاخه مرگبار کارون تنها دو استخر دارد و سالانه تعدادی نوجوان و جوان در آبهایش غرق میشوند.
در دزفول پدری انگشت اتهام به سوی کانالهای بیحفاظ نشانه میرود *دخترم هنگام بازی نزدیک کانال سقوط کرد هیچ نرده یا تابلو هشداری نبود* این شهر با ۴۵۰ هزار نفر جمعیت تعداد انگشت شماری استخر دارد و از ابتدای امسال چندین غرقشدگی ثبت شده است.
در لالی رودخانه شور
گردشگری را بلعید همسرش زار میزند *همسرم برای نجات فرزندمان به آب پرید اما هر دو ناپدید شدند* این منطقه حتی یک پایگاه نجات غریق ندارد.
چرا آبهای خوزستان قربانی میگیرند
کانالهای کشاورزی بیدفاع بیش از ۳۰۰ کیلومتر کانال بدون نرده یا علائم هشدار در دزفول و شوشتر همچون دام مرگ عمل میکنند. ۱۱ درصد غرقشدگان در این کانالها جان باختهاند.
توهم ایمنی در رودخانهها آب زلال کارون در شوشتر گردشگران را فریب میدهد. غافل از جریانهای زیرآبی که حتی شناگران حرفهای را میبلعد.
کارشناس مدیریت بحران تأیید میکند *گردشگران تصور میکنند عمق آب کم است.
فقر امکانات شنا ایمن
هندیجان با ۳۵ هزار نفر جمعیت حتی یک استخرندارد،جوانان به ناچاربه رودخانههای خروشان پناه میبرند.
راههای گریز از مرگ خاموش
پایگاههای نجات سیار هلال احمر خوزستان باید چندین پایگاه در شهرهای خرمشهرو آبادان، دزفول ،شوشترداشته باشد. قایقهای تندرو و نجاتغریقهای آموزشدیده میتوانند جان بسیاری را نجات دهند.
آموزش اجباری شنا در مدارس
طرح آموزش رایگان شنا برای دانشآموزان مناطقی که رودخانه دارندوسیلخیرهستند از مهر ۱۴۰۴ در مدراس آغاز شود.
جلیقههای نجات رایگان
استانداری خوزستان تعدادی جلیقه نجات در سواحل پرخطر توزیع کند، حتی افراد غیرشناگر میتوانند با این جلیقهها در آب بمانند.
اورژانس ساحلی
راهاندازی پایگاههای امداد رودخانهای در کارون و دز با آمبولانسهای ویژه نخستین گام عملی اورژانس ۱۱۵ خوزستان است.
آب زندگیبخش است نه مرگآور
خوزستان با رودخانههایش نفس میکشد اما بیمهری مدیران و ناآگاهی مردم این نعمت را به بلای جان تبدیل کرده است.
تا وقتی که کودکی در هندیجان به خاطر نبود استخر به آغوش مرگ رودخانه پناه ببرد یا گردشگری در شوشتر فریب آب زلال را بخورد،این داستان تلخ ادامه دارد.
همانطور که کارشناسان هشدار میدهند هر غرقشدگی در نقطهای که پیشتر حادثهای رخ داده تکرار میشود، اما امید هست اگر هر خوزستانی بداند شنا در کانالهای کشاورزی برابر است با بوسیدن مرگ و هر مسافری تابلوهای *شنا ممنوع* را جدی بگیرد شاید آنگاه آب دوباره زندگیبخش شود نه مرگآفرین.
تهیه گزارش از عبدالحمید گل افشان