شوشتر، این نگین دیرپای تاریخ و تمدن، با باغ‌ها و نخلستان‌هایش همواره نماد زندگی و سرسبزی بوده است. اما امروز در گوشه و کنار این شهر کهن، فضاهای سبز عمومی، آن قلب‌های تپنده محله‌ها، به آرامی از نفس افتاده‌اند.
پارک‌های محله‌ای که باید مأمن شادی کودکان، آرامش سالمندان و پاتوق جوانان باشند، اینک خود به مرهمی برای زخم‌های بی‌توجهی نیازمندند.
گزارش‌های میدانی از چندین پارک در محله‌های مختلف شوشتر، تصویری یکسان و نگران‌کننده ترسیم می‌کند:
سیستم آبیاری ناکارآمد :
بسیاری ازچمن‌هاوگل ها به رنگ زرد درآمده‌اند و زمین‌ها ترک خورده‌اند. آبیاری نامنظم و غیراصولی نه تنها اسراف آب است، بلکه حیات گیاهان را نیز به مخاطره انداخته است.
کمبود شدید امکانات:
وسایل ورزشی و نرمشی یا به شدت فرسوده هستند یا اصلاً وجود ندارند.
نبود حتی نیمکت‌های ساده برای استراحت شهروندان، به‌ویژه سالمندان ، این فضاها را از کاربری اصلی خود خارج کرده است.
هرس نکردن درختان:
شاخه‌های درهم‌رفته و خشک‌شده
درختان علاوه بر ظاهر نازیبا خطری بالقوه برای شهروندان به‌ویژه در روزهای طوفانی به شمار می‌روند.
تبدیل به چراگاه حیوانات :
در برخی پارک‌هاحضور گوسفندان و دیگر حیوانات اهلی برای چرا، نه تنها باعث آلودگی محیط شده، بلکه آسیب مستقیمی به پوشش گیاهی وارد می‌کند.
یک کارشناس فضای سبز شهری در این رابطه می‌گوید : «بی‌توجهی به پارک‌های محله‌ای یک اشتباه استراتژیک در مدیریت شهری است. این فضاها ریه‌های تنفسی شهر و کانون کاهش استرس و افزایش نشاط اجتماعی هستند.
هزینه‌ای که امروز برای نگهداری پیشگیرانه می‌پردازیم، به مراتب کمتر از هزینه احیای دوباره آنها در آینده است. اولویت باید بر بازسازی سیستم آبیاری و نگهداری مستمر باشد.»
مهم‌ترین راهکارهای پیشنهادی
اجرای سیستم آبیاری قطره‌ای: صرفه‌جویی در مصرف آب و افزایش کارایی.
برنامه‌ریزی برای نوسازی تدریجی تجهیزات:
تعویض و نصب نیمکت، وسایل بازی و ورزشی استاندارد در اولویت‌بندی مشخص.
اجرای برنامه منظم هرس و سمپاشی درختان:
حفظ سلامت درختان و ایمنی.
حفاظت فیزیکی وفرهنگ‌سازی:
نصب حصار مناسب و اطلاع‌رسانی برای جلوگیری از ورود حیوانات.
درخواست فوری از شهرداری شوشتر
بازدید فوری و بی‌درنگ میدانی از وضعیت این پارک‌ها توسط مسئولان ذی‌ربط شهرداری، بدون هماهنگی قبلی، برای مشاهده عینی شرایط.
تشکیل یک کارگروه ویژه با حضور نمایندگان شهرداری، شورای شهر و فعالان محله‌ها برای رسیدگی سریع و تهیه طرح نجات فضاهای سبز محله‌ای.
به اعتقاد نگارنده فضای سبز،موهبتی الهی و میراثی برای نسل‌های آینده است. شوشتر ما شایسته آن است که پارک‌هایش، همان‌گونه که تاریخش سربلند است، سرسبز و زنده باشند. بیایید قبل از آنکه دیر شود، به ندای این طبیعت شهری پاسخ دهیم.
امیداست باعزمی جزم و مدیریتی
کارآمدشاهدبازگشت زندگی و شادابی به این گوشه‌های فراموش‌شده شهرمان باشیم.
️ عبدالحمید گل‌افشان
