به قلم مهدی محمدزاده خبرنگار و فعال رسانه ای
در دنیای امروز، یکی از مهمترین نشانههای توسعه و پیشرفت یک شهر، توجه به نیازهای شهروندان و مدیریت بهینه منابع و خدمات شهری است. اما متأسفانه وضعیت شهر اهواز به گونهای است که به نظر میرسد در دنیایی دیگر سیر میکند، دنیایی که در آن مسئولیتپذیری، پاسخگویی و برنامهریزی اصولی جایی ندارد. این شرایط نه تنها موجب نارضایتی شدید مردم شده، بلکه به گونهای به پایتخت بیمسئولیتی مسئولان تبدیل شده است.
شهر اهواز، با تاریخچهای غنی و مردمانی خونگرم و صبور، اکنون در شرایطی بحرانی به سر میبرد. آلودگیهای محیطی، زیرساختهای فرسوده و رها شده، و نداشتن برنامههای توسعهای مؤثر، این شهر را به محلی غیرقابل تحمل تبدیل کرده است. به وضوح میتوان دید که مناطقی از اهواز به سمت ویرانی پیش میروند و این وضعیت به هیچ وجه قابل قبول نیست.
بسیاری از شهروندان اهوازی به تنگ آمدهاند و صدایشان به گوش مسئولان نرسیده است. آنها در محلههای خود با مشکلاتی چون نبود امکانات بهداشتی، خیابانهای خراب و عدم تأمین خدمات عمومی مواجهاند. این مسائل به وضوح نشان میدهد که مدیریت شهری در اهواز به شدت نیازمند یک بازنگری اساسی است. اگر مسئولان در این شهر توانایی اداره آن را ندارند، بهتر است به افرادی که لیاقت و شایستگی بیشتری دارند، این مسئولیت را واگذار کنند.
شهردار اهواز به عنوان نماینده مردم باید به مشکلات آنها توجه کند. با برقراری ارتباط نزدیکتر با شهروندان و شنیدن صدای آنها، میتواند از واقعیتهای تلخ زندگی روزمره این مردم آگاه شود. متأسفانه، به نظر میرسد که شهردار در عالمی دیگر سیر میکند و از مشکلات ملموس مردم بیخبر است. این بیتوجهی به مطالبات عمومی، نه تنها به احساس نارضایتی عمومی دامن میزند، بلکه میتواند به افزایش بیاعتمادی نسبت به مسئولان محلی منجر شود.
گزارشهای روزانهای که از مناطق مختلف اهواز به دست مسئولان میرسد، نشاندهنده میزان نارضایتی و مشکلات موجود در این شهر است. اما به نظر میرسد که شهردار و دیگر مسئولان به این اطلاعات توجهی نمیکنند. این بیتوجهی، نه تنها به مشکلات موجود دامن میزند، بلکه به نوعی نشاندهنده بیمسئولیتی و بیبرنامگی در مدیریت شهری است.
مردم اهواز، با وجود همه مشکلات، همچنان امیدوارند که روزی وضعیت بهبود یابد. آنها به شدت نیازمند مدیرانی انقلابی و پیگیر هستند که با برنامهریزی دقیق و اصولی، بتوانند به بهبود وضعیت شهر کمک کنند. باید توجه داشت که هیچ شهری نمیتواند بدون همکاری و همفکری بین مسئولان و شهروندان به پیشرفت دست یابد. این همکاری میتواند منجر به ایجاد طرحهای توسعهای مؤثر و بهبود زیرساختهای شهری شود.
اهواز نیازمند یک تغییر جدی در رویکرد مدیریتی است. مسئولان باید به جای خواب غفلت، به فکر راهکارهایی برای بهبود وضعیت موجود باشند. با شفافیت در تصمیمگیریها، نظارت بر اجرای طرحها و تعامل مثبت با شهروندان، میتوان به ایجاد فضایی بهتر برای زندگی اهوازیها کمک کرد.
در پایان، باید تأکید کرد که اهواز یک شهر با پیشینهای درخشان و فرهنگی غنی است. مردم این دیار، علیرغم تمامی چالشها و مشکلات روزمره، همواره با صبوری و استقامت به زندگی ادامه دادهاند. در این شرایط، ضروری است که مسئولان به خود آمده و به مطالبات بحق مردم گوش فرا دهند. این خواستهها نه تنها نشاندهنده نیازهای فوری اهوازیهاست، بلکه نشان از امید و آرزوی آنان برای زندگی بهتر و باکیفیتتر دارد. اکنون زمان آن است که مسئولان با نگاهی تازه و رویکردی واقعگرایانه به حل مشکلات اهواز بپردازند و با اقداماتی موثر، اعتبار و هویت این شهر را بازسازی کنند.