✍️یادداشتی از دامون رونق
ایران، سرزمینی که قرن‌ها قوی و استوار بر شانه‌های تاریخ ایستاده و از طوفان‌های سهمگین عبور کرده، امروز نیز همچون گذشته ظرفیت و توان ایستادگی و پیشرفت را دارد. اما چرا با وجود این همه فرصت، منابع عظیم طبیعی، سرمایه انسانی خلاق و موقعیت ژئوپلیتیکی بی‌نظیر، هنوز نتوانسته‌ایم در مسیر توسعه‌ای پایدار و باثبات گام برداریم؟
بی‌تردید یکی از علل اصلی این وضعیت، عملکرد ضعیف برخی از مسئولان در حوزه‌های گوناگون داخلی است. اقتصاد کشور با نوسانات روزانه ارز و طلا، گرانی بی‌سابقه کالاهای اساسی و فشار طاقت‌فرسا بر دوش مردم، به نماد ناکارآمدی سیاست‌گذاری‌ها تبدیل شده است. کارگران، کارمندان و بازنشستگان با حقوق‌هایی که کفاف ابتدایی‌ترین هزینه‌های زندگی را نمی‌دهد، در شرایطی به سر می‌برند که فاصله میان طبقات اجتماعی روزبه‌روز بیشتر می‌شود. این فاصله نه تنها اقتصادی بلکه اجتماعی و روانی است و به‌تدریج اعتماد عمومی را نیز تهدید می‌کند.
در عرصه روابط بین‌الملل نیز ضعف انکارناپذیری وجود دارد. سیاست‌های متزلزل، گاه نگاه منفعلانه و مرعوبانه به قدرت‌های پوشالی غربی، و گاه افراط در تقابل بی‌محاسبه، سبب شده ایران نتواند جایگاه شایسته خود را در عرصه جهانی تثبیت کند. این در حالی است که ایران می‌تواند با دیپلماسی فعال، هوشمندانه و مبتنی بر منافع ملی، در منطقه و جهان به‌عنوان یک قدرت تأثیرگذار و مستقل شناخته شود.
ایران سراسر فرصت است؛ اما متأسفانه بسیاری از این فرصت‌ها به تهدید یا بحران بدل شده‌اند. مدیریت منابع آب، اصلاح نظام مالیاتی، حمایت واقعی از تولید ملی، توسعه فناوری‌های نوین و استفاده از ظرفیت جوانان تحصیل‌کرده، همگی عرصه‌هایی هستند که در آن‌ها ضعف مدیریت و نگاه‌های کوتاه‌مدت فرصت‌ها را سوزانده است.
اما راهکار بسیار روشن است و بارها و بارها به تفصیل و دقیق توسط رهبرفرزانه انقلاب به مسئولین امر گوشزد شده است.
▫️بازنگری جدی در سیاست‌گذاری اقتصادی و حرکت از اقتصاد رانتی و وابسته به نفت به سمت تولید و کارآفرینی پایدار.
▫️اصلاح ساختار حقوق و دستمزد به‌گونه‌ای که کارگران، کارمندان و بازنشستگان حداقل معیشت شایسته‌ای داشته باشند.
▫️توسعه روابط خارجی متوازن بر اساس احترام متقابل و منافع ملی، نه مرعوب شدن در برابر غرب و نه بستن درها به روی جهان.
▫️بهره‌گیری از نظام شایسته‌سالاری در مدیریت‌ها و کنار گذاشتن منم‌گرایی و خودخواهی‌های فردی.
▫️ایجاد عزم و اراده‌ای جدی در سطح دولت و جامعه برای عبور از شعارزدگی و حرکت به سوی عملگرایی واقعی.
ایران قوی و استوار بوده و خواهد ماند، اگر مسئولان و مردم هم‌زمان باور کنند که آینده این سرزمین نه در گرو نگاه به بیرون، بلکه در گرو اصلاح درون است. این سرزمین زمانی به قله‌های افتخار می‌رسد که تصمیمات عاقلانه، عدالت اجتماعی، و بهره‌گیری از فرصت‌های ناب داخلی جایگزین مدیریت ناکارآمد امروز شود.
